Μία από τις σταθερές πολιτικές θέσεις του Βαγγέλη Ντηνιακού είναι η αποκατάσταση και επαναλειτουργία του καταστήματος Θεαθήναι στο Πάρκο Νεολαίας. Την πρόταση αυτή την επαναφέρει σε κάθε ευκαιρία και το κάνει και τώρα εν μέσω της πολιτικής σύγκρουσης που σοβεί μεταξύ Δήμου και κυβέρνησης για το μέλλον του χώρου αυτού. Η παράταξή του θεωρεί ότι αν είχε υλοποιηθεί το σχέδιο της καφετέριας η κατάσταση με το Πάρκο Νεολαίας τώρα θα ήταν διαφορετική.
Ο πρώην δήμαρχος θύμισε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης παλιότερη ανακοίνωσή του, στην οποία, ως προς το επίμαχο ζήτημα, αναφέρει:
“Η Δημοτική Αρχή Χαϊδαρίου τον Ιούλιο του 2021 έφερε στο ΔΣ πρόταση για την αποκατάσταση του κτιρίου του Θεαθήναι και την επαναλειτουργία του με την εκμίσθωσή του ως καταστήματος αναψυχής. Το κόστος της αποκατάστασης θα αναλάμβανε ο επιχειρηματίας – μισθωτής. (…) Η πρόταση αυτή δεν συζητήθηκε καν επειδή το αρνήθηκαν οι παρατάξεις της αντιπολίτευσης, που αθροιστικά έχουν την πλειοψηφία στο ΔΣ. (…) Δεσμευόμαστε κατηγορηματικά ότι αυτό θα αποτελέσει μια από τις άμεσες προτεραιότητές μας.”
Έχουμε λόγο να αρνούμαστε τη δασική νομοθεσία;
Όμως ο χώρος στον οποίο αναφερόμαστε είναι δάσος και ως εκ τούτου αναπόδραστα διέπεται και προστατεύεται από την δασική νομοθεσία. Τα πάρκα και τα άλση υπάγονται στις διατάξεις της δασικής νομοθεσίας ακόμα και εάν βρίσκονται εκτός δασικού χάρτη.
Το κτήριο του Θεαθήναι έχει χαρακτηριστεί παράνομο και κατεδαφιστέο. Αυτή είναι η αλήθεια, που εξηγεί την εγκατάλειψη και τη σημερινή του κατάσταση, που υποβαθμίζει όλο το Πάρκο.
Όμως πόσο χρήσιμο είναι να επικαλούμαστε κάτι παράνομο για την υπεράσπιση της νομιμότητας; Αν η πλευρά της κυβέρνησης υποστηρίξει ότι η κοινωνική κατοικία είναι μια πιο σοβαρή και κοινωνικά ωφέλιμη αξιοποίηση από μία καφετέρια, πόσο εύκολο είναι να επιχειρηματολογήσει αντίθετα το Χαϊδάρι;
Τι κατάστημα μπορεί να φτιαχτεί;
Πάντως αν θέλουμε οπωσδήποτε ένα καφέ, αυτό είναι δυνατό να κατασκευαστεί, όπως και άλλες εγκαταστάσεις αναψυχής στο Πάρκο Νεολαίας, αρκεί να τηρείται η δασική νομοθεσία περί δασικής αναψυχής. Πράγματι, επιτρέπονται μικρά ξύλινα αναψυκτήρια ή καντίνες (χωρίς μόνιμες θεμελιώσεις), καθώς και εγκαταστάσεις υγιεινής (WC). Όχι μεγάλα κτήρια σαν αυτό του Θεαθήναι, όχι μουσική, όχι λειτουργία μετά τα μεσάνυχτα (το καλοκαίρι).
Επειδή υπάρχει το ενδεχόμενο να μην ερμηνεύουμε σωστά τα λεγόμενα του κ. Ντηνιακού, ας διευκρινίσει αν αποδέχεται τους περιορισμούς που θέτει η δασική νομοθεσία για το Πάρκο Νεολαίας και μιλάει για ένα αντίστοιχο καφέ. Ή ας εξηγήσει αναλυτικότερα με ποιο τρόπο μπορεί να λειτουργήσει ένα κατάστημα σαν αυτό που προϋπήρχε, με νόμιμο τρόπο στον εκεί δασικό χώρο. Το ακριβώς είχε συμφωνηθεί με τον ιδιώτη επιχειρηματία – μισθωτή;
ΔΙΑΒΑΣΕ ΚΑΙ ΑΥΤΑ:
Ξανά καφετέρια στο Θεαθήναι: Ναι ή ου;
Τι αναφέρει η δασική νομοθεσία για τη δασική αναψυχή
Η πραγματικότητα. λοιπόν, είναι ότι το Πάρκο Νεολαίας είναι δάσος και αυτό είναι το κύριο επιχείρημα του Χαϊδαρίου για την μη οικοπεδοποίηση του χώρου. Σε αυτή την περίπτωση όμως, μόνο η δασική νομοθεσία ορίζει τι μπορεί να γίνει εκεί.
Η δασική νομοθεσία στην Ελλάδα (κυρίως ο Νόμος 998/1979 όπως τροποποιήθηκε και ισχύει) επιτρέπει την κατασκευή έργων για τη δασική αναψυχή, υπό την προϋπόθεση ότι αυτά δεν αλλοιώνουν τον χαρακτήρα του δάσους, εξυπηρετούν το κοινό και έχουν εγκριθεί από τις δασικές αρχές.
Οι επιτρεπόμενες κατασκευές στις δημόσιες δασικές εκτάσεις χωρίζονται σε ήπιες (υπαίθριες) και σε ελαφρές/ημιμόνιμες εγκαταστάσεις.
1. Ήπιες Κατασκευές Αναψυχής
Επιτρέπονται για την εξυπηρέτηση των επισκεπτών σε δάση και δασικές εκτάσεις:
Πεζοπορικά μονοπάτια και ποδηλατόδρομοι.
Θέσεις θέας (παρατηρητήρια).
Χώροι ανάπαυσης (picnic sites): Ξύλινα τραπέζια, παγκάκια, κιόσκια (στεγασμένοι χώροι).
Υπαίθριες αθλητικές εγκαταστάσεις (μικρής κλίμακας).
Παιδικές χαρές με φυσικά υλικά.
Σήμανση και ενημερωτικές πινακίδες.
Διαμόρφωση πηγών (υδρομάστευση) και βρύσες.
Ξύλινες περιφράξεις για την προστασία φυτεύσεων.
2. Ελαφρές/Ημιμόνιμες Εγκαταστάσεις
Σε ειδικά οργανωμένους χώρους (δασικά πάρκα), η νομοθεσία επιτρέπει κτίσματα με αυστηρούς περιορισμούς (συνήθως μονώροφα, ύψους έως 4μ. + 2μ. στέγη):
Μικρά ξύλινα αναψυκτήρια ή καντίνες (χωρίς μόνιμες θεμελιώσεις).
Εγκαταστάσεις υγιεινής (WC).
Κέντρα ενημέρωσης/περιβαλλοντικής εκπαίδευσης (πληροφοριακά κέντρα).
Υπόστεγα για προστασία από τη βροχή.
3. Βασικές Προϋποθέσεις & Περιορισμοί
Έγκριση Δασικής Αρχής: Απαιτείται μελέτη οργάνωσης του χώρου η οποία εγκρίνεται από την οικεία Διεύθυνση Δασών.
Υλικά: Προτιμώνται φυσικά υλικά (ξύλο, πέτρα) που εναρμονίζονται με το τοπίο.
Μέγιστη Κάλυψη: Το ποσοστό κάλυψης από κατασκευές είναι πολύ περιορισμένο (συνήθως το 10-15% της συνολικής έκτασης, ανάλογα με την περίπτωση).
(Υπουργική Απόφαση 66102/1995, Έργα διημέρευσης και αναψυχής σε δάση και δασικές εκτάσεις της χώρας).
ΥΓ. Ο δασικός χάρτης στα όρια του Δήμου Χαϊδαρίου και γύρω από αυτόν, που εξαίρεσε τα δάση του Πάρκου Νεολαίας, του ΨΝΑ και του Δρομοκαΐτειου, κυρώθηκε το 2017, επί πρώτης θητείας της ΛαΙκής Συσπείρωσης. Δείτε αναλυτικά εδώ: ΔΑΣΙΚΟΙ ΧΑΡΤΕΣ ΧΑΪΔΑΡΙΟΥ: Εκτός τουλάχιστον 400 στρ. δάσους σε ΨΝΑ, Δρομοκαΐτειο και Πάρκο Νεολαίας! Η νυν δημοτική αρχή έχει ανακοινώσει ότι έκανε ένσταση, αλλά χωρίς αποτέλεσμα. Ειδικά για το Πάρκο Νεολαίας διατυπώθηκε η σκέψη ότι πιθανώς εξαιρέθηκε “για χάρη” του αναψυκτηρίου Θεαθήναι. Δείτε εδώ: Ποιον ρόλο έπαιξε η καφετέρια “Θεαθήναι” στον δασικό αποχαρακτηρισμό του Πάρκου Νεολαίας; ΌΠως καταλαβαίνει ο αναγνώστης, το θέμα είναι αρκετά περίπλοκο και για να φωτιστεί σωστά χρειάζονται αναλυτικές εξηγήσεις από όλους όσοι διαχειρίστηκαν την εξουσία τα τελευταία χρόνια στο Χαϊδάρι.
