Το νέο άγαλμα της Μαρίας Κάλλας, κάτω από τον Βράχο και μπροστά στο Ηρώδειο, πυροδότησε πλήθος αντιδράσεων. Τιμά τη μεγάλη ντίβα όπως της αξίζει; Ο Χαϊδαριώτης γλύπτης Χάρης Λαλές έχει το λόγο:

Μήτηρ πάντων το σχέδιο… Αυτό που ξεκινά από τη στιγμή που ανοίγουμε τα μάτια μας ή καλύτερα από την στιγμή που αρχίζουμε να αισθανόμαστε μεσα στην κοιλιά της μητέρας μας. Όταν ο εικαστικός δημιουργός αρχίζει να απεμπολεί την ιερότητά του για τους λόγους που ο καθένας επιλέγει (κοινωνικούς, πολιτικούς, επίδειξης, αρεστός στον νεοπλουτισμό κτλ.), τότε διαπράττει ύβρη… και αρχίζουν τα παρατράγουδα, κατά τη λαϊκή ρήση “Φωνή λαού, οργή θεού”.

Και βέβαια εννοείται ότι ο καθένας μας έχει την αίσθηση του σχεδίου που του αναλογεί ή -για τους σπουδασμένους- έχει φροντίσει να την εμπλουτίσει με τη γνώση και τη μελέτη της παγκόσμιας ιστορίας του πολιτισμού.

Χρειάζεται ο γλύπτης να γνωρίζει την ισορροπία μεταξυ του θέματος και του υλικού με το οποίο θα αποδωθεί. Στο συγκεκριμένο γλυπτό αυτή έχει χαθεί, για τον λόγο αυτό επιλέχτηκε ο αστραφτερός – χρυσίζων μπρούτζος. Μας λένε ότι με τα χρόνια θα βρει την ισορροπία του… Αυτά και άλλα πολλά έφεραν την Νέμεσι.

Να μετακινηθεί σε άλλο σημείο, μακριά από το Ηρώδειο, προσβάλλει τη μνήμη της δικής μας και συγχρόνως παγκόσμιας ιέρειας, της Μαρίας Κάλλας. Τουλάχιστον ας μην πετροβολούν τη μνήμη της οι ιθύνοντες.

Χάρης Λαλές