Για το Σκαραμαγκά

γράφει ο Δημήτρης Σταυρίδης, μέλος “Πολιτών σε Δράση Χαϊδαρίου”

Παίζει σχεδόν ακατάπαυστα (εδώ και μερικές ημέρες) στα τοπικά μέσα το θέμα με τα Ναυπηγεία του Σκαραμαγκά και τις προσφυγές του Δήμου στα δικαστήρια, με την πώληση του πρώην hot spot, με το ιδιοκτησιακό καθεστώς στην ακτή, με τη διάκριση παλαιού και νέου αιγιαλού κλπ. κλπ.

Ας μην ξεχνάμε (ενόψει και της σημερινής Συνέλευσης των “Πολιτών σε Δράση”) πως το θέμα του Σκαραμαγκά εμείς, οι “Πολίτες σε Δράση” το αναδείξαμε, εμείς παλέψαμε για να το βάλουμε στην ατζέντα και το καταφέραμε. Και πάντοτε το είχαμε και το έχουμε στην κορυφή του Προγράμματος μας.

Επισημαίνω εδώ πως, η υπόθεση της ακτής Σκαραμαγκά που μας ανήκει, δεν είναι μόνο θέμα νομικής διεκδίκησης – έτσι το αντιμετωπίζει η σημερινή διοίκηση του Δήμου. Η νομική διεκδίκηση δεν είναι (κατά την άποψη μου) ούτε το μοναδικό ούτε το κύριο ούτε το προσφορότερο πεδίο για την επιτυχή έκβαση του όλου εγχειρήματος.

Για εμάς τους “Πολίτες σε Δράση” το κύριο πεδίο διεκδίκησης για το Σκαραμαγκά ήταν και είναι μέσω των κινημάτων. Χωρίς το ενδιαφέρον του κόσμου, χωρίς τη συμμετοχή των χαϊδαριωτών (και όχι μόνο), χωρίς την εμπλοκή του Δήμου, των περιβαλλοντικών και οικολογικών οργανώσεων, των πολιτιστικών συλλόγων και των αθλητικών σωματείων, η διεκδίκηση της ακτής του Σκαραμαγκά είναι εξαιρετικά δύσκολο να τελεσφορήσει ευνοϊκά μέσα στις δικαστικές αίθουσες.

Στην κατεύθυνση αυτή έχουν γίνει κάποια βήματα. Πολύ λίγα όμως, ώστε να συγκροτούν αυτό που εμείς λέμε “κίνημα”. Κίνημα για το Σκαραμαγκά δεν υπάρχει. Αυτό που εγώ βλέπω είναι χαρτοπόλεμος στο διαδίκτυο και προσπάθεια, άκαπνοι και νεοφώτιστοι στο Χαϊδάρι και στον περίγυρο, να καρπωθούν αυτοδιοικητικά και πολιτικά τα όποια ωφελήματα υπάρχουν από τη διατήρηση του θέματος στη δημοσιότητα. Ως δήθεν υπέρμαχοι της υπόθεσης, ως δήθεν πρώτοι διεκδικητές.

Όλο αυτό το διάστημα χορτάσαμε από λόγια. Δυστυχώς, οι πράξεις και οι δράσεις που έπρεπε να γίνουν (και που μπορούν ακόμα να υλοποιηθούν, γιατί τίποτε δεν τελείωσε) έχουν μείνει πολύ πίσω. Γιατί πολύ περισσότερα μπορεί να προσφέρει μια ογκώδης και μαχητική διαδήλωση, παρά ο (για μήνες) ακατάσχετος βερμπαλισμός. Γιατί πολύ περισσότερο αναδεικνύεται το αίτημα με το κλείσιμο της Εθνικής, παρά με τις διαδικτυακές συζητήσεις στο Δημοτικό Συμβούλιο.

Ποιος όμως θα τα οργανώσει αυτά;

Εν κατακλείδι: καλή η νομική διεκδίκηση, καλύτερη ομως η κινηματική. Κι όσο η δεύτερη δεν τραβάει από το μανίκι την πρώτη, όσο η δεύτερη εκχωρεί την πρωτοκαθεδρία στην πρώτη, τόσο λιγότερες είναι και οι πιθανότητες, ώστε το Χαϊδάρι να αποκτήσει κάποτε τη δική του παραλία.

Χαϊδάρι, 25 Μαΐου 2022