Η συγκυρία το έφερε έτσι ώστε η παράσταση “Σπανός”, βασιεμένη σε βυζαντινό κείμενο, να παρουσιαστεί για πρώτη φορά στη Μονή Δαφνίου, μετά από δύο αναβολές στη Δωδώνη, λόγω των καλοκαιρινών πυρκαγιών και του εθνικού πένθους για τον Μίκη Θεοδωράκη. Τελικά η μοίρα τοποθέτησε την παράσταση στο πιο ιδανικό σκηνικό.

Το κοινό γέμισε τον χώρο, όσο επιτρέπουν τα υγειονομικά μέτρα, και χειροκρότησε μια παράσταση που αιφνιδίασε καθώς πάντρεψε πολλά διαφορετικά στοιχεία, αλλά και δεν έμοιαζε με τίποτα από όσα έχουμε συνηθίσει στο θέατρο. Ήταν μια τολμηρή σάτιρα αριστοφανικού τύπου και που ταυτόχρονα περιάλμβανε εκκλησιαστική υμνωδία, παραδοσιακή μουσική, χορό, καρναβαλικά στοιχεία. Και επιπλέον μια εξαιρετική παράσταση σκιών, που χρησίμεψε στην εξέλιξη της υπόθεσης, μια και ο Καραγκιόζης αφηγούνταν ως εμπλεκόμενος. Η ορχήστρα και ο χορός των ψαλτών ήταν καταπληκτικοί. Η κινησιολογία της Στεφανίας Γουλιώτη ασυναγώνιστη.

Η “Ακολουθία του Σπανού” γράφτηκε από άγνωστο – χαρισματικό συγγραφέα στα τελευταία χρόνια του Βυζαντίου, ωστόσο παρά το ότι έχει ηλικία περίπου 600 χρόνια το θέμα της θα μπορούσε να θωρηθεί κάλλιστα σαν σημερινό, αφού αφορά την κοινωνική αντιμετώπιση του “διαφορετικού”, στην περιπτωσή μας του σπανού. Το εκρηκτικό, σκωπτικό και βέβηλο κείμενο αποδόθηκε με μια ιδιοφυή, “μοντέρνα” διασκευή από τον Ιωσήφ Βιβιλάκη.

Χαιρετισμός του δημάρχου Βαγγέλη Ντηνιακού:

Την παράσταση οργάνωσε το Υπουργείο Πολιτισμού, στο πλαίσιο του προγράμματος “Όλη η Ελλάδα ένας Πολιτισμός”, σε συνεργασία με τον Δήμο Χαϊδαρίου.

Από την εισαγωγή του σκηνοθέτη Ιωσήφ Βιβιλάκη: