Τουριστικό Περίπτερο Δαφνίου: Μια ακόμη σύμβαση για «ξεσκόνισμα»

 

Ο Κίμωνας Φουντούλης έστειλε στην εφημερίδα μας εκτενές άρθρο που αφορά τη μελλοντική τύχη σημαντικών υποδομών της πόλης μας (Τουριστικό Περίπτερο Δαφνίου, Βρεφονηπιακός Σταθμός Οδού Βεργίνας, Πάρκο Νεολαίας, Περίπτερο Σκαραμαγκά, Παλαιό Δημαρχείο).

Δημοσιεύουμε το πρώτο μέρος του κειμένου, που αφορά το Τουριστικό Περίπτερο Δαφνίου. Θα ακολουθήσουν τα υπόλοιπα.

Πολύς λόγος έγινε πριν λίγο καιρό για την απαίτηση της Εταιρείας Ακινήτων του (πρώην) Δημοσίου (ΕΤΑΔ) να της επιστραφεί το τουριστικό περίπτερο Δαφνίου και η περιβάλλουσα έκταση. Η δημοτική αρχή Σελέκου εμφανίστηκε αγωνιστική απαιτώντας να παραχωρηθεί οριστικά στο Δήμο μας το ακίνητο αυτό.

Πότε όμως η δημοτική αρχή αντιλήφθηκε ότι υπάρχει κίνδυνος για το τουριστικό; Τον Σεπτέμβριο; Όταν προωθούσε τη ρύθμιση χρεών της επιχείρησης; Νωρίτερα πάντως, όταν ανέλαβε το 2014 ή/και προ 5ετίας, όταν υπήρχε τρόπος ο Δήμος Χαϊδαρίου να πάρει ό,τι διέθεταν νομίμως τα Τουριστικά Ακίνητα, εταιρεία που ενσωματώθηκε στην ΕΤΑΔ, η παράταξη Σελέκου δεν πήρε θέση, δεν δραστηριοποιήθηκε.

Στην περιοχή υπήρχε η παράδοξη κατάσταση καταπάτησης. Ναι, καταπάτησης ενός τμήματος του Διομήδειου Κήπου από διάδοχα σχήματα, που έφτασαν ως τα Τουριστικά Ακίνητα.

Δηλαδή το «Δημόσιο» «αξιοποιούσε» δασικό τμήμα, που μέσω του Υπουργείου Γεωργίας είχε παραχωρηθεί στο νομικό πρόσωπο Διομήδειος Κήπος για να το διαχειρίζεται ως δάσος! Ναι αυτή ήταν και είναι η Ελλάδα.

Ο τότε δήμαρχος κ. Μαραβέλιας, που προφανώς γνώριζε τα προβλήματα, αντί να ζητήσει ξεκαθάρισμα και απόδοση στο δήμο του όποιου υπόλοιπου (εκτός Κήπου) προσπάθησε να συνεχιστεί η κατάσταση προς «όφελος» του Δ. Χαϊδαρίου, με παραχώρηση του συνόλου, δηλαδή και  της καταπατημένης έκτασης. Ο γράφων πήρε θέση υπέρ του δάσους και του νομίμως ορισθέντος διαχειριστή του, δηλαδή του Διομήδειου Κήπου.

Έγραψα προ ημερών για σκανδαλώδη διαχείριση στα μαγαζιά που νοίκιαζε και νοικιάζει (επί σειρά ετών δίχως να εισπράττει…) ο Δ. Χαϊδαρίου. Στο «Τουριστικό», εκτός του κτηρίου με τις ολοφάνερες προσθήκες (που δεν νομιμοποιούνται εντός δασικής έκτασης όσο ισχύει το παρόν Σύνταγμα), παραχωρείται δια της ενοικίασης μεγάλη (αόριστη) περιβάλλουσα έκταση και προνομιακή, αποκλειστική κατ’ ουσίαν, έκταση στάθμευσης επί της «ακυρωμένης» απόληξης της Ιεράς Οδού. Πώς αποτυπώνονται και κοστολογούνται αυτές οι υποδομές στις συμβάσεις ενοικίασης; Αποτελούν αντικείμενο του διαχειριστικού ελέγχου; Ποια παράταξη, ποιοι δημοτικοί σύμβουλοι (εκτός των συνήθων υπόπτων, δηλαδή ημών) είχαν θέσει τέτοια ζητήματα διαφανούς οικονομικής διαχείρισης και πότε (ημ/νία, πρακτικά, έγγραφα κ.ά.);

Ποιος σκέφτηκε να συμπεριλαμβάνει στην υποχρέωση των ενοικιαστών και την συντήρηση καθορισμένης έκτασης πρασίνου; Ποιος θα πληρώσει για θραύση δέντρου ή άλλο δυστύχημα; (π.χ. κακή υπαίθρια ηλεκτρική εγκατάσταση;)

Τι σχετικές εκθέσεις έχει συντάξει η Υπηρεσία Πρασίνου και η Τεχνική Υπηρεσία;

Εκτός από αυτούς, που σύμφωνα με την καταγγελία του πρώην ενοικιαστή του Λόφου έτρωγαν εκεί δίχως να πληρώνουν λογαριασμό, υπήρχαν και ανάλογα φαινόμενα στο Δαφνί;

Κίμων Ε. Φουντούλης