Ο πληθυσμός της ενότητας Δυτικού τομέα, σύμφωνα με τα στοιχεία της απογραφής του 2021, είναι 475.809. Από την απογραφή του 2011 έχασε περίπου 14.000 κατοίκους (ποσοστό 2,9%), όσο μια μικρή πόλη δηλαδή.

Στον πίνακα που ακολουθεί φαίνεται η πορεία κάθε Δήμου της περιοχής μας. Μικρή αύξηση παρουσίασε η Πετρούπολη, με την Αγία Βαρβάρα και το Χαϊδάρι να καταφέρνουν να μην μπουν στο “κόκκινο”. Κατά μία εκδοχή, η πληθυσμιακή άνοδος της Πετρούπολης μπορεί να αποδοθεί στο γεγονός ότι υπήρχαν αδόμητοι χώροι στην πόλη, που χτίστηκαν και απέδωσαν νέες κατοικίες, φέροντας περίπου νέους 1.200 κατοίκους. Στον αντίποδα βρίσκεται το Περιστέρι, που έχασε σχεδόν 8.000 κατοίκους, παρά την γενική πεποίθηση ότι “πάει καλά”, ενώ τη μεγαλύτερη ποσοστιαία αρνητική μεταβολή είχε το Αιγάλεω.

Παρόμοιο ποσοστό πτώσης είχε ο Κεντρικός Τομέας (βλέπε πιο κάτω τους σχετικούς πίνακες της ΕΛΣΤΑΤ) ενώ ο Νότιος Τομέας είχε οριακή πτώση 0,5%. Αντίθετα, ο Βόρειος και ο Ανατολικός Τομέας είχαν άνοδο 1,1% και 2,8% αντίστοιχα.

Ένα γενικό συμπέρασμα που επιτρέπει η ανάγνωση των πινάκων που αφορούν την Αττική είναι ότι οι “λαϊκές” γειτονιές φθίνουν, ενώ οι πιο προνομιούχες “αντέχουν” ή και αυξάνουν τα ποσοστά τους. Διόλου παράξενο, αν λάβει κανένας υπόψη του τον πακτωλό των επενδύσεων (δημόσιων και ιδιωτικών), με πρωταγωνιστές το Κράτος και την Περιφέρεια Αττικής σε αυτούς τους Τομείς της πρωτεύουσας, την ίδια στιγμή που οι περιοχές οι οποίες υστερούν, όπως η Δυτική Αθήνα, αντιμετωπίζουν παρατεταμένη επενδυτική άπνοια. Δηλαδή η χρόνια ανισομέρεια στην ανάπτυξη όχι μόνο δεν αμβλύνεται, αλλά αποκτά όλο και πιο έντονο χαρακτήρα. Το τέλος αυτής της παράλογης και κραυγαλέας ανισοκατανομής πόρων και οχλουσών δραστηριοτήτων δεν είναι ορατό.

Για να μην είμαστε άδικοι, υπάρχει ένας τομέας που “ανθίζει” στη Δυτική Αθήνα. Πρόκειται για τη διαχείριση αποβλήτων και τις ρυπογόνες βιομηχανικές εγκαταστάσεις, που είναι υπεύθυνες για την βαθιά υποβάθμιση της ποιότητας ζωής.

Δεν έφεραν, λοιπόν, κανέναν αιφνιδιασμό στα Δυτικά τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ. Οι συνθήκες διαβίωσης και η ποιότητα ζωής δεν είναι ζηλευτές. Η αξία των περιουσιών δεν έχει την ίδια τάση με άλλες περιοχές. Γι’ αυτό το λόγο δεν είναι περιζήτητη η Δυτική Αθήνα για νέους μόνιμους κατοίκους. Το ίδιο ισχύει για τις δυτικές περιοχές του Πειραιά, όπως ο Κορυδαλλός, η Νίκαια, η Δραπετσώνα – Κερατσίνι. Εξαίρεση στην πτώση των “λαϊκών” Δήμων αποτελούν οι Δήμοι Ασπροπύργου και Φυλής, της Δυτικής Αττικής.

Μέχρι την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές, δεν είχαμε αντίδραση από Δήμους και φορείς της Δυτικής Αθήνας. Έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον μια τοποθέτηση από τον Αναπτυξιακό Σύνδεσμο Δυτικής Αθήνας (ΑΣΔΑ), του οποίου πρόεδρος είναι ο Ανδρέας Παχατουρίδης, δήμαρχος της μεγαλύτερης πόλης, που είχε όμως και τη μεγαλύτερη αριθμητική πληθυσμιακή πτώση.