Η πρόσφατη δήλωση του Υπουργού Δικαιοσύνης Γιώργου Φλωρίδη ότι «αν πέσει ο Μητσοτάκης θα κάνουν ντου οι απέναντι» δεν ήταν απλώς μια λεκτική υπερβολή. Ήταν μια επικίνδυνη διολίσθηση και μια πολιτική χυδαιότητα που δεν αρμόζει όχι σε Υπουργό αλλά ούτε σε τοπικό κομματάρχη. Πως αλλιώς να χαρακτηρίσεις μια δήλωση που ταυτίζει την κυβέρνηση με την ίδια την ύπαρξη του έθνους σαν να είναι η χώρα ένα προσωπικό φέουδο και η πολιτική εξουσία ένα τείχος που αν καταρρεύσει, θα χαθεί η πατρίδα!
Και το χειρότερο είναι ότι δεν επρόκειτο απλώς για ένα μεμονωμένο λεκτικό ατόπημα. Ήταν η κορύφωση μιας πορείας που θυμίζει όλο και περισσότερο γενιτσαρισμό: την άκριτη, υπερβάλλουσα και σχεδόν τελετουργική αφοσίωση σε έναν νέο πολιτικό χώρο, με τρόπο που προσπαθεί να αποδείξει πίστη με κάθε τρόπο ακόμη και με ακραίες υπερβολές!
Η αλλαγή κόμματος δεν είναι αμαρτία. Ο γενιτσαρισμός όμως είναι..
Κανείς δεν απαγορεύει σε έναν πολιτικό να αλλάξει ιδεολογία, κόμμα, πορεία. Η πολιτική είναι ζωντανός οργανισμός, οι άνθρωποι εξελίσσονται, οι εποχές αλλάζουν. Αλλά υπάρχει ένας χρυσός κανόνας που δεν αλλάζει: η προσωπική και πολιτική αξιοπρέπεια!
Μπορείς να αλλάξεις πολιτική στέγη. Μπορείς να αναθεωρήσεις ιδεολογικές σταθερές. Μπορείς να ενταχθείς σε μια νέα παράταξη. Αυτό που δεν επιτρέπεται να κάνεις, τουλάχιστον όχι χωρίς να εκτεθείς, είναι να φτύνεις εκεί που έγλειφες επί δεκαετίες. Να ακυρώνεις την ίδια σου τη διαδρομή. Να συμπεριφέρεσαι σαν να πρέπει να αποδείξεις την πίστη σου με υπερβολές που δεν τιμούν ούτε εσένα ούτε τον νέο σου πολιτικό χώρο.
Το μισό υπουργικό συμβούλιο είναι πρώην ΠΑΣΟΚοι. Αλλά δεν είναι όλοι γενίτσαροι!
Αυτό είναι και το πιο αποκαλυπτικό στοιχείο.
Στην κυβέρνηση υπάρχουν ως γνωστόν πολλοί πρώην ΠΑΣΟΚοι. Άνθρωποι που υπηρέτησαν το κίνημα, που κατείχαν υψηλές θέσεις, που άφησαν ιστορία. Και όμως δεν αισθάνονται όλοι την ανάγκη να γίνουν «βασιλικότεροι του βασιλέως». Δεν ακυρώνουν το παρελθόν τους. Δεν προσπαθούν να αποδείξουν την πίστη τους με υπερβολές. Δεν συμπεριφέρονται σαν να πρέπει να αποκηρύξουν ό,τι υπήρξαν για να γίνουν αρεστοί.
Αυτή η αντιδιαστολή κάνει ακόμη πιο θλιβερή την περίπτωση Φλωρίδη.
Διότι όταν ένας πολιτικός με μακρά πορεία στο ΠΑΣΟΚ, βουλευτής, κορυφαίο στέλεχος, υπουργός, φτάνει στο σημείο να υιοθετεί ρητορική που θυμίζει περισσότερο φανατικό οπαδό παρά θεσμικό παράγοντα, τότε δεν εκτίθεται μόνο ο ίδιος. Εκτίθεται και η πολιτική σοβαρότητα που οφείλει να έχει ένας Υπουργός Δικαιοσύνης αλλά και ο νέος πολιτικός του χώρος!
Η χώρα δεν κινδυνεύει από την εναλλαγή κυβερνήσεων. Κινδυνεύει από την εναλλαγή αρχών!
Η δημοκρατία δεν φοβάται τις αλλαγές στην εξουσία. Φοβάται τις αλλαγές στη νοοτροπία. Και όταν ένας υπουργός παρουσιάζει την κυβέρνηση ως «τείχος προστασίας» απέναντι σε εξωτερικούς κινδύνους, τότε υπονομεύει την ίδια την έννοια της εθνικής συνέχειας. Η Ελλάδα δεν είναι ιδιοκτησία κανενός κόμματος. Η ασφάλεια της χώρας δεν εξαρτάται από το ποιος κυβερνά. Η δημοκρατία δεν λειτουργεί με «ντου» και «απέναντι».
Το πρόβλημα δεν είναι η μεταγραφή. Είναι η μεταμόρφωση.
Ο Γιώργος Φλωρίδης είχε μια διαδρομή που τον ανέδειξε. Μια πορεία που τον έκανε γνωστό. Μια πολιτική ιστορία που τον στήριξε.
Και είναι κρίμα, πραγματικά κρίμα, να την ακυρώνει ο ίδιος με συμπεριφορές που θυμίζουν όχι ώριμο πολιτικό, αλλά νεοφώτιστο που προσπαθεί να αποδείξει πίστη στα νέα αφεντικά!
Η πολιτική θέλει συνέπεια. Θέλει σοβαρότητα. Θέλει αξιοπρέπεια. Αυτά είναι που έχει χάσει και μαζί με αυτά την εμπιστοσύνη ων πολιτών.
Και μαζί με αυτά θέλει να θυμάσαι από πού έρχεσαι, ακόμη κι αν έχεις αποφασίσει να πας αλλού.
Ο Τρύφωνας Δάρας είναι Νομικός, ιστορικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ στη Δυτική Αθήνα
Υ.Γ Μόλις πριν λίγες ημέρες το Δικαστικό Συμβούλιο του Αρείου Πάγου αποφάσισε την παραπομπή στο Ειδικό Δικαστήριο του τ. Υπουργού Χ. Τριαντόπουλου, μαζί με τον τ. Περιφερειάρχη Θεσσαλίας Κ. Αγοραστό και άλλους για την αλλοίωση, δηλαδή το μπάζωμα του χώρου του δυστυχήματος των Τεμπών! Θυμίζω τη δήλωση του Υπουργού Φλωρίδη ότι «όσοι μιλούν για μπάζωμα είναι για τα μπάζα»! Και παραμένει ακόμη στη θέση του Υπουργού Δικαιοσύνης…
