Πόρτο Γερμενό για μπάνιο; Άστο καλύτερα… Πάρε αεροπλάνο για Γαλλική Ριβιέρα!

Κυριακή απόγευμα, επιστροφή στην Αθήνα, κατηφόρα Αγίας Σωτήρας. Χωρίς πολλά λόγια, απελπισία,

 

Κυριακή απόγευμα, γυρίζεις από το εξοχικό σου στο Πόρτο Γερμενό. Έχεις κάνει την κατάλληλη ψυχολογική προετοιμασία και καταφέρνεις να κρατήσεις τα νεύρα σου χαλαρά, συναντώντας την ουρά των αυτοκινήτων χιλιόμετρα πριν την Αγία Σωτήρα. Ξέρεις ότι η μία λωρίδα κυκλοφορίας που έχει απομείνει στην κατηφόρα μέχρι τη Μάνδρα θα προκαλέσει μεγάλη καθυστέρηση -καλοκαιρινό σαββατοκύριακο γαρ-, αλλά είναι αναμενόμενο, οπότε βάζεις μουσική, πιάνεις την κουβέντα με την οικογένεια και… περιμένεις.

Όταν φτάνεις στην Αγία Σωτήρα πιάνει η βροχή. Σε “ζώνουν φίδια” γιατί δίπλα σου κυλάει το ρέμα από το όρος Πατέρας, το ίδιο που τον περασμένο Νοέμβρη έπνιξε κυνηγούς και νταλικέρηδες. 

Η βροχή δυναμώνει. Οι ώρες περνούν και φτάνεις επιτέλους στη γέφυρα πάνω από την Εθνική Οδό, αφού προηγουμένως έχεις συναντήσει μια ακόμα λίμνη στο σημείο αυτό. Κοιτάζεις μπρος και πίσω, το ρεύμα της εισόδου προς Αθήνα είναι “παγωμένο” όσο φτάνει το βλέμμα σου. Δεν κινείται τίποτε! Τι συμβαίνει πάλι; Στην Εθνική θα κοιμηθούμε απόψε; Η απελπισία σου γίνεται πηχτή, σαν τη νεροποντή.

Φεύγει ακόμη μία ώρα μέχρι τα φανάρια των Διυλιστηρίων και να… μπροστά στα μάτια σου απλώνεται η αλήθεια: Το οδόστρωμα είναι πλημμυρισμένο μέχρι το χείλος του τοίχου, προς τη μεριά της θάλασσας. Τα αυτοκίνητα στριμώχνονται στο αριστερό ρεύμα για να περάσουν σημειωτόν. Μερικοί πιο τολμηροί, που προσπάθησαν να διασχίσουν τη λίμνη, έχουν ακινητοποιηθεί στη μέση του δρόμου – κωπηλατοδρόμιου.

Δεξιά σου βλέπεις ένα συνεργείο της ΕΥΔΑΠ να προσπαθεί μέσα στο χαμό να ξεβουλώσει ένα φρεάτιο ομβρίων για να χυθούν τα νερά στη θάλασσα, μισό μέτρο πιο πέρα! “Ποιος ηλίθιος σας έστειλε τώρα;”, φωνάζεις. “Τα φρεάτια είναι φραγμένα από την προηγούμενη πλημμύρα! Γιατί δεν ήρθατε τόσες μέρες; Κάντε ρε άνθρωποι δυο κοψίματα στον τοίχο να τελειώνουμε, γιατί πάλι τα ίδια θα γίνουν στην επόμενη βροχή!”

Με τα χίλια ζόρια περνάς τη λίμνη και φτάνεις στη στροφή του Σκαραμαγκά, μπροστά σου ο δρόμος είναι πια ανοιχτός, αν εξαιρέσεις μερικά ποταμάκια που τον διασχίζουν λοξά, πού και πού μέχρι το Δαφνί.

Με τέτοιες συνθήκες, οι 5 ώρες που χρειάστηκες από το Πόρτο Γερμενό μέχρι το σπίτι δεν είναι και υπερβολικά πολλές. Χώρια που έφτασες με την οικογένεια σώα! Μην τα θέλουμε και όλα δικά μας, στην Ελλάδα του 2018!

Βαρύ πλήγμα

Κι αν ένας ταξιδιώτης του Σαββατοκύριακου χρειάζεται ατέλειωτες ώρες για 60-70 χιλιόμετρα, σκεφτείτε την απόγνωση των ανθρώπων που κατοικούν στα Βίλια και τα γύρω χωριά, τώρα που ο δρόμος Μάνδρα – Αγία Σωτήρα έχει διαλυθεί και γίνεται μόνο από μία λωρίδα κυκλοφορίας και εκ περιτροπής κίνηση την οποία ρυθμίζουν 4 φανάρια. Όσο για τους επιχειρηματίες που ζούσαν από τον “τουρισμό του Σαββατοκύριακου” και τις μονοήμερες εκδρομές στο Πόρτο και την Ψάθα, που τόσο αγαπάμε για μπάνιο ή φαγητό, έχουν υποστεί ισχυρότατο οικονομικό πλήγμα. Μαζί τους κλαίνε και όσοι απασχολούνταν στις ταβέρνες και τα καφέ της περιοχής.

Το βασικό ζητούμενο είναι η αποκατάσταση των λίγων χιλιομέτρων μεταξύ Μάνδρας – Αγίας Σωτήρας, που κατέστρεψε τον Νοέμβριο του 2017 το ρέμα Σούρες. Τότε η Περιφέρεια Αττικής και το κράτος υποσχέθηκαν ότι θα κάνουν τα πάντα για να ξεπεράσουν τα εμπόδια της γραφειοκρατίας. Κάποια στιγμή ακούστηκε ότι τα έργα θα ξεκινήσουν τον Μάιο, φτάσαμε όμως Ιούλιο και δεν κουνιέται φύλλο. Η σεζόν χάθηκε για εκδρομείς, ιδιοκτήτες εξοχικών και τοπικούς επαγγελματίες. Τώρα εξαγγέλλεται ότι τα έργα θα αρχίσουν τέλος καλοκαιριού, άντε αρχές φθινοπώρου. Δηλαδή σχεδόν ένα χρόνο μετά την καταστροφή του δρόμου! Υπολόγισε και πόσο χρόνο θα χρειαστούν για να τελειώσουν… Έως δύο χρόνια υπολογίζουν οι πιο απαισιόδοξοι. 

Οι τελευταίες πληροφορίες αναφέρουν ότι έχει επιλεγεί νέα χάραξη σε κάποια σημεία της Παλαιάς Εθνικής Οδού Ελευσίνας – Θήβας και κυρίως στο κομμάτι της Αγίας Σωτήρας, η οποία θα παρακαμφθεί.

Μέχρι το 2013 τα σχέδια για την οδική σύνδεση της περιοχής των Βιλίων με την Ελευσίνα από τη μια μεριά και την Εθνική Οδό Αθήνας – Θεσσαλονίκης από την άλλη ήταν μεγαλεπίβολα. Μιλάμε για το μεγάλο οδικό έργο Ελευσίνα – Θήβα – Υλίκη, προϋπολογισμού 500 εκατ. ευρώ, που θα συνέδεε την κεντρική με τη δυτική Ελλάδα χωρίς να χρειάζεται διέλευση από Αθήνα. Η κρίση “κατάπιε” το σχέδιο αυτό, κάτι για το οποίο οι κάτοικοι του Δήμου Μάνδρας – Ειδυλλίας δεν δυσαρεστήθηκαν ιδιαίτερα, αφού γλίτωσαν τα διόδια.

Εξάλλου, την ίδια περίοδο εγκρίθηκε η διάθεση πίστωσης 45,5 εκατ. ευρώ για την δημοπράτηση του έργου «Αναβάθμιση – βελτίωση της Παλαιάς Εθνικής Οδού Ελευσίνα – Θήβα», σε μήκος 18 χλμ., ανάμεσά τους και την Αγία Σωτήρα. Οι εργασίες αναβάθμισης περιλάμβαναν και τη διαπλάτυνση της διατομής σε όλο το μήκος του έργου καθώς και σήραγγα μήκους 150 μέτρων και νέους κόμβους.

Αν είχε γίνει το έργο αυτό στην ώρα του, σήμερα θα ζούσαν οι 20 σχεδόν άνθρωποι που πνίγηκαν από τον χείμαρρο το πρωί της 15ης Νοεμβρίου στην ανηφόρα της Αγίας Σωτήρας, ανάμεσά τους και 3 Χαϊδαριώτες. Επίσης δεν θα μαράζωνε οικονομικά και κοινωνικά η βοειοδυτική πλευρά της Αττικής.

Τόσο κοντά στην Αθήνα και τόσο μακριά…

Μ.Χ.