Στη φωτογραφία είναι η σωζόμενη Πύλη του Πύργου Παλατάκι, από τη δυτική πλευρά του. Βρίσκεται σε δημοτικό κοινόχρηστο χώρο, μέσα στο πλάτος της οδού Αϊδινίου. Είναι χαρακτηρισμένη ως διατηρητέα, αλλά… έχει εικόνα απόλυτης και πολύχρονης εγκατάλειψης.
Στέκει σε αρκετά καλή στατική κατάσταση, σε πείσμα του χρόνου και της αδιαφορίας, αν και κάπως “ξεκάρφωτη” γιατί δεν έχει γίνει καμία φροντίδα του χώρου γύρω της ώστε να αναδειχτεί καλύτερα ως μνημείο.
Αλλά κοιτάξτε κατάσταση: γκράφιτι, μερικά τούβλα από τη στέψη της δεξιάς κολόνας σπασμένα, η βλάστηση ανεξέλεγκτη, η σιδερένια πόρτα κατασκουριασμένη σαν να μην έχει τύχει ποτέ μα ποτέ οποιασδήποτε συντήρησης.
Τι στο καλό… είμαστε όλοι τυφλοί; Πολιτιστικό μνημείο είναι διάβολε, μα το έχουμε παρατημένο στην τύχη του. Ο Δήμος τι κάνει; Απέναντι από το Δημαρχείο είναι!
Χρειάζονται μήπως χιλιάδες ευρώ;
Μήπως είναι μια ακριβή υπόθεση η συντήρηση της Πύλης; Ας το εξετάσουμε. Είναι άχαρη δουλειά, αλλά στο εξής θα ψάχνουμε με λεπτομέρεια πόσο κάνει το κάθε τι, για να καταρριφθεί η εύκολη και βολική απάντηση “δεν έχουμε λεφτά, άρα δεν κάνουμε τίποτα”.
Έχουμε και λέμε, λοιπόν: Για να αγοραστεί ένα καλό Graffiti Remover και να καθαριστούν οι πέτρες χρειάζονται έως 30 ευρώ το λίτρο. Το κόστος για ένα λίτρο μίνιο (αντισκωριακό αστάρι σιδήρου) για τη σιδερένια πόρτα είναι (το ακριβότερο) 20 ευρώ και μια συσκευασία 2,5 λίτρων καλής βαφής κάνει περίπου 30 ευρώ. Δηλαδή ο Δήμος με κόστος το πολύ 80 – 100 ευρώ μπορεί να αποκαταστήσει το μνημείο, με έναν τεχνίτη της Τεχνικής Υπηρεσίας (Αυτεπιστασία) και δουλειά μίας – δύο ημερών.
Είναι αυτό απαγορευτικό; Μπορεί να ισχυριστεί η δημοτική αρχή ότι το ταμείο δεν επιτρέπει το συγκεκριμένο έξοδο προκειμένου να δείξουμε το σεβασμό μας σε αυτό το τοπόσημο της πόλης; Δεν φαίνεται να έχουν άδικο όσοι ισχυρίζονται ότι η έλλειψη διάθεσης για δουλειά είναι πιο καθοριστική από τα οικονομικά προβλήματα του Δήμου.
ΔΙΑΒΑΣΕ ΚΑΙ ΑΥΤΟ
Η ΑΙ απαντά: 3,2 ευρώ κοστίζει η επιδιόρθωση αυτής της τρύπας στο πεζοδρόμιο της Καραϊσκάκη
“Πάλι καλά που υπάρχει”
Όπως συνηθίζουμε στην περίπτωση που εξετάζουμε θέματα σχετικά με κτήρια και ιστορικούς τόπους της πόλης, ρωτήσαμε για την κατάσταση της Πύλης τον συλλέκτη και ερευνητή της ιστορίας της πόλης, κ. Γιάννη Ιγγλέση. Η επισήμανσή του είναι η εξής:
Τι ερώτηση μου κάνεις… Πάλι καλά που υπάρχει και δεν την έχει κλέψει κανένας παλιατζής για παλιοσίδερα! Να φανταστείς ότι είναι διατηρητέα η Πύλη αυτή και μάλιστα έχει δώσει και το όνομα στην οδό – προέκταση του πεζόδρομου της Καραϊσκάκη: Οδός Πύλης!!! Αλλά τι λέμε τώρα; Εδώ χάνονται οι “Τέσσερεις Εποχές” του Γύζη και ο Πύργος Παλατάκι παραμένει κλειστός. Το τοπόσημο της πόλης μας! Τι να πούμε; Απογοητεύτηκα.”


Καλή Χρονιά. Πράγματα χιλιωειπομένα. Δυστυχώς!!!
Επαναλαμβάνουμε λοιπόν ότι πρέπει να υπάρχει ΟΡΑΜΑ, πολύ σημαντικό , πρέπει να υπάρχει διάθεση για δημιουργία, εξίσου σημαντικό, πρέπει να υπάρχει δραστηριότητα!!!
Τίποτα από αυτά δεν υπάρχουν.
Είμαι βέβαιη στη χθεσινοβραδυνή έκτακτη συγκέντρωση στην Αμερικανική Πρεσβεία θα ήταν όλοι εκεί.
Άλλο όμως είσαι Δήμαρχος μιας πόλης και άλλο κάνεις πολιτική. Είναι σε λάθος δρόμο.
Μαργαρίτη