Η πρώτη “βολή” από το Χαϊδάρι, ενάντια στην κυβερνητική απόπειρα να μεταβληθεί σε οικόπεδο το Πάρκο Νεολαίας και να χτιστεί, έπεσε σήμερα με συγκέντρωση στην Πλατεία Δημαρχείου και συμβολική κατάληψη της Λεωφόρου Αθηνών.
Βασικό χαρακτηριστικό ήταν το ενωτικό πνεύμα, αφού μετείχε ολόκληρο το Δημοτικό Συμβούλιο και πάρα πολλοί φορείς της πόλης. Στις τοποθετήσεις τους όλοι ανεξαιρέτως οι επικεφαλής παρατάξεων τόνισαν την αποφασιστικότητά τους να αγωνιστούν με όποιο τρόπο χρειαστεί για να αποτραπεί η κλοπή του ελεύθερου χώρου και η καταστροφή του πρασίνου. Σε αυτό το πνεύμα μίλησαν οι Βασίλης Τσίτσος, Αποστόλης Θεοφίλης, Άρης Πανόπουλος, Βαγγέλης Ντηνιακός.
Ο δήμαρχος Μιχάλης Σελέκος εστίασε στο γεγονός ότι ενώ προβάλλεται προς τα έξω ότι θα χτιστεί “κοινωνική κατοικία”, η πραγματικότητα είναι ότι το σχέδιο, με βάση νόμο του 2025, αποβλέπει να διατεθούν δημόσιες εκτάσεις και κοινοτικοί πόροι (Κοινωνικό Κλιματικό Ταμείο, 540 εκετ. ευρώ) και από τα σπίτια που θα χτιστούν το 70% θα το κρατήσουν οι εργολάβοι και μόνο το 30% θα διατεθεί -όχι δωρεάν- σε ευάλωτες οικογένειες. “Γιατί δεν έχτισαν κοινωνική κατοικία στην τεράστια έκταση του Ελληνικού; Ή στον Βοτανικό που τον έδωσαν για να φτιαχτεί το γήπεδο ΠΑΕ;”, είπε.
Ακολούθησε μικρή πορεία των συγκεντρωμένων στη Λεωφόρο Αθηνών και ολιγόλεπτη συμβολική κατάληψη δύο λωρίδων της καθόδου. Ο δήμαρχος τόνισε ότι οι ενέργειες θα κλιμακωθούν, αν χρειαστεί. Νωρίτερα ο Βαγγέλης Ντηνιακός είχε προϊδεάσει και για νομικές ενέργειες, με πολλά ισχυρά επιχειρήματα.
Μεταξύ των συγκεντρωμένων έγινε συζήτηση για τη συμμετοχή, που δεν ήταν όσο μεγάλη περίμεναν, αλλά “για αρχή ήταν μια χαρά”. Άλλοι πρόβλεψαν ότι στο συγκεκριμένο θέμα του Πάρκου Νεολαίας η κυβέρνηση θα κάνει πίσω, γιατί είναι απλά εξωφρενικό αυτό που πάει να κάνει. Αλλά το μεγάλο “φιλέτο” είναι από ακριβώς κάτω, δηλαδή το Στρατόπεδο Χαϊδαρίου, όπου οι “ορέξεις” έχουν ανοίξει και τα συμφέροντα που συνωθούνται είναι πολύ μεγάλα. Εκεί πια η υπεράσπιση δεν είναι θέμα μόνο του Χαϊδαρίου, αλλά και του Περιστερίου και της Πετρούπολης και όλης της Δυτικής Αθήνας. Με την προοπτική ότι θα μπορούσε η έκταση των 5.000 στρεμμάτων (το Στρατόπεδο και η ιδιοκτησία του μέχρι το βουνό) να δώσει βαθιά “ανάσα” σε όλο το τσιμεντωμένο Λεκανοπέδιο, είναι ζωτικής σημασίας διακύβευμα για σύμπασα την Αθήνα.
