Η είδηση για την αποδοχή και συμβίωση του κουταβιού με τη φαμίλια των λύκων συνεγείρει σκέψη και συναίσθημα. Ο θάνατος του, άγγελμα φυσικής επιλογής, σφίγγει τις καρδιές και των πλέον ορθολογιστών.
Στην ταινία «Άγριο Κάλεσμα» (Wild Call) ο Μπακ, αδέξιος μεγαλόσωμος σκύλος, πραγματική συμφορά στο αρχοντικό που αναστατώνει. Θύμα απαγωγής, μετά από περιπέτειες όπου σέρνει έλκηθρα, φτάνει στο τέλος να σμίγει με λύκαινα και να γίνεται θρύλος. Συμπρωταγωνιστής του ο Χάρισον Φόρντ. Πραγματικό ζωντανό, προϊόν λογισμικού, δε γνωρίζω.
Σε μια σκηνή επιδεικνύει αλληλεγγύη, ουσίας όχι πομφόλυγα, θυμίζοντας μια διήγηση του Μίκη Θεοδωράκη.
Εκεί που το έλκηθρο σταματά, ο ηνίοχος δίνει ένα ψάρι σε κάθε σκυλί. Ο επικεφαλής σκύλος αποστερεί από το πλέον αδύναμο το μερτικό επιβίωσης. Τότε ο Μπάκ τοποθετεί το δικό του μπροστά στον εξουθενωμένο σύντροφο. Στη πρώτη εξορία του, μάλλον στην Ικαρία, Ο Θεοδωράκης μαζί με συνεξόριστους και χωροφύλακες φτάνουν τσακισμένοι από τη ναυτία και τη κούραση. Τους δίνουν από μία πατάτα και αρχίζουν τον ανήφορο τρώγοντας λαίμαργα. Λίγο πιο πάνω ένας κρατά τη πατάτα ακέραιη. « Γιατί δε τρως» ρωτά Μίκης. «Κάποιος σύντροφος θα την έχει περισσότερο ανάγκη», απαντά ο άγνωστος. Ο Θεοδωράκης περιγράφει αυτοκριτικά την υπερβατική αλληλέγγυα στάση του άλλου.
Οι Μπακ εκτιμώνται και από τους λύκους. Ίσως και από λυκανθρώπους.
Το λευκό κουτάβι χωρίς (τη δική του) οικογένεια συνάντησε μαύρη μοίρα, παρά τη συμπερίληψη της ανάδοχης οικογένειας.
Αναζητήστε τη ταινία, αλλά και τα απομνημονεύματα του Μίκη. Οι Άθλιοι παραμένουν επίκαιροι. Στηρίξτε όπου μπορείτε.
Κ.Φ.
