Η πρώτη μεγάλης κλίμακας φωτιά του Ποικίλου -μετά από δεκάδες περιστατικά τα τελευταία χρόνια που δεν πήραν έκταση- άφησε το βουνό πληγωμένο.
“Μεγάλη ζημιά, αλλά τη γλιτώσαμε”, μάς λέει ο Γιώργος Κόκκινος που περπάτησε όλη την καμένη έκταση εχτές το απόγευμα. “Τη γλιτώσαμε” γιατί δεν κάηκε όλο το βουνό, αλλά μία μεγάλη λωρίδα που ξεκινάει από την Περιφερειακή Αιγάλεω, ανεβαίνει στην κορυφή και κατεβαίνει από τη ρεματιά που βρίσκεται πάνω από Δαφνί, φτάνοντας μέχρι τις παρυφές του Άλσους.
Αριστερά και δεξιά από αυτό το κομμάτι δεν υπήρξαν απώλειες. Ας τονίσουμε εδώ για μία ακόμη φορά ότι η κινητοποίηση της Πυροσβεστικής ήταν πάρα πολύ μεγάλη και η δράση εναέριων μέσων το λιγότερο εντυπωσιακή σε όγκο και συχνότητα ρίψεων.
“Φουσκώναμε από χαρά”
“Τα ‘χε καταφέρει το βουνό μας, είχε ξαναβρεί η άγρια ζωή καταφύγιο! Φουσκώναμε από χαρά κάθε φορά που καταγραφόταν νέα εμφάνιση άγριου ζώου …λύκος …ελάφι …μιa ανάσα απ’ τον αστικό ιστό! Τώρα ξανά απ’ την αρχή… γλύφουμε τις πληγές μας!“, σημειώνει η Mariam Mpourdaki.
Έτσι είναι, “τρίβαμε τα μάτια μας” βλέποντας την πρόοδο του μικρού Ποικίλου σαν φυσικό οικοσύστημα. Αλλά θα τα ξανακαταφέρει, αρκεί να μην συμβεί άλλο μείζον γεγονός και να αφεθεί απερίσπαστη η φύση να κάνει τη δουλειά της στα καμένα. Από φέτος το χειμώνα, με τις βροχές, θα ξεκινήσουν να πρασινίζουν οι θάμνοι, των οποίων το ριζικό σύστημα δεν καταστρέφεται. Θα φυτρώσουν και πευκάκια. Αν χρειαστεί ενίσχυση της βλάστησης με δενδροφύτευση, κατά την κρίση του Δασαρχείου, θα γίνει και αυτό.
