Ιωάννης Παναγιωτούλιας
Η νέα είσοδος στον αρχαιολογικό χώρο της Ελευσίνας μπορεί να είναι ένα μικρό έργο, αλλά έχει μεγάλο συμβολισμό. Το βλέπεις από τον τρόπο που ο κόσμος σταματά, τη φωτογραφίζει, τη μοιράζεται και νιώθει περήφανος.
Και αυτό τελικά είναι κάτι που μας λείπει πολύ. Να νιώσουμε ξανά περήφανοι για τον τόπο μας. Οχι μόνο για τα αρχαία και τη βαριά ιστορία της Ελευσίνας, αλλά και για την πόλη που ζούμε κάθε μέρα. Για τις γειτονιές μας, τη θάλασσα, το παραλιακό μέτωπο, τους δημόσιους χώρους, την καθαριότητα, την υγεία μας, τον αέρα που αναπνέουμε, την εικόνα που δίνουμε στα παιδιά μας και στους ανθρώπους που μας επισκέπτονται.
Ένας τόπος γίνεται πραγματικά δικός σου όταν τον νοιάζεσαι, όταν θέλεις να τον δεις καλύτερο και δεν συμβιβάζεσαι με την εγκατάλειψη, την ασχήμια και την αδιαφορία.
Η νεα είσοδος στα αρχαία μάς θυμίζει κάτι πολύ απλό. Όταν ένας χώρος φροντίζεται, αλλάζει και ο τρόπος που τον κοιτάμε. Αυτό χρειάζεται σήμερα όλη η Ελευσίνα. Φροντίδα, σεβασμό, καθαρή ματιά και ανθρώπους που θα πιστέψουν ξανά ότι αυτή η πόλη μπορεί να γίνει όμορφη, ζωντανή, ανθρώπινη και περήφανη.
Η Ελευσίνα δεν χρειάζεται μόνο να τη θαυμάζουν οι επισκέπτες. Χρειάζεται πρώτα να την αγαπήσουμε ξανά εμείς.
