Ψίθυροι στην πόλη

Μπέττυ Λαμπροπούλου
4 Λεπτά Ανάγνωσης

ΜΙΚΡΟΠΡΑΓΜΑΤΑ & ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ
(Από όσα είδαμε, ακούσαμε και αλιεύσαμε)

WiFi… από τον τόπο σου!

Το θέμα: Έχει γίνει χαμός στις ελληνικές ομάδες Facebook με μια φωτογραφία από ένα παραδοσιακό καφενείο σε χωριό. Ο ιδιοκτήτης έβαλε ταμπέλα: «Το Wi-Fi χάλασε, μιλήστε μεταξύ σας. Αν δεν έχετε τι να πείτε, πείτε για τον δήμαρχο».

Εγώ: Η απόλυτη ελληνική πατέντα για την κοινωνικοποίηση! Ο δήμαρχος… σώζει πάντα την παρτίδα. Η τοπική πολιτική ζωντανεύει και τα δικά μας “καφενεία” και… “παίρνει φωτιά η πλατεία’!

Αντισυλληπτικά στο… δάσος

Το θέμα: Ένα παράδειγμα για το πιο πάνω: Οι γνωστοί κάπροι-μασκότ της πόλης (Λεωνίδας, Βαγγέλης, Μύτος κ.ά.) που κόβουν βόλτες στα στενά του Χαϊδαρίου προκαλούν επικές συζητήσεις για τα αγριογούρουνα στα social media. Συμπολίτισσα αναρωτήθηκε σε σχόλιο στο fb με απόλυτη σοβαρότητα: “Καλά, ο Δήμαρχος γιατί δεν ελέγχει τις γεννήσεις τους;”

Εγώ: Μην βάζεις ιδέες! Όλο και κάποιος στην θα βρεθεί σε πολιτικό οίστρο και για να “φανεί στο χωριό” θα ζητάει… αντισυλληπτικά στα πάρκα και τα άλση.

“Μια ματιά έριχνα…” και τύψεις

Το θέμα: Μια νέα έρευνα στην Ευρώπη έδειξε ότι το 70% των ανθρώπων νιώθουν έντονη «ενοχή» όταν μπαίνουν σε ένα μικρό μαγαζί, κοιτάνε τα προϊόντα και φεύγουν χωρίς να αγοράσουν τίποτα.

Εγώ: Το ξέρατε ότι αυτό το αμήχανο “ευχαριστώ, μια ματιά έριχνα” που λέμε ψιθυριστά στον έμπορο της γειτονιάς είναι παγκόσμιο φαινόμενο; Στηρίξτε τα τοπικά μαγαζιά της πόλης μας, έστω και για να γλιτώσετε τις τύψεις!

Στο ίδιο καζάνι βράζουμε

Το θέμα: Η μεγάλη συζήτηση που έχει ανοίξει για τους «θορύβους του καλοκαιριού» (κλιματιστικά που στάζουν, μηχανάκια χωρίς εξατμίσεις, αυλές που μιλάνε μέχρι τις 2 το πρωί).

Εγώ: Καλοκαιράκι στην πόλη σημαίνει ανοιχτά παράθυρα. Σημαίνει όμως και ότι αναγκαστικά ακούς το σίριαλ που βλέπει ο γείτονας, το ροχαλητό του απέναντι και το air condition του από πάνω που κάνει σαν ελικόπτερο έτος για απογείωση. Λίγη υπομονή και κατανόηση, γείτονες, στο ίδιο καζάνι βράζουμε (κυριολεκτικά λόγω ζέστης)!

Οριστικό τέλος η «Γιορτή» μας;

Το θέμα: Η ιστορική επιχείρηση εστίασης «Γιορτή» στο δάσος της Μονής Δαφνίου κατέβασε ρολά μετά από περισσότερα από 20 χρόνια λειτουργίας λόγω έξωσης για ανείσπρακτα ενοίκια, με αποτέλεσμα ένας πανέμορφος, καταπράσινος χώρος δροσιάς να μένει πλέον άδειος και να κινδυνεύει να ρημάξει.

Εγώ: Πέρα από τα οικονομικά παρασκήνια και τα διαδικαστικά, η ουσία για εμάς τους Χαϊδαριώτες είναι μία: χάσαμε μια από τις πιο όμορφες διεξόδους μας μακριά από τα τσιμέντα. Ας ελπίσουμε οι διαδικασίες για το μέλλον του χώρου να τρέξουν γρήγορα από κάθε εμπλεκόμενη πλευρά -αν και ακούω ότι ο χώρος δεν ανήκει στο Δήμο. Θα ενδιαφερθεί κανείς ή το τέλος είναι οριστικό; Σε κάθε περίπτωση, το στολίδι του δάσους δεν πρέπει να αφεθεί στην τύχη του.

Εμπειρία στο νέο θερινό του Αιγάλεω

Το θέμα: Η δωρεάν προβολή της βραβευμένης ισλανδο-ουκρανικής ταινίας «Γυναίκα σε Πόλεμο» στον φρεσκοανακαινισμένο και πεντακάθαρο χώρο του θερινού κινηματογράφου «Τιτάν» στο Αιγάλεω, μάς επιφύλαξε μια όμορφη καλοκαιρινή βραδιά στους σινεφίλ της περιοχής, από αυτές που χαρίζουν τα “κρυμμένα” διαμαντάκια του ευρωπαϊκού σινεμά.

Εγώ: Μπορεί τα δέντρα του ανανεωμένου “Τιτάν” να είναι ακόμα μικρά, αλλά ο χώρος σε κερδίζει αμέσως με την καθαριότητα και τη φιλοξενία του. Στα συν, το δυνατό του κυλικείο. Όσο για την ταινία, το μήνυμά της για τον μοναχικό, ρομαντικό ακτιβισμό απέναντι στα μεγάλα συμφέροντα σε βάζει γοητεύει. Τελικά, μήπως κρύβουμε όλες μέσα μας μια “Γυναίκα σε Πόλεμο”, όταν βλέπουμε τον κόσμο γύρω μας να αλλοιώνεται;

Μοιραστείτε το άρθρο:
Δεν υπάρχουν Σχόλια

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *