Ο κομματικός «στρατός» των μετακλητών στην Ελλάδα απασχολεί τον γερμανικό Τύπο, με την εφημερίδα Berliner Zeitung να αναλύει το φαινόμενο αναφέροντας ως παράδειγμα την πρόσληψη του δημοσιογράφου και πολιτευτή της Ν.Δ. Αντώνη Πανούτσου στην ΕΡΤ.

Ναι, πρόκειται για τον υποψήφιο βουλευτή στη Δυτική Αθήνα, ο οποίος έλεγε σε προεκλογική συνέντευξή του ότι “Επειδή μεγάλωσα σε μια λαϊκή περιοχή έχω την εντύπωση ότι μπορώ να καταλάβω όταν μιλάνε οι άνθρωποι και εδώ στα Δυτικά αυτό που ενδιαφέρει είναι να βρεθούν δουλειές και να υπάρχει ασφάλεια. Δεν είναι στις προτεραιότητες της περιοχής αν γίνουν ή όχι ιδιωτικά πανεπιστήμια”. Στην ίδια συνένεντευξη χρησιμοποίησε τη φράση “το δημόσιο έχει δεινοσαυρικό χαρακτήρα”, επισημαίνοντας ότι “η χώρα χρειάζεται ανασυγκρότηση “μέσα από την ιδιωτική οικονομία“.

Τελικά ο δεινόσαυρος του Δημοσίου κατάπιε και τον ίδιο τον αρνητή Πανούτσο. Βρήκε δουλειά, αλλά ατυχώς όχι στον ιδιωτικό τομέα. Συμβιβάστηκε με μια θέση στην ΕΡΤ.

Όπως αναφέρει το γερμανικό δημοσίευμα «μετά τη εκλογική νίκη της Ν.Δ. η ΕΡΤ διοικείται από έναν άνθρωπο της Ν.Δ., τον Κώστα Ζούλα, ο οποίος μέχρι τότε διηύθηνε το γραφείο τύπου της Ν.Δ. Στην ΕΡΤ ο Πανούτσος αναλαμβάνει καθήκοντα συμβούλου για τον σχεδιασμό του προγράμματος, με έξοδα του κράτους. Δεν χρειάστηκε να κάνει κάποια αίτηση, στέλνοντας βιογραφικό. Πήρε την καλοπληρωμένη θέση χωρίς διαγωνισμό. Του την πρόσφερε η κυβέρνηση Μητσοτάκη».

Το ρεπορτάζ της εφημερίδας του Βερολίνου αναφέρει ότι «όλα τα πολιτικά κόμματα που έχουν περάσει από την κυβέρνηση διαιωνίζουν το σύστημα των μετακλητών. Ο μετακλητός είναι υπάλληλος του κράτους, φίλα προσκείμενος στο κυβερνών κόμμα. Όσο το κόμμα παραμένει στην κυβέρνηση, παραμένει κρατικός υπάλληλος. Μόλις χάσει την εξουσία το κόμμα, χάνει κι εκείνος τη δουλειά του».

Η Berliner Zeitung πιστή στο γερμανικό δόγμα υποστηρίζει ότι «στην πραγματικότητα οι μετακλητοί είναι καθαρή σπατάλη. Η Ελλάδα εξακολουθεί να έχει αρκετούς δημοσίους υπαλλήλους: σχεδόν 600.000 σε μία χώρα με πληθυσμό που δεν ξεπερνά τα έντεκα εκατομμύρια. Στην Αθήνα όμως οι μετακλητοί είναι ένα δοκιμασμένο εργαλείο, είναι ο συνεκτικός δεσμός ανάμεσα στην κυβέρνηση, το κράτος και τον λαό. Μία νέα θέση μετακλητού συνοδεύεται από πλουσιοπάροχες, για τα δεδομένα της χώρας, απολαβές συν τα ειδικά επιδόματα. Το ποσό είναι σχεδόν τριπλάσιο από τον μισθό ενός ιδιωτικού υπαλλήλου (…)».

Όπως αναμεταδίδει η Deutsche Welle, στο ρεπορτάζ της εφημερίδας του Βερολίνου ασκείται κριτική στον πρωθυπουργό καθώς εφήρμοσε μετά την εκλογική νίκη του τα καθιερωμένα, θεσπίζοντας ολόκληρη βιομηχανία μετακλητών».