Έχει γεμίσει το φέις με την φωτογραφία του Ουρανοξύστη στο Hellinikon, με το Μάτι του Σάουρον. Kαι από κάτω κάποιοι να κράζουν όπως η Ελένη Λουκά, όταν έβλεπε τον Σάκη Ρουβά, “φτου φτου φτου 666!” και τα πληρωμένα παπαγαλάκια του Μαξίμου να ποστάρουν… στον πάτο σας Ζαίοι! Ελλάδα!
(…)
Ο Ουρανοξύστης αυτός ειναι ήδη στα 115 μ. ύψος και τελικά θα φτάσει στα 200 μ. ύψος. Συγκριτικά ο Πύργος Αθηνών στους Αμπελοκήπους ειναι 103μ.
Στην περιοχή του Hellinikon Project θα κτιστούν 3 ουρανοξύστες συνολικά. Με ύψη: 200μ., 190μ., 150μ. Και ένας θα κτιστεί στην Θεσσαλονίκη, με ύψος 100μ.
Το ερώτημα δεν είναι πώς μας φαίνεται, στον ορίζοντα της Αττικής, αυτός ο ουρανοξύστης λοιπόν. Το ερώτημα είναι ποια θέλουμε να είναι η Αθήνα του 22ου Αιώνα.
Γιατί από το 2050-2060 ένας μεγάλος αριθμός κτιρίων στο Κέντρο της Αθήνας θα φτάσει σε ηλικία, τα 100 έτη. Τα 100 έτη είναι μια Οριακή Ηλικία για το σκυρόδεμα.
Το σκυρόδεμα είναι μια χημική ένωση. Έχει ημερομηνία λήξης. Την μεγαλύτερη φθορά του την προκαλεί το διοξείδιο της ατμόσφαιρας. (Το φαινόμενο καλείται ενανθράκωση).
Στα 100 έτη, ο Φέροντας Οργανισμός ενός κτιρίου από Οπλισμένο Σκυρόδεμα έχει πλέον απωλέσει το 20% της αρχικής του αντοχής. Είναι η ώρα που χρειάζεται ενισχύσεις, για να συνεχίσει να ‘”στέκεται” και να ανθίσταται σε σεισμούς.

Ξέρετε τι σημαίνει αυτό; Ότι το 2050-2060 θα πρέπει τα κτίρια που χτίστηκαν στο Σύνταγμα και στην Ομόνοια, αμέσως μετά τον Πόλεμο, να αρχίσουν να εκκενώνονται για κάποιους μήνες, οι κάτοικοι να μένουν σε ξενοδοχεία, τα πράγματά τους να μπαίνουν σε αποθήκες και τα κτίρια να ενισχύονται με διάφορους τρόπους για να διατηρηθεί η αντοχή τους. Ο πιο απλός τρόπος είναι οι μανδύες.
Να κόβονται πλάκες μέχρι τα θεμέλια, και να ενισχύεις ό,τι κολώνα υπάρχει με αύξηση της διατομής της… μέχρι το επίπεδο της θεμελίωσης. Και πάλι και αυτό είναι ημίμετρο. Γιατί ο πυρήνας του υποστυλώματος… δεν θα πάψει ποτέ να είναι 100+ ετών.
Όλα αυτά, θα αποβούν μη πρακτικά για τον μέσο Αθηναίο. Δεν έχει ο Αθηναίος να πληρώνει ξενοδοχείο, αποθήκες και συγχρόνως στατικές ενισχύσεις για το σπίτι του.
Οπότε τίθεται το ερώτημα: Τί θα γίνει με τα κτίρια στο Κέντρο, το 2050-2060ς Και αναγωγικά με όλα τα κτίρια της Αττικής στο απώτερο μέλλον;
Τι συζητάμε σε κάποιους κύκλους Πολιτικών Μηχανικών, ήδη εδώ και κάποιες δεκαετίες.
Τα κτίρια θα λαμβάνονται ως αντιπαροχή για άλλη μια φορά, στην ιστορία μας. Θα συμφωνούνται οικοδομικά τετράγωνα ολόκληρα με μια πολύ μεγάλη κατασκευαστική. Θα κατεδαφίζονται όλες οι πολυκατοικίες του οικοδομικού τετραγώνου μαζί. Το οικοδομικό τετράγωνο θα αντιμετωπίζεται ως ένα οικόπεδο. Έτσι κι αλλιώς στην Ελλάδα είναι μικρά τα οικοδομικά τετράγωνα.
Στην Θέση των παλαιών πολυκατοικιών, με περίπου τη μισή κάλυψη θα ανεγείρεται ένας ουρανοξύστης με 4πλάσιο ύψος. Δηλαδή σήμερα τα κτίρια έχουν ύψος 8-9 ορόφους. Τόσος ήταν ο συντελεστής ύψους το 1950. Θα κτίζεται ένας ουρανοξύστης 35 ορόφων και άνω. Αν το οικοδομικό τετράγωνο είναι μεγάλο, θα κτίζονται 2 ουρανοξύστες ή 3. Δίδυμοι…
Σημ.: Ο Πύργος στο Ελληνικό προβλέπεται να έχει 50 ορόφους.
Το μισό κτίριο ή λιγότερο, ανάλογα με την θέση και την αξία του οικοπέδου, θα δίνεται αντιπαροχή στους παλαιούς ιδιοκτήτες των διαμερισμάτων και το υπόλοιπο θα αποτελεί το κέρδος της εταιρείας.
Έτσι θα μπορέσει η Αθήνα να περάσει στον 22ο αιώνα.
Αυτή η αλλαγή στην αρχιτεκτονική των κτιρίων θα δημιουργήσει περισσότερο ελεύθερο χώρο στο Κέντρο. Αφού οι ουρανοξύστες θα έχουν την μισή κάλυψη, το υπόλοιπο “οικόπεδο” αφενός θα χρησιμοποιείται για διαπλάτυνση των οδών, για να απαλλαγούμε από τους στενούς δρόμους και να κάνουμε λεωφόρους 40 μέτρων πλάτους. Και το υπόλοιπο θα φυτεύεται, για να υπάρχουν πράσινοι πυρήνες με ψηλά δέντρα σε κάθε δρόμο.
Αυτό που βλέπετε στο Ελληνικό σήμερα, είναι η Αρχή ενός φαινομένου, το οποίο εσείς δεν θα το προλάβετε στην πλήρη εξέλιξή του.
ΥΓ. Ναι, οι σύγχρονες πόλεις παρατάσσονται σε θαλάσσια μέτωπα και στο κτιριακό τους portfolio υπάρχει μεγάλο ποσοστό ουρανοξυστών. Αν θέλουμε να φτιάξουμε μια ωραία πόλη για τα εγγόνια και τα δισέγγονά μας, για πρώτη φορά θα πρέπει να σκεφτούμε με ορίζοντα 100ετίας. Να σκεφτούμε πώς θέλουμε την Αθήνα του 22ου αιώνα.
ΥΓ.2. Η Ακρόπολη δεν θα χαθεί. Έτσι κι αλλιώς με 9όροφα κτίρια, είναι αδύνατον να την δεις από τον δρόμο. Η Ακρόπολη βρίσκεται σε ύψος 70 μέτρων από την γύρω περιοχή και σε ύψος 155 μέτρων από την επιφάνεια της θάλασσας..
Αυτό που πρέπει να διασφαλίσουμε είναι καλύτερη ρυμοτομία στα οικοδομικά τετράγωνα, αφού πλέον θα αντιμετωπίζονται ως μία ιδιοκτησία, πλατύτερους δρόμους και… ΜΑΚΑΡΙ κάποτε να ζωντανέψει το όνειρο του Κλεάνθη και του Shcaubert από το 1831!
Τότε που ονειρεύτηκαν την Αθήνα ως πρωτεύουσα του νεοσύστατου Ελληνικού Κράτους, με πρότυπο την Βιέννη! Με τεράστιες Λεωφόρους 40 μέτρων πλάτους, όλη δενδροφυτευμένη και με κύκλους γύρω από κάθε αρχαιολογικό μνημείο ακτίνας από 200 έως 500 μέτρα, ανάλογα με την σημασία του κάθε μνημείου… Στους οποίους κύκλους να απαγορεύεται η δόμηση και να γίνεται ένα πράσινο πάρκο που θα περικυκλώνει το μνημείο!
Γύρω από την Ακρόπολή είχαν σχεδιάσει κύκλο με ακτίνα 500 μέτρα, δηλαδή 1.000 μέτρα διάμετρο, που απαγορευόταν να κτιστεί το οτιδήποτε! Όλο πάρκο με τεχνητά ποτάμια (Ο Κλεάνθης είχε χρησιμοποιήσει τον Ηριδανό) και μαρμάρινες γέφυρες!
ΥΓ. Αυτό είναι το όνειρο κάποιων από εμάς για την Ελλάδα του 22ου αιώνα. Η ασχήμια δεν είναι παντοτινή. Κάτι που ειναι άσχημο (α στερητικό + σχήμα) σήμερα μπορεί να γίνει πανέμορφο αύριο. Ο χρόνος γιατρεύει τα πάντα! Αρκεί να το ονειρευτούν οι άνθρωποι έτσι και να έρθουν κάποιοι αξιόλογοι κυβερνήτες, για να μπορέσουν να το υλοποιήσουν.
Όλα γεννιούνται στα όνειρα! Και υλοποιούνται από αξιόλογους ανθρώπους.