Το επιβραδυντικό υγρό (fire retardant), το οποίο χρησιμοποιείται για τη δημιουργία αντιπυρικών γραμμών μπροστά από το μέτωπο της πυρκαγιάς, είναι μία μέθοδος πυρόσβεσης με ευρεία χρήση διεθνώς. Το διαθέτει και η Ελλάδα, αλλά τα ίχνη του έχουν χαθεί!
Η Ελλάδα υπήρξε μία από τις χώρες εκτός Ηνωμένων Πολιτειών που απέκτησαν το σύστημα MAFFS (Modular Airborne Fire Fighting System) για εγκατάσταση σε στρατιωτικά μεταγωγικά αεροσκάφη C-130 Hercules. Η προμήθεια πραγματοποιήθηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1980 και αφορούσε τρία συστήματα MAFFS πρώτης γενιάς (MAFFS I). Παρότι η ύπαρξη του προγράμματος τεκμηριώνεται από επίσημες ελληνικές πηγές, η μετέπειτα επιχειρησιακή του πορεία παραμένει ελλιπώς καταγεγραμμένη, ενώ μέχρι σήμερα δεν υπάρχει δημόσια ενημέρωση για την τελική τύχη των ελληνικών συστημάτων.
Το σύστημα MAFFS
Το Modular Airborne Fire Fighting System (MAFFS) είναι ένα αρθρωτό σύστημα αεροπυρόσβεσης που επιτρέπει τη μετατροπή στρατιωτικών μεταγωγικών αεροσκαφών Lockheed C-130 Hercules σε αεροσκάφη δασοπυρόσβεσης μέσα σε λίγες ώρες.
Σε αντίθεση με τα Canadair, τα οποία ανεφοδιάζονται με νερό από λίμνες ή τη θάλασσα, το MAFFS μεταφέρει επιβραδυντικό υγρό (fire retardant), το οποίο φορτώνεται σε αεροδρόμιο και χρησιμοποιείται κυρίως για τη δημιουργία αντιπυρικών γραμμών μπροστά από το μέτωπο της πυρκαγιάς.
Η ελληνική προμήθεια
Με βάση μελέτη του δασολόγου Δρ. Γαβριήλ Ξανθόπουλου, το 1983 αποκτήθηκαν 29 αεροσκάφη PZL M-18 Dromader και τρία συστήματα MAFFS για τα C-130 της Πολεμικής Αεροπορίας. Η ίδια μελέτη αναφέρει ότι τα συστήματα εξακολουθούσαν να υπολογίζονται στον εθνικό στόλο αεροπυρόσβεσης στις αρχές της δεκαετίας του 1990.
Επιχειρησιακή φιλοσοφία
Τα συστήματα δεν αποτελούσαν ξεχωριστά αεροσκάφη. Ήταν αφαιρούμενες μονάδες που εγκαθίσταντο στα ελληνικά C-130H Hercules της Πολεμικής Αεροπορίας. Έτσι, οποιοδήποτε κατάλληλα διαμορφωμένο C-130 μπορούσε να μετατραπεί προσωρινά σε πυροσβεστικό αεροσκάφος.
Το MAFFS I είχε χωρητικότητα περίπου 10.220 λίτρα επιβραδυντικού. Κατά συνέπεια, τρία ελληνικά C-130 εξοπλισμένα με MAFFS μπορούσαν να μεταφέρουν περίπου 30.660 λίτρα επιβραδυντικού σε μία αποστολή. Αυτό αντιστοιχεί περίπου σε πέντε πλήρεις ρίψεις CL-415 ή έξι πλήρεις ρίψεις CL-215 ως προς τον συνολικό όγκο υγρού. Προσοχή: όχι ως προς την επιχειρησιακή αποτελεσματικότητα, αφού το επιβραδυντικό και το νερό έχουν διαφορετικό ρόλο.
Πού βρίσκονται σήμερα τα ελληνικά MAFFS;
Αυτό αποτελεί αναπάντητο ερώτημα. Σε κάθε περίπτωση δεν έχει εντοπισθεί μέχρι σήμερα επίσημη ανακοίνωση απόσυρσης, απόφαση καταστροφής, πώληση, μεταβίβαση ή δημόσια καταγραφή της σημερινής θέσης των συστημάτων. Δεν υπάρχουν επιβεβαιωμένα στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι βρίσκονται ακόμη σε επιχειρησιακή κατάσταση, έχουν καταστραφεί ή έχουν αποσυρθεί οριστικά. Θα μπορούσαν όμως να έχουν πολύτιμο ρόλο στις επιχειρήσεις πυρόσβεσης.
