Του Άρη Πανόπουλου
Η Μεγάλη Εβδομάδα για τον τόπο μας δεν είναι απλώς μια θρησκευτική επέτειος, είναι μια βαθιά ριζωμένη παράδοση εσωτερικότητας, που ανεξάρτητα από τις προσωπικές πεποιθήσεις του καθενός, επιβάλλει έναν διαφορετικό ρυθμό στην καθημερινότητα. Είναι οι μέρες που οι πόλεις «χαμηλώνουν τα φώτα» για να δώσουν χώρο στην περισυλλογή και την ηρεμία.
Με έντονο προβληματισμό ενημερωθήκαμε για την απόφαση της διοίκησης του Δήμου να πραγματοποιήσει μουσικό φεστιβάλ το απόγευμα της Μεγάλης Τετάρτης.
Ζήτημα χρόνου, όχι ουσίας
Είναι σημαντικό να αποσαφηνίσουμε τη θέση μας προς αποφυγή παρερμηνειών: Ο προβληματισμός μας δεν αφορά τη δραστηριότητα αυτή καθ’ αυτή. Κάθε πολιτιστική δράση που προάγει την τέχνη, τη μουσική και την τιμή σε ανθρώπους που θυσιάστηκαν είναι καλοδεχούμενη και απαραίτητη για την πόλη μας.
Η ένστασή μας έγκειται αποκλειστικά στο χρονικό σημείο της εκδήλωσης. Δεν είναι πολιτική, αλλά βαθιά ανθρώπινη. Το να επιλέγεται η Μεγάλη Τετάρτη, μια στιγμή κορύφωσης του Θείου Δράματος και της κατάνυξης, δείχνει μια έλλειψη αίσθησης της συγκυρίας και της τοπικής ευαισθησίας.
Πιστεύουμε ακράδαντα ότι η αρμονική συμβίωση σε μια κοινωνία βασίζεται στον αμοιβαίο σεβασμό. Όπως σεβόμαστε το δικαίωμα στην έκφραση και την ψυχαγωγία, έτσι οφείλουμε να σεβόμαστε και την ανάγκη για πνευματική ησυχία κατά τις ιερές αυτές ημέρες.
- Για τον πιστό η Μεγάλη Τετάρτη είναι ημέρα μετάνοιας και προσευχής.
- Για τον συμπολίτη μας που μπορεί να μην ακολουθεί το θρησκευτικό τυπικό, πρέπει να υπάρχει ο σεβασμός στην ιστορικότητα και την παράδοση που καθορίζει την ταυτότητα της πόλης μας.
Ο σεβασμός δεν είναι θέμα δόγματος, είναι θέμα πολιτισμού.
Διαφωνούμε με την απόφαση της διοίκησης, θεωρώντας πως η τοπική αυτοδιοίκηση οφείλει να λειτουργεί ως συνδετικός κρίκος όλων των πολιτών και όχι ως παράγοντας που διχάζει ή προκαλεί το δημόσιο αίσθημα. Υπάρχουν άλλες 358 ημέρες τον χρόνο για να γιορτάσουμε και να τιμήσουμε με μουσική και τραγούδι. Η Μεγάλη Εβδομάδα όμως, ανήκει στη σιωπή και στην προσμονή της Ανάστασης.
Ας επιτρέψουμε στο πνεύμα των ημερών να μας καθοδηγήσει, αναζητώντας αυτό που μας ενώνει: την ανάγκη για κατάνυξη, σεβασμό και τελικά το Φως.
