Το USV «Πυρπολητής» είναι το πρώτο μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας (drone καμικάζι), σχεδιασμένο και ανεπτυγμένο εξ ολοκλήρου από το ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό. Το άκρως απόρρητο μέχρι πρότινος σχέδιο αποκαλύφθηκε και παρουσιάστηκε επίσημα στο Κέντρο Διακλαδικής Εκπαίδευσης Μη Επανδρωμένων και Αυτόνομων Θαλασσίων Συστημάτων, στο Ναυτικό Οχυρό Σκαραμαγκά.
Το νέο μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας, ελληνικής σχεδίασης και κατασκευής, το οποίο μπορεί να εκτελεί αποστολές επιτήρησης και αναγνώρισης, αλλά και να πραγματοποιεί επιθέσεις εναντίον εχθρικών πλοίων, αποκαλύφθηκε Τρίτη (13/10) κατά τα εγκαίνια του Κέντρου Διακλαδικής Εκπαίδευσης Μη Επανδρωμένων και Αυτόνομων Θαλάσσιων Συστημάτων, παρουσία του υπουργού Εθνικής Άμυνας Νίκου Δένδια.
Πρόκειται για τον «Πυρπολητή», ένα σύστημα που αναπτύχθηκε εξ ολοκλήρου από ελληνικά στελέχη και προορίζεται να ενισχύσει τις επιχειρησιακές δυνατότητες του Στόλου, με στόχο τη μαζική παραγωγή του.
Σύμφωνα με την ενημέρωση του υπουργείου Εθνικής Άμυνας, ο «Πυρπολητής» αποτελεί έργο του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού, με τη σχεδίαση, την ανάπτυξη και την κατασκευή του να έχουν πραγματοποιηθεί εξ ολοκλήρου από το Πολεμικό Ναυτικό. Διαθέτει ενσωματωμένες δυνατότητες αυτόνομης λειτουργίας, οι οποίες βρίσκονται στο τελικό στάδιο των δοκιμών τους.
Ο «Πυρπολητής», όπως αναφέρει η ΕΡΤ έχει μήκος 5 μέτρα και μπορεί να ξεπεράσει τους 40 κόμβους, δηλαδή τα 74 χιλιόμετρα την ώρα. Διαθέτει υψηλή αυτονομία, αν και δεν έχουν δημοσιοποιηθεί συγκεκριμένα στοιχεία για την επιχειρησιακή εμβέλεια ή τη διάρκεια των αποστολών του. Το στοιχείο που διαφοροποιεί το συγκεκριμένο σκάφος από ένα συμβατικό μη επανδρωμένο μέσο επιτήρησης είναι η δυνατότητά του να αναλαμβάνει αποστολές επίθεσης μονής κατεύθυνσης, γνωστές ως One Way Attack. Σε αυτές, το ίδιο το σκάφος μετατρέπεται σε μέσο προσβολής του στόχου, μεταφέροντας εκρηκτικό φορτίο.
Ποικιλία αποστολών
Το νέο ελληνικό USV (Unmanned Surface Vehicle) έχει σχεδιαστεί για να αναλαμβάνει διαφορετικού τύπου αποστολές στη θάλασσα, χωρίς να απαιτείται η παρουσία πληρώματος στο ίδιο το σκάφος. Οι δυνατότητες που παρουσιάστηκαν περιλαμβάνουν τη συλλογή πληροφοριών, την επιτήρηση θαλάσσιων περιοχών και την αναγνώριση στόχων.
Ωστόσο, το στοιχείο που προσδίδει ιδιαίτερο επιχειρησιακό ενδιαφέρον στο πρόγραμμα είναι η δυνατότητα αξιοποίησής του και για επιθετικές επιχειρήσεις. Όπως ανέφερε ο Νίκος Δένδιας κατά την παρουσίαση, πρόκειται για ένα σκάφος που μπορεί «να συλλέγει πληροφορίες, να επιτηρεί, να αναγνωρίζει, να λειτουργεί —όπως το όνομά του λέει— σαν σκάφος δυνατοτήτων επίθεσης εναντίον πλεόντων στόχων».
Ο Νίκος Δένδιας επισήμανε ότι ένα μέρος των αποστολών επιτήρησης και περιπολίας του Στόλου θα μπορούσε να περάσει στα μη επανδρωμένα και αυτόνομα συστήματα, μειώνοντας σημαντικά τις απαιτούμενες ημέρες παραμονής του προσωπικού στη θάλασσα.
Όνομα με ιστορία
Η επιλογή της ονομασίας δεν είναι τυχαία, καθώς συνδέει το νέο ελληνικό οπλικό σύστημα με τα πυρπολικά που χρησιμοποιήθηκαν κατά την Επανάσταση του 1821. Τότε, οι Έλληνες ναυτικοί χρησιμοποιούσαν μικρά σκάφη φορτωμένα με εύφλεκτα υλικά και εκρηκτικές ύλες για να επιτίθενται στα μεγαλύτερα πολεμικά πλοία του οθωμανικού στόλου.
Οι πυρπολητές πλησίαζαν τον στόχο, προσκολλούσαν το πυρπολικό στο εχθρικό πλοίο και, αφού ενεργοποιούσαν τον μηχανισμό ανάφλεξης, απομακρύνονταν με μικρή λέμβο. Δύο αιώνες αργότερα, η ίδια βασική αντίληψη της χρήσης ενός μικρού σκάφους για την προσβολή μεγαλύτερου πλοίου αποκτά τεχνολογικά διαφορετική μορφή.
Ο σύγχρονος «Πυρπολητής» δεν χρειάζεται πλήρωμα πάνω στο σκάφος και μπορεί να κατευθυνθεί προς τον στόχο μέσω των συστημάτων ελέγχου και πλοήγησης που διαθέτει.
