«Το είχα αναφέρει από την προηγούμενη βδομάδα ότι βρισκόμασταν στο τέλος της αρχής κι όχι στην αρχή του τέλους. Ο Ρώσος πρόεδρος επέλεξε να διεκδικήσει το μεγάλο πακέτο κερδών από την Ουκρανία. Νομίζω ότι εκεί που θα πρέπει να επικεντρώσουμε την προσοχή μας είναι εάν και κατά πόσο θέλει να ενώσει – που αυτό είναι βέβαιο πλέον – την Κριμαία με τις ανατολικές επαρχίες κι αν θέλει να προχωρήσει μέχρι την Οδησσό. Νομίζω ότι έχει πέσει ήδη η Χερσώνα. Μια τέτοια εξέλιξη θα ήταν δραματική για την Ουκρανία διότι ουσιαστικά θα της στερούσε τη θαλάσσια πρόσβαση και θα ήταν ένα τρομερά βαθύ πλήγμα στην οικονομία της χώρας» τόνισε μιλώντας στην ΕΡΤ ο αναπληρωτής καθηγητής Διεθνούς Πολιτικής στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης Σωτήρης Σέρμπος.

Συμπλήρωσε ακόμα μεταξύ άλλων ότι «νομίζω ότι ο έλεγχος του Κιέβου κυρίως τον ενδιαφέρει προκειμένου να πάμε σε αλλαγή σελίδας μετά την προεδρία Ζελένσκι και να εγκαταστήσει το Κρεμλίνο έναν πρώην φιλορώσο αν θέλετε Ουκρανό πολιτικό ο οποίος θα λειτουργήσει κι ως μαριονέτα. Πολλά βέβαια θα εξαρτηθούν κι από τον βαθμό αντίστασης της Ουκρανίας, αλλά αντιλαμβάνεστε η ισορροπία δυνάμεων δεν την ευνοεί. Η Ρωσία θα ήθελε να τελειώσει αυτή η επιχείρηση σχετικά γρήγορα ει δυνατόν το αργότερο εντός δυο εβδομάδων, ακόμα και νωρίτερα, και σίγουρα με μικρές απώλειες και για την ίδια».

«Τώρα αντιλαμβάνεστε ότι όλα αυτά πρακτικά σημαίνουν ότι η Ρωσία αν τα κάνει θα θέλει να θωρακίσει τελείως τη θέση της στη Μαύρη Θάλασσα προετοιμασμένη ότι θα απαντήσει και η Δύση αργότερα και πιστεύω θα αξιοποιήσει αυτό το διαπραγματευτικό χαρτί της Ουκρανίας προκειμένου να υποχρεώσεις τις ΗΠΑ να διαπραγματευτούν για την αρχιτεκτονική της ευρωπαϊκής ασφάλειας διότι η Ουκρανία ήταν το δέντρο και το δάσος αυτό που σας είπα, δηλαδή μια αναθεώρηση αυτού του περιβάλλοντος σε σχέση με την αμερικανοκεντρική συνθήκη που προκρίθηκε κι επιβλήθηκε τη δεκαετία του’90» επισήμανε ο κ. Σέρμπος.

Aκόμα είπε ότι: «αυτό που μένει να δούμε είναι στην επόμενη μέρα, καθώς δεν μιλάμε πλέον για μια άλλη σελίδα αλλά για ένα καινούριο βιβλίο ανταγωνιστικών σχέσεων στις σχέσεις της Ρωσίας με τη Δύση, είναι το πώς θα αντιδράσουν οι ΗΠΑ, τι θα σημαίνουν όλα αυτά για το ΝΑΤΟ, πώς θα πλασαριστούμε ως Ευρωπαίοι την επόμενη μέρα, αν θα παραμείνουμε παρατηρητές ή θα γίνουμε αν θέλετε πρωταγωνιστές  σε αυτή τη διαδικασία που διαδραματίζεται διότι φοβάμαι ότι το μεγαλύτερο κόστος σε πρώτο χρόνο μετά την Ουκρανία και το μεγαλύτερο τίμημα θα το υποστεί η Ευρώπη».