Αξέχαστο θα μείνει στον κ. Αλέκο το πρωινό του Σαββάτου, 1 Ιουλίου. Μόλις είχε ανοίξει το περίπτερό του, στη διασταύρωση Ιεράς Οδού και Κύπρου, στα Κουνέλια. Παράγγειλε τον καφέ του και περίμενε την πρωινή πελατεία. Πρώτος όμως ήρθε ο τρόμος.

Ένα αυτοκίνητο σταμάτησε με φόρα δίπλα του στο πεζοδρόμιο και όρμησαν έξω 4 κουκουλοφόροι, που κρατούσαν στα χέρια τους ρόπαλα και λοστούς. Ήταν ντυμένοι με μπουφάν και φορούσαν γάντια. Απειλώντας τον με τα ρόπαλα, με φωνές και βρισιές τον πέταξαν έξω από το περίπτερο. Μπροστά στα μάτια του, χωρίς να λογαριάζουν ότι βρίσκονται σε ένα δρόμο με αρκετά πυκνή κυκλοφορία εκείνη την ώρα, άρχισαν να ρίχνουν σε κουβάδες κουτιά με τσιγάρα και ό,τι άλλο έβρισκαν μπροστά τους και να τα μεταφέρουν στο αυτοκίνητό τους. Άρπαξαν και το ταμείο και εξαφανίστηκαν.

Ο κύριος Αλέκος, 4 μέρες μετά ακόμη προσπαθεί να συνέλθει, όπως μάς είπε. Ο αδελφός του και συνεταίρος στη δουλειά, κ. Σταύρος, μάς είπε ότι βρίσκεται σε απόγνωση, καθώς είναι η δεύτερη φορά σε δύο χρόνια που τους κλέβουν. Την προηγούμενη φορά έγινε σε βραδινές ώρες, που το περίπτερο ήταν κλειστό. «Δουλεύουμε για τους εγκληματίες», δηλώνει απελπισμένος και συνεχίζει. «Αισθανόμαστε ότι βρισκόμαστε σε εμπόλεμη ζώνη. Την επόμενη φορά μπορεί να μάς σφάξουν…». Η αγωνία είναι εμφανής στο πρόσωπό του.

Θυμίζουμε ότι μετά από δύο ημέρες κλέφτες μπήκαν στο φιλανθρωπικό σύλλογο «Γέφυρα Ζωής», λίγα μέτρα πιο πέρα, προκαλώντας σημαντική ζημιά. Και στις δύο περιπτώσεις τα θύματα μιλούν για δράστες Ρομά.