γράφει ο Σταύρος Γεωργουλόπουλος 

Από την μία πλευρά, σε πολλά άρθρα διαφημίζεται η κυνοφιλία και η υιοθεσία ενός σκύλου σε μία οικογένεια. Από την άλλη, ωστόσο, υπάρχουν πάρα πολλά αδέσποτα τα οποία ψάχνουν για μία οικογενειακή στέγη. Ποια είναι όμως τα προβλήματα που παρουσιάζονται όταν οι σκύλοι αυτοί ενταχθούν  σε ένα οικογενειακό περιβάλλον;

Επειδή τα μέλη της οικογένειας λείπουν τις περισσότερες ώρες απ’ το σπίτι, παρουσιάζονται προβλήματα λόγω της απουσίας τους. Η έλλειψη συντροφιάς στο κουτάβι δημιουργεί κτητικούς ερεθισμούς με ζωηρά μασουλήματα, σκαψίματα και γαβγίσματα που επαναλαμβάνονται συνεχώς. Αυτό δημιουργείται γιατί ενώ ο κάτοχος του σκύλου του έχει δώσει υπερβολική αγάπη και αφοσίωση, η ξαφνική απουσία του βάζει το σκύλο σε αυτή τη διαδικασία. Πολλοί άνθρωποι θέλουν να πιστεύουν ότι τα προβλήματα κατά την απουσία του αφεντικού, είναι αποτελέσματα της αγωνίας χωρισμού. Πρόκειται όμως για το ακριβώς αντίθετο γιατί πολλά σκυλιά βλέπουν τον χωρισμό σαν κίνητρο για διασκέδαση. Ειδικά ένα εκπαιδευμένο σκυλί, γνωρίζοντας το ότι το αφεντικό είναι και ο αρχηγός της ομάδας, η ξαφνική απουσία του από τον χώρο, βάζει τον σκύλο σε πειρασμό για πολλές αταξίες.

Πολλές φορές εφαρμόζεται η τιμωρία όταν διαπιστώσουμε ότι ο σκύλος μας έχει κάνει κάποιες αταξίες. Βλέπουμε λοιπόν ότι ο σκύλος συνδυάζει την παρουσία μας με τιμωρία, πράγμα που έχει σαν αποτέλεσμα να καταστρέφει την όποια δυνατή σχέση έχουμε μεταξύ μας.

Θα πρέπει το αφεντικό να δημιουργήσει ένα περιβάλλον που να αποτρέψει τις κακές ενέργειες (περιορισμός χώρου) και να ενισχύσει την συμπεριφορά που θέλει π.χ. περιορίζουμε τον σκύλο μας με ένα μικρό φράκτη, ωστόσο του δίνουμε ένα ‘κονγκ’ που το έχουμε γεμίσει με λιχουδιές. Αυτό τον βάζει στη διαδικασία να μασουλάει το αντικείμενο και να κατευνάζει την ανία του, ενισχύοντας  την αυτοπεποίθηση και το ένστικτό του. Η συμβίωση με ένα σκύλο εμπεριέχει πολλές δυσκολίες που τείνουν να ξεπεραστούν με την σωστή καθοδήγηση, έτσι ώστε να μην έχουμε τα συνήθη φαινόμενα της εγκατάληψηςς ενός ακόμα σκύλου δημιουργώντας ένα ακόμα αδέσποτο.

Κυνοφιλικές ομάδες θα ενδιαφερθούν να εντάξουν ένα αδέσποτο σε ένα πρόγραμμα κοινωνικοποίησης με άλλους “φίλους του”, ποτέ όμως ένα τέτοιο κυνοτροφείο δεν θα μπορεί να παρέχει τη ζεστασιά μιας οικογένειας, γιατί τις περισσότερες ώρες της ημέρας ο σκύλος θα τις περνάει μέσα σε ένα κλουβί, θα φροντίζεται από ένα συγκεκριμένο άνθρωπο, θα βγαίνει λίγες ώρες για να τρέξει σε ένα περιφραγμένο χώρο και στη συνέχεια θα καταλήγει σε ένα κλουβί χωρίς να έχει την σωματική επαφή (χάδι) από έναν άνθρωπο με αποτέλεσμα ο σκύλος μας να βιώνει έντονα το αισθήματα της μοναξιάς. Άρα  καταλαβαίνουμε ότι το κυνοτροφείο από μόνο του δεν αποτελεί τη λύση για τα αδέσποτα, αλλά μπορεί να αποτελέσει ένα μεταβατικό στάδιο, ώστε το κάθε σκυλί να βρει μία καινούρια οικογένεια. Αυτές τις διαδικασίες θα πρέπει να τρέξουν οι δημοτικές αρχές ώστε να αποσυμφορίζεται ο χώρος και οι διαδικασίες της αναδοχής να γίνονται τάχιστα με ένα πρόγραμμα παρακολούθησης  των εν λόγω σκυλιών. Πρόγραμμα που θα τηρείται και θα εφαρμόζεται από κατάλληλο προσωπικό από ειδικούς συμπεριφεριολόγους σκύλων  και κτηνίατρους με σκοπό την εξάλειψη προβλημάτων, λύνοντας έτσι τα χέρια από τις δυσκολίες που θα αντιμετωπισθούν οι ανάδοχες οικογένειες.

Καλό θα ήταν επίσης ο θεσμός της υιοθεσίας να έχει ανταποδοτικό χαρακτήρα και να μην στηρίζεται μόνο στην καλή πρόθεση του εκάστοτε ιδιόκτητη. Θα πρέπει να βρεθούν κίνητρα που να ενισχύσουν το ενδιαφέρον και άλλων ανθρώπων ώστε να ενταχθούν στο πρόγραμμα της υιοθεσίας.

Είμαι στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε διευκρίνιση χρειαστείτε και με μεγάλη χαρά θα απαντήσω σε απορίες που μπορεί να έχετε. Το e-mail μου είναι [email protected]

Ο Σ. Γεωργουλόπουλος είναι απόστρατος της Πολεμικής Αεροπορίας. Κατά την υπηρεσία του η κύρια ενασχόλησή του ήταν η διαφρόντιση και εκπαίδευση των μικρών μας τετράποδων φίλων. Θα μας μιλήσει, λοιπόν, για… σκυλιά!