Παλιά Ἑλληνικά Λεωφορεῖα / Bus Oldtimers Hellas
Τον Ἰανουάριο τοῦ 1968 ὁλοκληρώθηκε ἡ φόρτωσις τῆς δευτέρας σειρᾶς λεωφορείων F-600 ΒΙΑΜΑΞ, τα ὁποῖα συνδύαζαν τη φινέτσα τῶν ἑλληνικῶν ὑπεραστικῶν 1113 με την ἀντοχή τῶν κινητήρων και του ἁμαξώματος τοῦ τύπου F-580.
Οἱ ἐφημερίδες ἔγραψαν τότε: «Τραῖνα τῆς Ἐρήμου» ἀπεκάλεσαν οἱ Σουδανοί, τα ἤδη κυκλοφοροῦντα ἐκεῖ εἰδικά λεωφορεῖα βαρέος τύπου τῆς #ΒΙΑΜΑΞ. Εἶναι 60 καθημένων και δύνανται να μεταφέρουν φορτίο 4 τόννων στην ὀροφή.
Το δεύτερο μέρος τῆς παραγγελίας ἐφορτώθη προ ἡμερῶν ἐπί τοῦ ἀτμοπλοίου ALIAKMON με μεταφόρτωσιν εἰς Ἀμβοῦργον, μέσῳ τοῦ Ἀκρωτηρίου Καλῆς Ἐλπίδος διά Σουδάν».
Τί μαθαίνετε για την ΒΙΑΜΑΞ ἀπό την παροῦσα ἀνάρτηση, συμφώνως προς τις σημειώσεις τοῦ Χ.Κ.Λ.:
1. Ὁ σχεδιασμός τῶν F-600 ἦταν ἀπολύτως ἑλληνικός και ἐγκρίθηκε πανηγυρικά ἀπό την Mercedes Benz διότι ἦταν ἕνα ἀκόμα ἔργο τῶν μεγάλων μηχανικῶν τῆς ἐποχῆς Ἀντωνίου Ρίζου και Ἰωάννου Δρακούλη. Διέθετε αὐτοφερόμενο ἁμάξωμα (τύπου monocoque) πρωτογενοῦς ἑλληνικοῦ σχεδιασμοῦ, το ὁποῖο παρεῖχε μεγάλη στρεπτική ἀκαμψία, ἀπαραίτητη για κίνηση σε ἀνώμαλο ἔδαφος χωρίς δρόμους.
ΔΙΑΒΑΣΕ ΚΑΙ ΑΥΤΟ:
Κάποτε στη Λεωφόρο Αθηνών… ΒΙΑΜΑΞ: Η ελληνική βιομηχανία οχημάτων που έκανε εξαγωγές σε όλο τον κόσμο
2. Μετά την ἐπιτυχία των μοντέλων R495 και R514 οἱ Γερμανοί μηχανικοί τῆς Mercedes ἔκαναν λόγο περί τοῦ «ἀνθεκτικοτέρου λεωφορείου τῆς ἐποχῆς» (Der langlebigste Bus seiner Zeit) διότι δοκιμάστηκε σκληρά και ἀπέδειξε ὅτι ὄντως μποροῦσε να σηκώσει φορτία 4 τόννων στην ὀροφή, συνθήκη ἀπαραίτητη για τις μεταφορές στο Σουδάν, ὅπου τα λεωφορεῖα λειτουργοῦσαν οὐσιαστικά ὡς μεικτά ὀχήματα (ἐπιβατικά και ἐμπορευματικά).
3. Λέγεται ὅτι το σχέδιο τῆς ἐνισχυμένης ὀροφῆς ἦταν ἔμπνευση τοῦ Ρίζου και βασίστηκε σε μελέτες ἀντοχῆς που εἶχαν γίνει σε ὑπεραστικά λεωφορεῖα 32 και 24 θέσεων, καθώς και άγόνων τῶν ἑλληνικῶν ΚΤΕΛ. Πάνω σ’ αὐτό το τεχνικό πλαίσιο, ὁ Δρακούλης δημιούργησε την ἐξωτερικήἐμφάνιση τῶν F-600 βελτιώνοντας περαιτέρω τον κομψό και ἀεροδυναμικό σχεδιασμό αὐτῶν τῶν λεωφορείων.
ΟΙ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΚΑΙΝΟΤΟΜΙΕΣ ΤΗΣ ΒΙΑΜΑΞ:
Α. Μηχανικά Μέρη καί Ἀπόδοση
Κινητῆρας: Συνήθως ἔφεραν πετρελαιοκινητῆρες Mercedes-Benz 352Α ἢ Ford (ἐξαρτάτο ἀπό την ἀκριβ΄ή σειρά τῆς παραγγελίας), οἱ ὁποῖοι ἐπιλέγονταν για την ἀξιοπιστία τους σε συνθῆκες ἐλλείψεως ἐξειδικευμένης συντηρήσεως.
Σύστημα Ψύξεως: Ὑπερμέγεθες ψυγεῖο και ἐνισχυμένο σύστημα ψύξης κινητῆρα για να ἀνταπεξέρχεται στις θερμοκρασίες της Σαχάρας, που συχνά ξεπερνοῦσαν τους 45-50°C. Οἱ πατέντες τῶν ψυγείων ἔγιναν στο ἐργοστάσιο «Τουρνικιώτη» και στα ἐργαστήρια ἐπί τῆς Ἱερᾶς Ὁδοῦ και ἀποδείχθηκαν ἀνθεκτικότερα ἀπό κάθε ἄλλο ἀνταγωνιστικό εὐρωπαϊκό.
Ἀνάρτηση: Ἐνισχυμένα φύλλα σούστας και ἀμορτισέρ βαρέος τύπου για την ἀπορρόφηση τῶν κραδασμῶν στην ἄμμο και τις πέτρες.
Β. Μελέτη και Εἰδικός Σχεδιασμός για το Σουδάν
Φιλτράρισμα Ἀέρος: Εἰδικά φίλτρα ἀέρος (συνήθως διπλά ἢ λαδιοῦ) για την προστασία τοῦ κινητῆρος ἀπό την εἰσχώρηση λεπτῆς ἄμμου τῆς ἐρήμου.
Ἐσωτερική Διαρρύθμισις: Ἁπλός και λειτουργικός σχεδιασμός με ὑλικά ἀνθεκτικά στη σκόνη και τη σκληρή χρήση, καθώς και πρόβλεψη για μέγιστο δυνατό ἐξαερισμό τῆς καμπίνας.
5. Ὅταν πραγματοποιήθηκε ὁ διεθνής διαγωνισμός για την προμήθεια τῶν λεωφορείων στο Σουδάν, ἡ ΒΙΑΜΑΞ βρέθηκε ἀπέναντι σε ἄλλες μεγάλες εὐρωπαϊκές βιομηχανίες. Χάρη στο πρωτογενές και ἐπιστημονικά τεκμηριωμένο σχέδιο τῶν Ἑλλήνων μηχανικῶν Ρίζου και Δρακούλη κέρδισε με ἄνεση ἐπειδή προσέφερε την εἰδική μετατροπή στην ὀροφή, που ἀναβάθμιζε το λεωφορεῖο σε ὑπερανθεκτικό ὄχημα μεταφορᾶς ἀνθρώπων και ἀγαθῶν. Γι’ αὐτό οἱ Σουδανοί ἀποκάλεσαν τα λεωφορεῖα αὐτά της ΒΙΑΜΑΞ «Τραῖνα τῆς Ἐρήμου», ἀναγνωρίζοντας την ἀξιοπιστία τους, ἐπειδή πήγαιναν σε διαδρομές ὅπου ἄλλα ὀχήματα ἀδυνατοῦσαν να ἀντεπεξέλθουν.
6. Η μεταφόρτωση ἀπό το Ἀκρωτήριο τῆς Καλῆς Ἐλπίδος ὑποδηλοῖ ὅτι ἦταν κλειστή ἡ Διώρυγα τοῦ Σουέζ ἐξ αἰτίας τῶν ἀραβοϊραηλινών συρράξεων (μετά τον Πόλεμο τῶν Ἕξι Ἡμερῶν τοῦ Ἰουνίου 1967).
