Ο Δημήτρης Τσατσαμπάς, με αφορμή τον προϋπολογισμό του Δήμου, διατυπώνει τις σκέψεις του για το γίγνεσθαι της πόλης.
Το ενδιαφέρον μου για το Χαϊδάρι δεν είναι ούτε ευκαιριακό ούτε προσχηματικό. Είναι διαρκές, δημόσιο και αποτυπώνεται από τη συμμετοχή μου στα κοινά.
Με αφορμή τον προϋπολογισμό του Δήμου τίθεται ένα πολύ χρήσιμο για την πόλη ερώτημα: Είμαστε ευχαριστημένοι οι πολίτες του Χαϊδαρίου από το έργο του Δήμου; Παρακάτω εκφράζω την προσωπική μου άποψη, με στόχο να συμβάλω σε έναν ουσιαστικό και παραγωγικό προβληματισμό για το γίγνεσθαι της πόλης μας.
Ο Δήμος επί χρόνια πορεύεται χωρίς σχέδιο, χωρίς τόλμη, χωρίς όραμα. Τίποτα δεν αλλάζει σε βάθος, τίποτα δεν διορθώνεται ριζικά, τίποτα νέο και ποιοτικό δεν υλοποιείται. Πεζοδρόμια ακατάλληλα, δρόμοι φθαρμένοι, φωτισμός ανεπαρκής. Καθαριότητα μέτρια, πράσινο χωρίς φροντίδα.
Έργα ελάχιστα και πρόχειρα. Υποδομές σε εκπαίδευση, πολιτισμό και αθλητισμό στάσιμες. Συγκοινωνίες αναποτελεσματικές. Τοπική αγορά, αβοήθητη.
Διεκδικήσεις δεκαετιών χάνονται η μία μετά την άλλη: Η επέκταση του Μετρό εντός της πόλης, η πρόσβαση στη θάλασσα του Σκαραμαγκά, η κοινωφελής αξιοποίηση των Στρατοπέδων, η υπογειοποίηση της Λεωφόρου Αθηνών, .
Ακόμη και στα απλά λύσεις δεν δίνονται: Κατειλημμένα πεζοδρόμια, παράνομες διαφημιστικές πινακίδες, ανύπαρκτοι πεζόδρομοι. Κανένας σχεδιασμός στάθμευσης. Η αυθαιρεσία έχει γίνει κανονικότητα.
Μέχρι και στα στοιχειώδη υστερούμε, στο κλείσιμο μιας λακκούβας, στην αντικατάσταση μιας λάμπας, στην αλλαγή μιας σπασμένης πλάκας, στους κάδους που ξεχειλίζουν, στο κλάδεμα ενός δέντρου, στην περιποίηση ενός θάμνου.
Ενώ άλλοι Δήμοι προχωρούν και προοδεύουν, ο Δήμος μας παρά τα συγκριτικά πλεονεκτήματα που διαθέτει, μένει στάσιμος.
Και ας μην τα ρίχνουμε όλα στην έλλειψη πόρων γιατί μέχρι και στα χρηματοδοτούμενα έργα, τα αποτελέσματα στο Χαϊδάρι ήταν άστοχα.
Αν είμαστε ειλικρινείς, οφείλουμε να δούμε την πραγματικότητα και να αντιληφθούμε οτι πελατειακές νοοτροπίες κρατούν την πόλη πίσω. Και αυτό δεν αλλάζει ούτε με ευχές ούτε με εναλλαγές προσώπων.
Χρειάζεται ριζική αλλαγή στον τρόπο που σκεφτόμαστε, που αποφασίζουμε, που ενεργούμε. Υπάρχει προοπτική; Ναι.Αλλά όχι με τις ίδιες πρακτικές και την ίδια λογική. Ή αναγνωρίζουμε τα λάθη μας και αλλάζουμε ριζικά τον τρόπο που ως τώρα αντιμετωπίζουμε την πόλη ή αποδεχόμαστε συνειδητά την επί χρόνια υπάρχουσα στάσιμη κατάσταση. Η επιλογή ανήκει σε όλους μας.
Δημήτρης Τσατσαμπάς
