Με απλά και ειλικρινή λόγια, η Έφη Θώδη μίλησε για τα δύσκολα παιδικά της χρόνια, περιγράφοντας τη φτώχεια, τις στερήσεις και τις πληγές που κουβαλά από μικρή ηλικία.
Σε συνέντευξή της στη διαδικτυακή εκπομπή της Άντζυ Λουπέσκου, η τραγουδίστρια γύρισε πίσω στον χρόνο και μοιράστηκε μνήμες από μια οικογένεια με πολλά παιδιά, λίγα μέσα και καθημερινές δυσκολίες, που όμως συνοδεύονταν από αγάπη και δεσμούς που, όπως λέει, της έδωσαν δύναμη να προχωρήσει.
«Είχα πολλή αγάπη»
Συγκεκριμένα, περιγράφοντας τα παιδικά της χρόνια η τραγουδίστρια δήλωσε: «Μπαίνω μέσα στο σπίτι μου, τώρα, και κάνω τον σταυρό μου και λέω: ‘’Σε ευχαριστώ Θεέ μου για αυτά που έχω’’. Όταν ήμουν μικρή, για να χορτάσουμε τρώγαμε ψωμί. Φτώχεια, ήμασταν πολλά παιδιά. 9 παιδιά είχε ο πατέρας με τη μάνα μου και ήταν δύσκολα τα χρόνια εκεί πάνω. Εγώ είμαι το τρίτο το καλό».
«Τα παιδικά μου χρόνια ήταν δύσκολα αλλά είχα πολλή αγάπη. Αγαπούσα πολύ τη μάνα μου και τα αδέρφια μου. Ο πατέρας μου ήταν λίγο σκληρός, αδιάφορος, αλλά αγαπούσε πάρα πολύ τη μάνα μου.
»Τα παιδικά μου χρόνια, όσο θυμάμαι μέχρι που τελείωσα το δημοτικό, ήμουν σχολείο-σπίτι. Ούτε ρεύμα είχαμε τότε, ούτε ψυγεία. Θυμάμαι που παίζαμε με τα αδέρφια μου και είχαμε αγάπη. Αυτό μου έχει μείνει μέσα μου», είπε στην συνέχεια.
Η Έφη Θώδη μίλησε επίσης, για τις συνθήκες φτώχειας που έζησε: «Είχαμε φτώχεια. Θυμάμαι δεν φορούσα παπούτσια. Φορούσα κάτι πλαστικά και έβγαζαν αίμα τα πόδια μου. Αυτό μέχρι 12 χρονών. Αυτά τα πλαστικά τα έφερνε ένα μπακάλικο.
»Στο χωριό άλλοι είχαν αδέρφια στον Καναδά που τους βοήθαγαν, άλλοι ήταν δάσκαλοι, άλλοι είχαν πρόβατα. Εγώ από τη δευτέρα τάξη, μέχρι που τελείωσα, πέρασα bullying. Ήταν μια κοπέλα που έπαιρνε όλα τα παιδιά με το μέρος της και δεν μου μιλάγανε. Δεν ξέρω, ποτέ δεν έμαθα για ποιο λόγο».
