Η μεγάλη φωτιά σε επιχείρηση στον Ασπρόπυργο με 11 τραυματίες και τρεις ανθρώπους διασωληνωμένους να δίνουν μάχη για τη ζωή τους, δεν μπορεί να περάσει σαν ακόμη ένα μεμονωμένο περιστατικό που θα ξεχαστεί μόλις σβήσουν οι φλόγες και φύγουν οι κάμερες.
Ειναι ακόμη μία σκληρή υπενθύμιση της πραγματικότητας που ζει εδώ και χρόνια η Θριάσια Λεκάνη, μια περιοχή που έχει μετατραπεί σε πραγματική ΛΕΚΑΝΗ ΤΩΝ ΣΤΕΝΑΓΜΩΝ, καθώς καλείται να χωρέσει τα πάντα, βιομηχανίες, αποθήκες, logistics, καύσιμα, χημικά, βαριά κυκλοφορία, επικίνδυνα φορτία και εγκαταστάσεις υψηλού κινδύνου, πολλές φορές δίπλα σε κατοικημένες περιοχές, σχολεία, σπίτια και χώρους εργασίας.
Πάντα η ίδια πικρή αίσθηση
Δεν είναι η πρώτη φορά που η περιοχή βρίσκεται αντιμέτωπη με φωτιές, εκρήξεις, τοξικούς καπνούς, έντονες οσμές, κλειστούς δρόμους και μηνύματα εκκένωσης. Τέτοια συμβάντα εμφανίζονται αρκετά συχνά και κάθε φορά αφήνουν πίσω τους την ίδια πικρή αίσθηση, Ότι σε αυτή τη λεκάνη επικρατεί αναρχία, ανομία και ανεπαρκής έλεγχος. Ότι πολλά λειτουργούν χωρίς την εποπτεία που απαιτείται και οτι οι αρμόδιοι εμφανίζονται συνήθως αφού έχει ήδη γίνει το κακό.
Το σημερινό περιστατικό δεν αφορά μόνο μία επιχείρηση αλλά τη δημόσια ασφάλεια, τη δημόσια υγεία και την καθημερινότητα χιλιάδων ανθρώπων που ζουν και εργάζονται σε μια περιοχή ήδη βαριά επιβαρυμένη. Το πρόβλημα δεν τελειώνει όταν σβήσει η φωτιά καθώς ο καπνός μπορεί να φύγει από τον ουρανό, όμως η ρύπανση, η σκόνη, οι οσμές και οι συνέπειες της συνεχούς έκθεσης μένουν.
Φυσικά οι συνέπειες δεν περιορίζονται μόνο στα όρια του Ασπροπύργου. Ο καπνός, οι οσμές και οι ρύποι δεν γνωρίζουν διοικητικά σύνορα, δεν σταματούν στα όρια ενός δήμου και δεν ξεχωρίζουν ποιος κατοικεί πού. Μεταφερονται με τον αέρα, επηρεάζουν και γειτονικούς δήμους, επιβαρύνουν ολόκληρη την ευρύτερη περιοχή και κάνουν ακόμη πιο ξεκάθαρο ότι το ζήτημα της Θριάσιας Λεκάνης δεν είναι τοπικό πρόβλημα ενός μόνο δήμου, αλλά θέμα δημόσιας υγείας και ασφάλειας για όλη τη Δυτική Αττική.
Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας και τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Περιβάλλοντος η ατμοσφαιρική ρύπανση αποτελεί έναν από τους σοβαρότερους κινδύνους για την ανθρώπινη υγεία, όχι μόνο όταν υπάρχει ένα μεγάλο επεισόδιο όπως μια φωτιά, αλλά κυρίως μέσα από τη μακροχρόνια έκθεση σε ρύπους (ακόμα και σε μικρές συγκεντρώσεις), που φθείρουν αθόρυβα και αθροιστικά τον οργανισμό. Συνδέεται με αναπνευστικά προβλήματα, άσθμα, βρογχίτιδα, καρδιαγγειακές παθήσεις, αυξημένη πίεση, εγκεφαλικά επεισόδια, λοιμώξεις, επιπτώσεις στην ψυχική υγεία, προβλήματα στην ανάπτυξη των παιδιών και σοβαρούς κινδύνους για εγκύους, ηλικιωμένους και ευάλωτες ομάδες.
Ένα διαρκές περιβαλλοντικό και υγειονομικό ρίσκο
Οι κάτοικοι της Θριάσιας Λεκάνης (Ελευσινα Μάνδρα και Ασπρόπυργο) ζουν μέσα σε ένα διαρκές περιβαλλοντικό και υγειονομικό ρίσκο, χωρίς να γνωρίζουν πάντα τι αναπνέουν, τι αποθηκεύεται δίπλα τους, ποιοι έλεγχοι γίνονται και ποιος τελικά αναλαμβάνει την ευθύνη όταν κάτι πάει στραβά.
Επιπλέον όταν μιλάμε για τέτοια ατυχήματα, δεν πρέπει ποτέ να τα βλέπουμε μόνο ως αριθμούς, ως 11 τραυματίες, ως τρεις διασωληνωμένους, ως ένα ακόμη περιστατικό σε μια είδηση. Πίσω από κάθε εργαζόμενο που τραυματίζεται υπάρχει μια οικογένεια που αγωνιά, γονείς, σύζυγοι, παιδιά, άνθρωποι που περιμένουν ένα τηλεφώνημα με την καρδιά σφιγμένη. Και σε κάθε τέτοια τραγωδία υπάρχει πάντα ο φόβος ότι κάποιοι μπορεί να μη γυρίσουν ποτέ σπίτι τους και παιδιά να μείνουν ορφανά επειδή κάποιοι δεν έλεγξαν, δεν πρόλαβαν, δεν προστάτευσαν.
Χρειάζονται τώρα ουσιαστικοί και τακτικοί έλεγχοι σε όλες τις εγκαταστάσεις υψηλού κινδύνου, πλήρης καταγραφή των επικίνδυνων υλικών, πραγματικές μετρήσεις ρύπων, ενημέρωση των πολιτών, σχέδια έκτακτης ανάγκης, προστασία των εργαζομένων και απόδοση ευθυνών όπου υπάρχουν παραλείψεις.
Η Θριάσια Λεκάνη δεν ζητά κάτι παράλογο αλλά το αυτονόητο. Να μπορεί ο κόσμος να ζει, να εργάζεται και να μεγαλώνει τα παιδιά του χωρίς να φοβάται τι αναπνέει και τι μπορεί να συμβεί αύριο.
