γράφει ο ΑΡΗΣ ΠΑΝΟΠΟΥΛΟΣ
επικεφαλής της παράταξης “Ώρα Χαϊδάρι”
Οι δημότες δεν περιμένουν φωτογραφίες, αντιπαραθέσεις, δελτία τύπου και επικοινωνιακές εντυπώσεις. Το να περιστρέφεται η δημόσια συζήτηση γύρω από το ποιος ήταν ή δεν ήταν παρών, πού βρισκόταν και για ποιον λόγο, προσωπικά πιστεύω ότι δεν εξυπηρετεί τίποτα. Δεν αφορά την ουσία και, κυρίως, δεν ενδιαφέρει πραγματικά τους δημότες. Αυτοί περιμένουν οργάνωση, συντονισμό, πρόληψη και αποτελεσματική αντίδραση όταν κινδυνεύουν ανθρώπινες ζωές, περιουσίες και το φυσικό περιβάλλον της πόλης μας.
Από την πρώτη στιγμή της πυρκαγιάς στη μπάρα του Άνω Δάσους, είδα την αγωνία όλων και πραγματικά οφείλουμε ένα μεγάλο ευχαριστώ σε εκείνους που από την πρώτη στιγμή έπεσαν πραγματικά στη μάχη: στους χειριστές των εναέριων μέσων πυρόσβεσης, στους πυροσβέστες που επιχείρησαν στο πεδίο, στους αστυνομικούς που συνέβαλαν στην απομάκρυνση των κατοίκων, στη μικρή ομάδα Πολιτικής Προστασίας του Δήμου και σε όλους τους εθελοντές, χωρίς ταμπέλες, που βρέθηκαν σε όλα τα σημεία όπου υπήρχε κίνδυνος και ήταν έτοιμοι να βοηθήσουν.
Η φωτιά της 31ης Ιουλίου, όμως, που έκαψε τμήμα του Ποικίλου και απείλησε κατοικημένες περιοχές, δεν πρέπει να μείνει μόνο ως μία δύσκολη ανάμνηση. Πρέπει να γίνει αφορμή για να εντοπίσουμε τις αδυναμίες που εμφανίστηκαν και να προχωρήσουμε άμεσα σε συγκεκριμένες παρεμβάσεις.
Το Χαϊδάρι έχει την ευλογία να βρίσκεται δίπλα σε ένα πολύτιμο περιαστικό δάσος. Έχει, όμως, και την υποχρέωση να είναι πραγματικά προετοιμασμένο απέναντι στον κίνδυνο.
5 σημαντικές παρεμβάσεις
1. Ειδικά σχέδια εκκένωσης για κάθε ευάλωτη συνοικία
Το μήνυμα του 112 αφορούσε την Αφαία και το Άνω Δάσος, όχι όμως το Δαφνί, παρότι βρέθηκε σε άμεσο κίνδυνο. Αστυνομικοί αναγκάστηκαν να πηγαίνουν από σπίτι σε σπίτι, ενώ σε άλλες περιοχές κάτοικοι βρέθηκαν εγκλωβισμένοι στους δρόμους, χωρίς σαφή καθοδήγηση.
Απαιτούνται ειδικά σχέδια εκκένωσης ανά συνοικία, με προκαθορισμένες διαδρομές, σημεία συγκέντρωσης και μέριμνα για ηλικιωμένους, άτομα με αναπηρία και πολίτες χωρίς μεταφορικό μέσο. Τα σχέδια αυτά πρέπει να είναι γνωστά στους κατοίκους και να επικαιροποιούνται συνεχώς.
2. Έλεγχος όλων των υποδομών πυρασφάλειας
Στο τέρμα της οδού Ακροπόλεως, λίγες εκατοντάδες μέτρα από το μέτωπο, η γεώτρηση που προορίζεται και για την πυρασφάλεια δεν λειτουργούσε και δεν μπορούσε να τροφοδοτήσει τις υδροφόρες με πολύτιμο νερό.
Πρόκειται για σοβαρή παράλειψη, για την οποία η διοίκηση του Δήμου οφείλει να δώσει συγκεκριμένες απαντήσεις. Χρειάζεται άμεσος και συνεχής έλεγχος όλων των γεωτρήσεων, των δεξαμενών, των κρουνών και των σημείων υδροληψίας, πριν από κάθε αντιπυρική περίοδο και όχι την ώρα της κρίσης.
3. Ουσιαστική ενίσχυση της Πολιτικής Προστασίας
Η μικρή ομάδα Πολιτικής Προστασίας του Δήμου έδωσε μια δύσκολη μάχη. Η προσπάθεια των εργαζομένων, όμως, δεν μπορεί να υποκαθιστά την ανάγκη για επαρκές προσωπικό, εξοπλισμό και σαφή επιχειρησιακή δομή.
Μια πόλη που συνορεύει με το Ποικίλο χρειάζεται ισχυρή και μόνιμα οργανωμένη Πολιτική Προστασία, με εκπαιδευμένο προσωπικό, υδροφόρες, οχήματα, ασυρμάτους, μέσα ατομικής προστασίας και συγκεκριμένο σχέδιο συνεργασίας με την Πυροσβεστική, την Αστυνομία, τον ΑΣΔΑ και τους όμορους δήμους.
Η ενίσχυση αυτή δεν μπορεί να περιορίζεται σε αποσπασματικές αγορές εξοπλισμού και μόνο σε μετάθεση ευθυνών, που βέβαια υπάρχουν, προς την κεντρική εξουσία. Χρειάζεται ολοκληρωμένο σχέδιο, ώριμες τεχνικές μελέτες και συγκεκριμένες προτάσεις χρηματοδότησης προς τους αρμόδιους φορείς και τα διαθέσιμα εθνικά ή ευρωπαϊκά προγράμματα. Χωρίς έγκαιρη προετοιμασία και συστηματική διεκδίκηση πόρων, ακόμη και οι σωστές διαπιστώσεις κινδυνεύουν να μείνουν στα χαρτιά.
4. Μόνιμο σχέδιο πρόληψης για το Ποικίλο
Η πρόληψη δεν μπορεί να εξαντλείται σε καθαρισμούς της τελευταίας στιγμής. Χρειάζεται μόνιμο πρόγραμμα απομάκρυνσης καύσιμης ύλης, λεπτομερής χαρτογράφηση και συντήρηση δασικών δρόμων και αντιπυρικών ζωνών, καθαρισμού οικοπέδων και συνεχούς επιτήρησης των περιοχών υψηλού κινδύνου.
Ο Δήμος, ο ΑΣΔΑ, το Δασαρχείο και η Πυροσβεστική πρέπει να λειτουργούν στη βάση ενός ενιαίου σχεδίου, με συγκεκριμένες αρμοδιότητες, χρηματοδότηση και χρονοδιάγραμμα. Να συνεργαστούν με την ΕΥΔΑΠ και να φτιαχτεί δίκτυο πυρόσβεσης, με πυροσβεστικούς κρουνούς, κατά μήκος της Εθνικής Οδού, από το Δαφνί μέχρι το Σκαραμαγκά.
Θέλω να κάνω ειδική αναφορά στην μη αξιοποιημένη δυνατότητα δημιουργίας αντιπυρικών ζωνών περιμετρικά των ακραίων συνοικιών μας (Άνω Δάσος, Δαφνί, Άνω και Κάτω Αφαία). Τη χρηματοδότηση παρείχε το Πράσινο Ταμείο αλλά το Χαϊδάρι δεν την εκμεταλλεύτηκε. Γιατί;
5. Εκπαίδευση και οργάνωση κατοίκων και εθελοντών
Η διάθεση των εθελοντών ήταν συγκινητική. Για να είναι, όμως, η προσφορά τους ασφαλής και αποτελεσματική, απαιτείται εκπαίδευση, κατάλληλος εξοπλισμός και σαφής ένταξη στον επιχειρησιακό σχεδιασμό.
Παράλληλα, οι κάτοικοι των περιοχών που συνορεύουν με το βουνό πρέπει να γνωρίζουν πώς θα αντιδράσουν, προς τα πού θα κινηθούν και ποια βασικά μέτρα αυτοπροστασίας πρέπει να ακολουθήσουν. Η ενημέρωση πρέπει να γίνεται οργανωμένα στις γειτονιές και όχι μόνο μέσα από ανακοινώσεις στα κοινωνικά δίκτυα.
Από τις διαπιστώσεις στις πράξεις
Η αναγνώριση της προσπάθειας όσων έδωσαν τη μάχη δεν σημαίνει ότι πρέπει να αποσιωπήσουμε τις αδυναμίες που εμφανίστηκαν. Το αντίθετο: έχουμε υποχρέωση να τις επισημάνουμε, ώστε να διορθωθούν πριν από την επόμενη πυρκαγιά.
Οι προτάσεις αυτές δεν διατυπώνονται εκ των υστέρων και δεν είναι λόγια που θυμηθήκαμε τώρα, μετά τη φωτιά. Τις έχουμε καταθέσει σε διαφορετικές στιγμές, επισημαίνοντας σταθερά την ανάγκη για πρόληψη, σχεδιασμό και ουσιαστική θωράκιση της πόλης.
Ο συνδυασμός μας συμμετέχει σταθερά σε όλες τις συσκέψεις που πραγματοποιούνται στον Δήμο για την πρόληψη και την αντιμετώπιση έκτακτων αναγκών, ενώ και εγώ προσωπικά είμαι παρών, καταθέτοντας προτάσεις και επισημαίνοντας προβλήματα. Γιατί η ασφάλεια της πόλης δεν μπορεί να αποτελεί θέμα μόνο όταν ξεσπά η κρίση, απαιτεί συνέπεια, παρουσία και δουλειά όλο τον χρόνο.
Το Χαϊδάρι πρέπει να γίνει πιο οργανωμένο, πιο έτοιμο και πιο ασφαλές. Όχι όταν εμφανιστεί ξανά ο κίνδυνος, αλλά από σήμερα.
