Του Χρήστου Τσούνη

Ο αγώνας έγινε στο «Ελ Πάσο» της Καλλιθέας στις 25/3/2004. Το Χαϊδάρι έπαιζε για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά στον Τελικό του Κυπέλλου ΕΠΣΑ. Τον προηγούμενο χρόνο (2003) ο ΑΟΧ δεν τα είχε καταφέρει απέναντι στον Ηλυσιακό.

Αυτή τη φορά όμως ο αντίπαλος ήταν πιο εύκολος. Τα Σούρμενα ήταν ομάδα της Α’ τοπικής κατηγορίας ενώ το Χαϊδάρι ήταν πρωτοπόρος στο πρωτάθλημα της Δ’ Εθνικής. Τα Σούρμενα τελικά αποδείχτηκαν πολύ σκληρό καρύδι. Το γήπεδο είχε πολύ κόσμο. Σύμφωνα με δημοσίευμα της «Αθλητικής Ηχώ» πάνω από 2.000!

Έξι πούλμαν και συνοδεία από μηχανάκια ξεκίνησαν από το Παλατάκι προς το γήπεδο της Καλλιθέας. Πρόκειται για  τη μεγαλύτερη οργανωμένη μετακίνηση οπαδών στην ιστορία του Α.Ο. Χαϊδαρίου. Εκατοντάδες ήταν και αυτοί που κατέφθασαν με τα δικά τους οχήματα. Η εξέδρα μας ήταν εντυπωσιακή. Πολλά πανό, αμέτρητα καπνογόνα και αρκετές κούτες με χαρτί και κορδέλες. Όσοι βρεθήκαμε εκείνη τη μέρα στο γήπεδο θα θυμόμαστε για πάντα  τον παλμό και το πάθος των οπαδών μας.

Ο αγώνας….

Ο αγώνας ήταν μια πραγματική μονομαχία που τα είχε όλα. Πέντε γκολ, δύο πέναλτι, δύο αποβολές, πολλά νεύρα και συμπλοκές, μεγάλη ένταση στις εξέδρες, παράταση και νίκη στο 121’!

Το σκορ άνοιξε στο 37όταν ο Λιβανός ανέτρεψε μέσα στην περιοχή τον Κατσαρό. Ο Μηλιώνης εκτέλεσε το πέναλτι γράφοντας  το 1-0. Στο 47’ τα Σούρμενα απάντησαν με τον ίδιο τρόπο και σκόρερ τον Γκεμπρόσα. Στο 62’ ο Μουρούτης με καταπληκτικό μακρινό σουτ έκανε το 2-1 για το Χαϊδάρι. Στο 76’ τα πράγματα έγιναν πιο δύσκολα για τα Σούρμενα αφού έμειναν με δέκα παίκτες μετά την αποβολή του Αρζένη. Όλα έδειχναν ότι ο αγώνας θα λήξει 2-1 και οι φίλαθλοι του Α.Ο. Χαϊδαρίου είχαν αρχίσει ήδη να πανηγυρίζουν την κατάκτηση του κυπέλλου. Ωστόσο στο 90’ πάλι ο Γκεμπρόσα με φοβερή ατομική προσπάθεια και σουτ από το ύψος της περιοχής ισοφάρισε και έστειλε τον αγώνα στην παράταση.

Η λύτρωση…

Ο χρόνος κυλούσε αλλά το Χαϊδάρι δεν μπορούσε να σκοράρει. Οι ποδοσφαιριστές των Σουρμένων παρότι δεν είχαν άλλες αντοχές πάλευαν σκληρά. Πολλά φάουλ, αψιμαχίες και καθυστερήσεις με κάθε τρόπο. Στο 116’ αποβλήθηκε ο Ταλούμης. Σε αυτό το σημείο όλοι πίστεψαν ότι αγώνας θα κριθεί στα πέναλτι… Το φινάλε ωστόσο ήταν διαφορετικό. Στο 120’ το Χαϊδάρι κέρδισε κόρνερ από τα δεξιά. Το εκτέλεσε ο Υφαντής με αποδέκτη τον Μηλιώνη που με κεφαλιά έστειλε τη μπάλα στα δίχτυα του Παραγιουδάκη! Αμέσως ο σκόρερ και όλη η ομάδα έφυγαν πανηγυρίζοντας  προς την απέναντι πλευρά του γηπέδου όπου βρισκόταν οι οπαδοί του Χαϊδαρίου. Το τι έγινε στην εξέδρα δεν είναι δυνατό να το περιγράψω! Όσοι ήμασταν εκεί δεν πρόκειται να το ξεχάσουμε ποτέ…

Οι έξαλλοι πανηγυρισμοί από παίκτες και οπαδούς συνεχίστηκαν για αρκετή ώρα. Στην απονομή παίκτες και φίλαθλοι έγιναν ένα. Τα συνθήματα εναλλασσόταν και προϊδέαζαν για το τι θα ακολουθήσει τους επόμενους δυο μήνες.   Ήταν ο πρώτος τίτλος που κατέκτησε εκείνη τη σαιζόν μία από τις καλύτερες ομάδες στην ιστορία του Α.Ο. Χαϊδαρίου. Ακολούθησαν το Κύπελλο Ερασιτεχνικών Ομάδων Ελλάδος και το πρωτάθλημα της Δ’ Εθνικής κατηγορίας. 

Οι συνθέσεις των ομάδων

Χαϊδάρι: (προπ.: Παπακώστας) Βαγγελάκος, Μπελεγρίνης Γ., Χαρίτος, Μπελεγρίνης Α., Μηλιώνης, Κουκουτσέλας (62’ Ταλούμης), Μουρούτης (88’ Αθανασόπουλος), Λαγός, Υφαντής, Κατσαρός (76’ λ.τρ. Λεμπέσης), Διαμάντης

Σούρμενα: Παραγιουδάκης, Μαστρογιάννης Γ., Μανωλιάδης, Λιβανός, Αρζένης, Κουμπαρούλης, Τεγος (82’ Νικολαΐδης), Ακριτίδης, Μαστρογιάννης Σ. (69’ Βασιλόπουλος). Γκεμπρόσα, Μουνδράκης (4’ Γούλας).

Φωτογραφίες: www.haidarifans.com