Θοδωρης Σπηλιοπουλος

Σε μία εποχή που η χρήση ποδηλάτου θα αυξηθεί, η προτεραιότητα και προστασία των πεζών και των ποδηλάτων πρέπει να ‘ναι προτεραιότητα των επαγγελματιών στο χώρο του αυτοκινήτου.

Σήμερα το πρωί ποδηλατώντας κατηφορικά (με ταχύτητα περίπου 15 με 18 χιλιόμετρα) στην Πλαταιών – Χαϊδάρι, στο κομμάτι ανάμεσα Νικίου και Ζεφύρου (στενός μονόδρομος με διπλό παρκάρισμα, έξοδος του Χαϊδαρίου κάτω από την Καραϊσκάκη) άκουσα κορνάρισμα. Γύρισα ελαφρά και είδα ταξί. Παραμένοντας σε εγρήγορση, εάν χρειαστεί να σταματήσω, γιατί είναι αδύνατο να σε προσπεράσει αμάξι, εάν είναι επείγον, βλέπω ότι κρατάει απόσταση. Στο κομμάτι της εξόδου Ζεφύρου προς Ιερά Οδό κάνω δεξιά για να περάσει, γιατί εκεί είναι από τα δύσκολα σημεία διπλής κατεύθυνσης, που παρά τις αποφάσεις του Δημοτικού Συμβουλίου, δεν έχει γίνει ακόμη αναδιαμόρφωση του χώρου ούτε έχει μπει σηματοδότης, όπως έχει ζητηθεί στο παρελθον.

Ρωτάω, λοιπόν, τον οδηγό ΤΑΧΙ “τι έγινε;”.
Μου απαντάει εδώ είναι δρομος για αυτοκίνητα…
Του απαντάω, “το λες εσύ που είσαι και επαγγελματίας…”
Κάτι μου είπε γκαζώνοντας και φεύγοντας προς Ιερά Οδό, κατεύθυνση Χαϊδάρι.

Όταν λοιπόν οι επαγγελματίες αγανακτούν γιατί “μπλέκονται μες τα πόδια τους” τα ποδήλατα ή ό,τι άλλο θεωρούν εμπόδιο, σημαίνει πως έχουμε πολύ δρόμο να διανύσουμε για την ασφάλεια και προστασία των πεζών, των ΑΜΕΑ, των ποδηλατιστών. Και πολλά πράγματα πρέπει να γίνουν για την κυκλοφοριακή αγωγή με βάση τους δείκτες και τις καλές πρακτικές πολλών άλλων χωρών της Ευρώπης.