σχολιάζει το Μουντιάλ ο Αλέκος Θεοφιλόπουλος

ΓΙΟΑΚΙΜ ΛΕΒ
Υπερτιμημένος προπονητής με ελάχιστες γνώσεις, οδήγησε την παγκόσμια πρωταθλήτρια σε ταπείνωση. Χωρίς αρχή μέση και τέλος η Γερμανία δικαίως πήγε στο σπίτι της. Ο προπονητής ήταν ο πλέον καθοριστικός παράγοντας. Γιατί από την αρχή του Μουντιάλ το μοναδικό όπλο της Γερμανίας, που ήταν η πειθαρχία, είχε μείνει στα αποδυτήρια. Αποκορύφωμα η ετσιθελική απόφαση του γκολκίπερ και αρχηγού της Νόιερ στα τελευταία λεπτά του ματς με την Κορέα να παίζει αριστερός χαφ!

ΥΓ. Δεν πήρε τον χαρισματικό Σανέ για να χωρέσει στην ενδεκάδα του ο άμπαλος Τόμας Μύλλερ. Μπερδεύτηκε το παλικάρι με το μικρο όνομα. Γιατί η Γερμανία είχε παιχταράδες με το ίδιο επώνυμο. Γκερτ, Χάνσι, Ντίττερ ήταν όλοι τους κανονικοί Μύλλερ.

ΜΕ ΙΔΡΩΤΑ ΚΑΙ ΑΙΜΑ

Η Αργεντινή πέρασε στους 16 του Μουντιάλ όπου θα αντιμετωπίσει την Γαλλία. Το αίμα του Μασεράνο, που για 60 λεπτά ήταν ο χειρότερος παίκτης του αγώνα, αλλά μετά το πέναλτυ που υπέπεσε θύμισε τον άριστο χαφ και σέντερ-μπακ της Μπαρτσελόνα. Και ο ιδρώτας του ΚΟΡΥΦΑΙΟΥ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΣΤΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΛΙΟΝΕΛ ΜΕΣΙ, που έκανε προς το τέλος ακόμα και τάκλιν και κυμνηγούσε σαν το σκυλί, ήταν τα κύρια χαρακτηριστικά της αναμέτρησης. Για την ιστορία, Αργεντινή -Νιγηρία 2-1.

Είμαι βέβαιος, γιατί το έχω ζήσει, ότι το γκολ του Ρόχο προκάλεσε εμφράγματα και λιποθυμίες στο Μπουένος Άιρες. 

Εξαιρετική ομάδα η Νιγηρία, έχασε το ματς στις λεπτομέρειες.

ΥΓ. Αργεντινή, δεν είναι ακόμα ώρα για κλάματα λύπης, για να θυμηθούμε το γνωστό τραγούδι. Μόνο δάκρυα χαράς. Γιατί ο παρών – απών στα δύο πρώτα παιχνίδια Λιονέλ Μέσι έδειξε ότι μπορεί να πάει και το δικό του όνειρο αρκετά μακριά.