Διαβάσαμε νεότερη συνέντευξη της γυναίκας που βρέθηκε στη δίνη του επεισοδίου της Νέας Σμύρνης, μαζί με την οικογένειά της. Την αναδημοσιεύουμε με την “περίεργη” -ίσως- προτροπή του τίτλου. Ναι, πιστεύουμε ότι οι αριστεροί πρέπει να το διαβάσουν εστιάζοντας και στο περιεχόμενο, αλλά και στο ύφος. Στον τρόπο που σκέπτεται και εκφράζεται ο (απλός) πολίτης.

Αξία έχει το επιχείρημα και η τίμια παράθεση των γεγονότων. Ούτε τυποποιημένοι μειωτικοί χαρακτηρισμοί (μπάτσοι, φασίστες κτλ.) ούτε υπερβολές ούτε αυτοθαυμασμός και αυτοαναφορικότητα ούτε ηρωισμοί. Πλημμυρίζει από αυτά το διαδίκτυο. Ο λόγος της μεγάλης πλειοψηφίας των αριστερών σχολιαστών δεν μοιάζει να ενδιαφέρεται να κερδίσει με το περιεχόμενο την εμπιστοσύνη, αλλά μόνο να δώσει ένα στίγμα σαν φάρος που ανάβει στο πέλαγος και μέχρις εκεί. Ακόμα κι αν κάποιος τους δίνει δίκιο κατά περίπτωση, αποστρέφεται την αλαζονεία και την υπεροψία που εκπέμπουν οι πάντα φορτισμένες λέξεις τους. Δεν επικοινωνούν, αλλά βγάζουν λόγο. Και, το πιο περίεργο, δεν φαίνεται να ανησυχούν και να “ψάχνονται” για τις αιτίες που δεν πείθουν την κοινή γνώμη, ακόμη και στα πιο προνομιακά γι’ αυτούς πεδία.

Ας αποφασίσουν να κατεβούν από το βάθρο της συνήθειας και να μιλήσουν να κανονικοί άνθρωποι:

«Γράψτε τα όπως σας τα λέμε, δημοσιεύστε τα. Οχι άλλα fake news, όχι άλλη παραπληροφόρηση για δήθεν επίθεση σε αστυνομικούς στην πλατεία της γειτονιάς μας. Εμείς ήμασταν, από την οικογένειά μας ξεκίνησε ό,τι συνέβη στη Νέα Σμύρνη».

Το μεσημέρι της Κυριακής οι αδελφές Π.Σ. και Δ.Σ. βγήκαν στην πλατεία της Αγίας Φωτεινής για να παίξει η οκτάχρονη κόρη της δεύτερης με τη συνομήλικη φίλη της. Μαζί τους ήταν ο σύζυγος της Δ.Σ. και ένας φίλος του. «Μη γράψετε τα ονόματά μας, δεν αποζητούμε δημοσιότητα, θα καταθέσουμε επώνυμα στις Αρχές».

Τέσσερις ενήλικες και δύο παιδιά, σε απόσταση 800 μέτρων από το σπίτι τους, με μάσκες, αστυνομικές ταυτότητες και σταλμένο μήνυμα στον κωδικό μετακίνησης.

«Είκοσι λεπτά θα καθόμασταν, ίσα για να παίξουν τα παιδιά, είχαμε από έναν καφέ στο χέρι. τα πρώτα πέντε λεπτά σταματάνε δύο μηχανές της ομάδας ΔΡΑΣΗ και οι αστυνομικοί μάς φωνάζουν απειλητικά “Φύγετε γρήγορα από την πλατεία!”. Δεν καταλάβαμε γιατίαπευθύνθηκαν έτσι σ’ εμάς και τους ρωτήσαμε: “Σ’ εμάς μιλάτε;”. Και οι τέσσερις κατεβαίνουν από τις μηχανές, ορμάνε λες και είχαν να πιάσουν τρομοκράτες, σαν να μας έψαχναν καιρό, και μας φωνάζουν: “Εξαφανιστείτε τώρα!”».

Τα κοριτσάκια πανικοβάλλονται και τρέμουν, γαντζώνονται στα πόδια των γυναικών. Η Δ.Σ. ρωτάει τον επικεφαλής αστυνομικό:

«Δεν βλέπετε πως φοβίζετε τα παιδιά; Γιατί μας διώχνετε έτσι; Σε δέκα λεπτά θα φύγουμε ούτως ή άλλως».
– 
«Φύγετε τώρα!».
– «Από την πλατεία μας να φύγουμε;».
– 
«Γιατί; Την έχετε αγοράσει;».

Η οικογένεια προσπαθεί να δείξει στους αστυνομικούς τα μηνύματα που δικαιολογούν τη μετακίνησή της αλλά εκείνοι είναι αποφασισμένοι να κόψουν πρόστιμα και το δηλώνουν κιόλας:

«– Θα σας γράψουμε γιατί βγήκαμε να γράψουμε.
 Για ποιον λόγο θα μας γράψετε;
– Για συνωστισμό.
– Βλέπετε κανέναν συνωστισμό;
– Είστε 12 άτομα.
– Ξέρετε να μετράτε; Είμαστε τέσσερις, φοράμε μάσκες, είμαστε στον δήμο μας.
-Μπα, τι έγινε; Είσαι και επαναστάτης;
– Μα δεν μπορείτε να μας γράψετε για συνωστισμό.
– Τότε θα σας γράψω για άσκοπη μετακίνηση.
– Δεν έχουμε υποπέσει σε κάποιο παράπτωμα…
– Αν δεν σταματήσεις, θα σε πάω Αυτόφωρο.

Ολη αυτή την ώρα δύο αστυνομικοί έχουν το χέρι ακουμπισμένο στα όπλα τους».

Ενας αστυνομικός πιο μετριοπαθής, που δεν σήκωσε το κλομπ να χτυπήσει, είπε στον σύζυγο της Δ.Σ.: «Πάρτε την κλήση και πηγαίνετε αύριο να κάνετε ένσταση, τώρα θα σας την κόψουν έτσι κι αλλιώς». 

Ο άνδρας της οικογένειας αντιδρά: «Το πρόστιμο είναι μόνο; Τα παιδιά τα βλέπετε; Την ψυχική οδύνη τους;». Αρχίζει να μαζεύεται κόσμος που αδυνατεί να καταλάβει τις προκλήσεις των αστυνομικών. «Σε χρόνο-μηδέν ήρθαν άλλες τρεις μηχανές, αλλά όταν τους καλείς κάνουν να έρθουν πέντε ώρες…».

Η οικογένεια βρίσκεται περικυκλωμένη από αστυνομικούς, όταν κάποιος από αυτούς λέει στους συναδέλφους του: «Ωπα, ώπα, ώπα, κάποιοι έρχονται!». Ετσι, η ομάδα ΔΡΑΣΗ σταματάει να ασχολείται με την οικογένεια, αφού της έχει κόψει πρόστιμα 300 ευρώ για κάθε ενήλικο.

«Πλησιάζει ένα νέο παιδί, δεν το ξέρουμε, πρώτη φορά το βλέπαμε. Ρωτάει τους αστυνομικούς “τι κάνετε, εκφοβίζετε και οικογένειες τώρα;” και ένας τού απαντάει: “Εσένα θα σε τακτοποιήσω σε λίγο, πήγαινε πιο πέρα” και τον σπρώχνει. Τρέχω να πάρω το κινητό, τραβάω βίντεο την ώρα που το δέρνουν αλύπητα.

Περαστικοί φωνάζουν “δεν έκανε τίποτα”. Ηλικιωμένοι βγαίνουν στα μπαλκόνια, “αφήστε το παιδί ήσυχο”. Δεν σταματούσαν, άλλοι αστυνομικοί απειλούσαν κοπέλες με προτεταμένα κλομπ. Την ώρα που τον έδερναν, μικρά παιδιά έκλαιγαν και ούρλιαζαν, όχι μόνο τα δικά μας, ήταν και άλλα τριγύρω. Η κόρη μου με ρωτούσε “μαμά, θα σε πάνε στη φυλακή;”».

Στο σημείο καταφτάνουν συνέχεια αστυνομικοί, «έκαναν βόλτες με τις μηχανές γύρω από το άλσος, κυνηγούσαν γυναίκες με παιδιά να βγουν έξω».

Τα βίντεο της ντροπής τράβηξε η Π.Σ. και τα δημοσιοποίησε για να δει όλος ο κόσμος τι συνέβη.

«Ενας αστυνομικός με βλέπει, μου αρπάζει το χέρι, “δώσε μου το κινητό τώρα, σβήσε το βίντεο, θα σε πάω Αυτόφωρο για κακούργημα”. Κρύβω το κινητό στο μπουφάν για να μην το πάρει. Βλέπω το βίντεο και πονάω και εγώ. Νιώθουμε τόσο άσχημα γι’ αυτό το παιδί που το χτυπούσαν με μανία επειδή ήρθε να μας συμπαρασταθεί».

Η οικογένεια βρισκόταν ακόμα στην πλατεία «όταν μαθαίνουμε ότι ο ΣΚΑΪ μεταδίδει την απαράδεκτη ανακοίνωση του υπουργείου για επίθεση τριάντα ατόμων στους αστυνομικούς στη Νέα Σμύρνη. Σοβαρά τώρα; Μόνο βία από τους αστυνομικούς στους πολίτες είδαμε εμείς».

Αρχισε να μαζεύεται κόσμος αυθόρμητα για να διαμαρτυρηθεί.

«Μετά από λίγο φύγαμε, είχα και την ευθύνη του άλλου παιδιού, το πήγα στη μητέρα του αναστατωμένο και κατατρομαγμένο. Ακόμα και την επόμενη μέρα τα παιδιά ρωτούσαν αν οι αστυνομικοί θα έρθουν σπίτι μας να μας πάρουν – και να μας λένε ότι τραυματίστηκαν αστυνομικοί; Τι είναι αυτά που ζούμε; Η πλατεία είναι στολίδι στη Νέα Σμύρνη, εδώ έχουμε μεγαλώσει. Αισθάνομαι απέχθεια για το πρόσωπο της Αστυνομίας που αντίκρισα την Κυριακή, δεν θέλω να πιστεύω ότι αυτή είναι η Αστυνομία και εξήγησα στα παιδιά ότι οι αστυνομικοί πρέπει να μας προστατεύουν. Είμαστε νομοταγείς, αλλά δεν θα υποκύψουμε στην τρομοκρατία».

«Δεν μας φτάνουν όσα ζούμε με την πανδημία, με όλες τις επιπτώσεις στην εργασία και την ψυχολογία μας, δεν μπορούμε να βγούμε ούτε 20 λεπτά από το σπίτι μας; Τι θέλουνε; Οταν βλέπουμε αστυνομικούς να κρυβόμαστε σαν τα ποντίκια; Αυτό παραπέμπει σε άλλες εποχές. Δεν είναι δημοκρατία, είναι δικτατορία στο μεγαλείο της» τονίζει η Δ.Σ.

Μ.Χ.

Πηγή συνέντευξης: Η Εφημερίδα των Συντακτών