Το ανενεργό στρατόπεδο του παλιού Κέντρου Νεοσυλλέκτων στην Κόρινθο πολεοδομείται, με σημαντικό κοινωνικό και περιβαλλοντικό αποτύπωμα για την πόλη. Με πρόσφατη απόφαση, μεγάλο τμήμα της έκτασης των 280 στρεμμάτων αποκτά κοινόχρηστο και κοινωφελή χαρακτήρα και το υπόλοιπο να διατίθεται για κατασκευή κατοικιών. Το αποτέλεσμα αυτό ήρθε μετά από πολύχρονους αγώνες της Κορίνθου, αν και δεν άφησε όλες τις τοπικές πολιτικές δυνάμεις ικανοποιημένες.
Πιο συγκεκριμένα, με τη δημοσίευση στο ΦΕΚ Δ’ 187/12.03.2026, εγκρίθηκε η πολεοδόμηση του πρώην Στρατοπέδου Καλογερογιάννη, ανοίγοντας τον δρόμο για τη μετατροπή του 59% της έκτασης 280 στρεμμάτων, στο Κέντρο της Κορίνθου, σε πυρήνα ανάπτυξης, πρασίνου, αθλητισμού, πολιτισμού, με την κατοικία να αναπτύσσεται στο υπόλοιπο, όπως, ανακοίνωσε ο υφυπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας Νίκος Ταγαράς, βουλευτής Κορινθίας.
Αν κάνει κάποιος σύγκριση με αυτό που συμβαίνει στη Δυτική Αθήνα, όσον αφορά το Στρατόπεδο Χαϊδαρίου, μόνο μελαγχολία μπορεί να αισθανθεί. Εδώ αντί διάθεσης γης σε κοινόχρηστους σκοπούς από την τεράστια έκταση άνω των 3.000 στρεμμάτων, συνέβη το αδιανόητο να επιδιώκει το Υπουργείο Άμυνας διά του ΤΕΘΑ να πάρει πίσω παλιές παραχωρήσεις σε Χαϊδάρι και Περιστέρι, ενώ η υπόσχεση του πρώην πρωθυπουργού Κώστα Καραμανλή ουδέποτε ικανοποιήθηκε. Και δυστυχώς να ακούμε μόνο για σχέδια οικιστικής ανάπτυξης και πέραν τούτου ουδέν. Ενώ, αν αντίστοιχα έδινε η κυβέρνηση έστω το 60% στην κοινωνία, θα ελευθερωνόταν έναν χώρος περίπου 2.000 στρεμμάτων, ικανός να κάνει πιο ανθρώπινο ολόκληρο το πολεοδομικό συγκρότημα της Αθήνας.

Ιστορική εξέλιξη για την Κόρινθο
Πρόκειται για μια εξέλιξη ιστορικής σημασίας για τον Δήμο Κορινθίων, καθώς για πρώτη φορά δημιουργούνται οι προϋποθέσεις, ώστε μια τεράστια έκταση, στο κέντρο της πόλης να αποκτήσει οργανωμένη πολεοδομική ταυτότητα και να αξιοποιηθεί προς όφελος των πολιτών. Πάντως μερίδα της αντιπολίτευσης στον Δήμο δεν ενστερνίζεται το μέγεθος της επιτυχίας και θέτει εκ νέου στο τραπέζι τις θέσεις τις και την πάγια θέση της για απόδοσή του συνόλου του στρατοπέδου.
Το βασικό στοιχείο στοιχείο της πολεοδόμησης είναι ότι το 59% της συνολικής έκτασης μετατρέπεται σε έναν μεγάλο πνεύμονα ζωής για την πόλη. Από τα 280 στρέμματα, 165,4 στρ. αποδίδονται σε κοινόχρηστους και κοινωφελείς χώρους. Πιο συγκεκριμένα, 45 στρ. προβλέπονται για χώρους πρασίνου, 71 στρ. για κοινωφελείς χρήσεις όπως αθλητισμός, πολιτισμός και διοικητικό κέντρο του Δήμου και 49 στρ. για σύγχρονο οδικό δίκτυο με δρόμους ήπιας κυκλοφορίας και πεζοδρόμους.
Θυμίζουμε ότι την ίδια ώρα η Θεσσαλονίκη ετοιμάζεται να πανηγυρίσει την υποδοχή ενός σπουδαίου πνεύμονα πρασίνου και πολιτισμού στο πρώην Στρατόπεδο Παύλου Μελά. Πιο αναλυτικά: Έτσι αλλάζει τη Θεσσαλονίκη το Στρατόπεδο Παύλου Μελά – Το Στρατόπεδο Χαϊδαρίου ο Δένδιας το θάβει στο τσιμέντο.
Ανύπαρκτο το “μέτωπο της Δυτικής Αθήνας”
Την απόφαση για το Στρατόπεδο της Κορίνθου υπέγραψε ο ίδιος ο υπουργός και βουλευτής του νομού Κορινθίας, Νίκος Ταγαράς. Τη σημασία της πολιτικής του παρέμβασης επισήμανε στη δήλωσή του ο πρώην Δήμαρχος και επικεφαλής της μείζονος μειοψηφίας, Βασίλης Νανόπουλος, αναφέροντας ότι “δεν θα είχε υλοποιηθεί το όνειρο των Κορινθίων χωρίς την υποστήριξη του υπουργού Νίκου Ταγαρά σε τεχνικά, νομικά, διοικητικά θέματα που έπρεπε να επιλυθούν μέσα από πολλές συναντήσεις που έγιναν για αλλαγές και ρυθμίσεις”.
Η επίμονη διεκδίκηση λοιπόν έχει ιδιαίτερη σημασία για την επίτευξη ενός σκοπού σαν τον παραπάνω, όπως και η αξιοποίηση κάθε δυνατής πολιτικής πίεσης. Ας το δει η Δυτική Αθήνα, όπου δεν υπάρχει πια συγκροτημένη διεκδίκηση για το Στρατόπεδο Χαϊδαρίου και όλο το βάρος έπεσε στη επαναδιεκδίκηση λίγων στρεμμάτων στο Πάρκο Νεολαίας Χαϊδαρίου ή το Πάρκο Νέας Ζωής Περιστερίου. Οι δήμαρχοι της περιοχής μας δεν φαίνεται να μιλούν μεταξύ τους για το θέμα αυτό (ούτε καν μέτωπο Σελέκου – Σίμου διακρίνεται, αν και οι Δήμοι Χαϊδαρίου και Πετρούπολης ανήκουν στη Λαϊκή Συσπείρωση). Επίσης, ο ΑΣΔΑ σιωπά, ενώ οι τοπικοί βουλευτές δεν φαίνεται να έχουν κατανοήσει τη σημασία του θέματος.
Είναι βέβαια απογοητευτικό ότι και η ίδια η κυβέρνηση δεν μπορεί να διακρίνει την περιβαλλοντική αλλά και… πολιτική υπεραξία της αξιοποίησης του Στρατοπέδου Χαϊδαρίου ως κοινωνικής περιουσίας και ακούμε υπουργούς να μιλάνε μόνο για οικιστικά σχέδια και τσιμέντο.