Οι δήμοι δεν καταναλώνουν ενέργεια για πολυτέλειες. Τη χρειάζονται για τη θέρμανση των σχολείων και των παιδικών σταθμών, τον φωτισμό των δρόμων, τη λειτουργία των αθλητικών εγκαταστάσεων και των κοινωνικών δομών.
του Περικλή Καπετανόπουλου /areport.gr
Την ώρα που η κυβέρνηση στηρίζει τις μεγάλες βιομηχανίες και τους ισχυρούς καταναλωτές, εξασφαλίζοντάς τους σημαντικά χαμηλότερες τιμές ηλεκτρικής ενέργειας, η Τοπική Αυτοδιοίκηση εξακολουθεί να σηκώνει ένα δυσβάσταχτο ενεργειακό βάρος. Σύμφωνα με τα στοιχεία που έχουν τεθεί στον δημόσιο διάλογο, οι μεγάλοι καταναλωτές και οι βιομηχανίες πληρώνουν 0,06 ευρώ ανά κιλοβατώρα, ενώ οι δήμοι επιβαρύνονται με 0,24 ευρώ. Εφόσον πρόκειται για συγκρίσιμες χρεώσεις, η διαφορά είναι τετραπλάσια. Πρόκειται για μια προκλητική ανισότητα που γεννά ένα εύλογο ερώτημα: Γιατί η κυβέρνηση στηρίζει τις μεγάλες επιχειρήσεις, αλλά αφήνει τους δήμους να αντιμετωπίζουν μόνοι τους την ενεργειακή ακρίβεια;
Οι δήμοι δεν καταναλώνουν ενέργεια για πολυτέλειες. Τη χρειάζονται για τη θέρμανση των σχολείων και των παιδικών σταθμών, τον φωτισμό των δρόμων, τη λειτουργία των αθλητικών εγκαταστάσεων και των κοινωνικών δομών. Πρόκειται για υπηρεσίες που αποτελούν βασικές κοινωνικές ανάγκες και συνδέονται άμεσα με την ποιότητα ζωής των πολιτών.
Το υπέρογκο ενεργειακό κόστος απορροφά πολύτιμους πόρους από τους δημοτικούς προϋπολογισμούς, περιορίζοντας τη δυνατότητα συντήρησης των υποδομών, υλοποίησης έργων και ενίσχυσης των κοινωνικών υπηρεσιών. Οι δήμοι καλούνται να ανταποκριθούν σε ολοένα αυξανόμενες υποχρεώσεις, χωρίς την αντίστοιχη οικονομική ενίσχυση από την Πολιτεία. Την ίδια στιγμή, τα νοικοκυριά δοκιμάζονται από την ακρίβεια και τη φορολογική επιβάρυνση, ενώ οι τοπικές κοινωνίες βλέπουν τις δυνατότητες των δημοτικών υπηρεσιών να περιορίζονται.
Η αντιμετώπιση της ενεργειακής κρίσης δεν μπορεί να γίνεται με δύο μέτρα και δύο σταθμά. Η κυβέρνηση οφείλει να αναγνωρίσει ότι οι δήμοι δεν είναι απλοί καταναλωτές ενέργειας, αλλά φορείς παροχής κρίσιμων δημόσιων και κοινωνικών υπηρεσιών. Η στήριξή τους δεν αποτελεί προνόμιο ούτε χαριστική παροχή, αλλά υποχρέωση της Πολιτείας απέναντι στους πολίτες.
Γι’ αυτό απαιτούνται συγκεκριμένες αποφάσεις και όχι άλλες υποσχέσεις.
–Οι Δήμοι πρέπει να διεκδικήσουν ειδικό δημοτικό τιμολόγιο ηλεκτρικής ενέργειας, με ανώτατη τιμή χρέωσης 0,06 ευρώ ανά κιλοβατώρα, αντίστοιχη με εκείνη που παρέχεται στους μεγάλους βιομηχανικούς καταναλωτές.
–Να απαιτήσουν τη διαγραφή ή, τουλάχιστον, τη γενναία ρύθμιση των συσσωρευμένων ενεργειακών οφειλών των δήμων και την πλήρη κάλυψη από τον κρατικό προϋπολογισμό του πρόσθετου ενεργειακού κόστους και έκτακτη οικονομική ενίσχυση για τη θέρμανση των σχολείων, των παιδικών σταθμών, τη λειτουργία των αθλητικών εγκαταστάσεων και των κοινωνικών δομών.
Παράλληλα, πρέπει να απαιτήσουν ουσιαστική αύξηση των Κεντρικών Αυτοτελών Πόρων, ώστε να ανταποκρίνονται στις πραγματικές λειτουργικές ανάγκες των δήμων και να σταματήσει η μετακύλυση του αυξημένου κόστους στους δημότες μέσω νέων επιβαρύνσεων και αυξήσεων των δημοτικών τελών.
Το συνέδριο της Κεντρικής Ένωσης Δήμων Ελλάδας (ΚΕΔΕ), στις 5, 6 και 7 Νοεμβρίου, αποτελεί κρίσιμη ευκαιρία για να περάσει η Αυτοδιοίκηση από τις διαπιστώσεις στις αποφάσεις. Το συνέδριο πρέπει να εγκρίνει συγκεκριμένο διεκδικητικό ψήφισμα με τα παραπάνω αιτήματα, να θέσει σαφές χρονοδιάγραμμα προς την κυβέρνηση και να αποφασίσει πανελλαδικό πρόγραμμα αγωνιστικών κινητοποιήσεων. Πρώτο βήμα μπορεί να είναι το συμβολικό κλείσιμο των δημοτικών υπηρεσιών και η πραγματοποίηση συγκέντρωσης διαμαρτυρίας έξω από το αρμόδιο υπουργείο, με δυνατότητα κλιμάκωσης των κινητοποιήσεων εφόσον δεν υπάρξουν συγκεκριμένες κυβερνητικές δεσμεύσεις.
Το σύνολο του Διοικητικού Συμβουλίου της ΚΕΔΕ και οι δήμαρχοι της χώρας οφείλουν να στηρίξουν αυτή την προσπάθεια με ενιαία στάση, χωρίς κομματικές σκοπιμότητες και πολιτικούς συμβιβασμούς. Δεν αρκούν πλέον οι επιστολές, οι συναντήσεις και οι ανακοινώσεις διαμαρτυρίας. Χρειάζεται συλλογική πίεση, συγκεκριμένο σχέδιο δράσης και επιμονή μέχρι την ικανοποίηση των αιτημάτων. Η οικονομική ασφυξία των δήμων δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως ένα ακόμη διαχειριστικό πρόβλημα, ούτε να μεταφέρεται στις πλάτες των δημοτών.
Οι πολίτες περιμένουν από την κυβέρνηση και τις δημοτικές αρχές να αναλάβουν τις ευθύνες τους.
Θα κρίνουν τις πολιτικές επιλογές και τη στάση όλων στις εκλογικές αναμετρήσεις του 2027 και του 2028. Η αδράνεια απέναντι στην ακρίβεια και στην υποχρηματοδότηση της Αυτοδιοίκησης έχει πολιτικό κόστος.
Η ενέργεια για τα σχολεία, τις κοινωνικές δομές και τις δημοτικές υποδομές δεν είναι πολυτέλεια, αλλά κοινωνική ανάγκη. Οι δήμοι δεν μπορούν να πληρώνουν τέσσερις φορές ακριβότερα από τη βιομηχανία, ενώ καλούνται να κρατήσουν όρθιες τις τοπικές κοινωνίες. Το συνέδριο της ΚΕΔΕ πρέπει να αποτελέσει σημείο καμπής: με σαφή αιτήματα, συγκεκριμένες αποφάσεις και αγωνιστικές κινητοποιήσεις. Η Αυτοδιοίκηση δεν έχει την πολυτέλεια άλλης αναμονής.
