Τασσος Λύτρας

Ο Γραμματικός και Λεξικογράφος Αμμώνιος, που έζησε στην Αλεξάνδρεια τον 1ο μ.χ. αιώνα, στο ένα από τα δύο έργα του που διασώθηκαν με τίτλο «Περί Ομοίων και Διαφόρων Λέξεων», (εκδόθηκε για πρώτη φορά στην Ελλάδα το 2004 από τις εκδόσεις ΗΛΙΟΔΡΟΜΙΟ) αναφέρει την ύπαρξη Ιερού της Σωτείρος Κούρης (προσωνύμιο της Περσεφόνης) στον Κορυδαλλό (κι έτσι ονομάζονταν στην αρχαιότητα το όρος Αιγάλεω – βλ. και Στράβωνα).

Από τα τέλη του 19ου αιώνα διατυπώθηκε η υπόθεση ότι η θέση του Ιερού βρίσκονταν στις δυτικές κλιτύς του όρους Αιγάλεω, όπου ακόμη και σήμερα βρίσκονται ίχνη αρχαιοτήτων. Σύμφωνα με μαρτυρία των αρχών του 20ού αιώνα η θέση έβριθε θραύσματα αγγείων κι ανάμεσά τους πολλά μελανόμορφα.

Πρόκειται για ύψωμα που δεσπόζει στον κόλπο της Ελευσίνας και βρίσκεται βορειοδυτικά της κορυφής «Βουνό Σκαραμαγκά». Στην ράχη του διακρίνονται ακόμη διάσπαρτα όστρακα ενώ στη νότια πλαγιά του, σε υψόμετρο 150 περίπου μέτρων, σώζεται η βάση κυκλικού κτίσματος (που θα μπορούσε να είναι και φρυκτωρία). Λίγο ψηλότερα βρίσκεται μικρή σπηλιά στο μέσον της οποίας υπάρχει μεγάλος σταλαγμίτης και εκεί κοντά βρίσκεται και άλλη μικρή σπηλιά της οποίας η οροφή έχει καταρρεύσει.

Φυσικά (!) δεν έχει γίνει καμμία ανασκαφή και η θέση του Ιερού εκεί παραμένει υπόθεση. Οι υποθέσεις όμως είναι στοιχεία επιστημονικής μεθοδολογίας.