Σκαραμαγκάς, Ιανουάριος 2010.

του Μπάμπη Δούμουρα

Ήμουν και εγώ εκεί, μαζί με τόσους άλλους στην αντίσταση και διαμαρτυρία… “για την επανάκτηση των 220 στρεμμάτων στον Σκαραμαγκά και στο πλαίσιο της ήπιας ανάπτυξης προς όφελος των πολιτών του Χαϊδαρίου και της Δυτικής Αττικής γενικότερα”.

Ένα καθολικό αίτημα και μια επιστολή διαμαρτυρίας προς τον τότε Πρωθυπουργό Γιώργο Παπανδρέου, από τον τότε Δήμαρχο κ. Δημήτρη Μαραβέλια.

Επίσης τονιζόταν ότι η πόλη μας είναι παραλιακή και ότι οι πολίτες έχουν στερηθεί από τη δεκαετία του ’70 μέχρι σήμερα ακόμη την στοιχειώδη δυνατότητα πρόσβασης στη θάλασσα, εξαιτίας της κακοποίησης και των παράνομων κατασκευών.

Πού να φανταστώ τότε και 10 χρόνια αργότερα ότι έπαιζα τον ρόλο ενός πρόθυμου και χρήσιμου ηλίθιου και ότι το όλο σκηνικό ήταν στημένο ως αντιπολιτευτική σκοπιμότητα και όχι τόσο ζωτικής σημασίας, όπως μας έλεγαν.

Και ποιος σήμερα μπορεί να μου απαγορεύσει αυτό το συλλογισμό, όταν ο επί 8 χρόνια Δήμαρχος με τα οδοφράγματα και τις επιστολές διαμαρτυρίας, σήμερα είναι άλαλος και απόντας, όταν το δικό του κόμμα βάζει την οριστική ταφόπλακα σε ένα τόσο ζωτικής σημασίας κακούργημα!

Πόρνη πολιτική!