ΠΡΩΤΗ ΣΕΛΙΔΑΤΕΧΝΗ

Ο Κώστας Λαλές στην εικαστική έκθεση “Λεπτόγεως”

Εβδομήντα πέντε σύγχρονοι καλλιτέχνες περιηγούνται στην Αθήνα, το φυσικό και αστικό της τοπίο, μέσα από την ομαδική εικαστική έκθεση “Λεπτόγεως”, που παρουσιάζεται στο European Centre/Contemporary Space Athens.

Οι δημιουργοί, με ποικιλία εικαστικών μέσων και γραφών, καταγράφουν θεατές και αθέατες όψεις του δομημένου και αδόμητου περιβάλλοντος, της καθημερινότητας και της ιστορίας σε έναν τριώροφο φιλόξενο χώρο στο κέντρο της πόλης.

Ο Χαϊδαριώτης καλλιτέχνης Lales Kostas συμμετέχει με το έργο “Forest’s DNA”. Γράφει σχετικά:

Το έργο με το οποίο συμμετέχω στην έκθεση “Λεπτόγεως” και έχει τον τίτλο “Το DNA του δάσους” αναφέρεται στις γενιές και στην φύση της Ελλάδας. Μια Ελλάδα που για αιώνες αναμορφώνει ανθρώπους και ζει μέσα στην δημιουργία του σήμερα, χωρίς να ξεχνάει ότι είναι και αυτός ο τόπος μέρος του πλανήτη μας. Τα κεραμικά γλυπτά είναι ενωμένα με τον κορμό της αλήθειας. Ένας κορμός που κρατάει πάνω του την μορφή και την ύλη των ανθρώπων.

Η επιμελήτρια της έκθεσης Ευαγγελία Καϊράκη, Ιστορικός της Τέχνης, σημειώνει:

«Λεπτόγεω ονομάζει την Αθήνα ο Θουκυδίδης στην «Αρχαιολογία» του, για να ερμηνεύσει τον λόγο για τον οποίον οι κάτοικοί της στράφηκαν από νωρίς στη θάλασσα και τις πνευματικές αναζητήσεις. Παραμένει όμως απορίας άξιο πώς σε αυτή την άγονη λεκάνη γης με την ιδιαίτερη γεωμορφολογία άνθισε ο σπόρος των τόσων επιτευγμάτων της. Ίσως σε αυτό το πρωταρχικό ερώτημα εμφιλοχωρεί και η μαγεία μιας πόλης για την οποία ακόμη και Ολύμπιοι Θεοί έρισαν, μιας πόλης που -μαγικά και πάλι- συμφιλιώνει το «ωραίο» και το «υψηλό» του αρχαίου της κλέους με τα θραύσματα της ύστερης της παρακμής και τον βερισμό της σύγχρονής της πραγματικότητας. Αθήνα και πάλι Αθήνα, λοιπόν. Του τόπου του ισχνού και άγονου, του υπεργόνιμου, ωστόσο, σε σημεία και αναφορές. Της ουτοπίας και της δυστοπίας. Μια πόλη, ελκυστική και ενίοτε απωστική,  που δεν προσφέρεται αμαχητί στις αισθήσεις και στα κλικ των φωτογραφικών μηχανών, αλλά καλεί τον επισκέπτη συναισθητικά να την ανακαλύψει μέσα από τις τόσες υπαρκτές και νοητές της διαδρομές. Διπολική, λοιπόν, μέσα στις αντιθέσεις της, συνθετική από σπαράγματα της ιστορίας της, ένα σιμπίλημα από τοπόσημα και μνήμες η Αθήνα με τον βράχο της Ακρόπολης αιώνια να δεσπόζει και την Αθηνά Πολιάδα άγρυπνα να στέργει με τον μανδύα της τους αυτόχθονες, τους μέτοικους και τους εραστές της.

Και ποσοι δε την πόθησαν, επήλυδες και “αναμορφωτές”, πολλοί στον ρου του χρόνου.. Αιώνιοι περιπατητές ακόμη στην πράσινη κιμιλιά του φυσικού της βράχου οι κάτοικοι και οι επισκέπτες της, ακολουθώντας στην αρχαία Μελίτη τα βήματα του Σωκράτη και του Αποστόλου Παύλου, ιχνηλάτες στα πλακόστρωτα του Πικιώνη, στα αποτυπώματα των Φράγκων ιπποτών και των Οθωμανών φρουράρχων, με τις καντάδες των τροβαδούρων να ακούγονται στις εναπομείνασες αυλές, τις γαζίες, τις βιολέτες και τα κρίνα ακόμη να μοσχοβολούν από τις πρασιές στους εαρινούς περιπάτους, τα γεράνια να ξεπηδούν από τα ερκέρ του μοντερνισμού της και τις λατέρνες να κουρδίζονται με νεύρο στις ανηφοριές της Πλάκας. Μια ζαφειρόπετρα, που λέει και ο Παλαμάς, κρυμμένη σε ιστορημένα βραχώδη εξάρματα η Αθήνα με το αττικό φως πρώτα να αντανακλά στον σχιστόλιθο του λεπτόγεω τοπίου της, να αναπηδά ακόλουθα στα ασημένια φύλλα του Ελαιώνα της και από εκεί να ακτινοβολεί ανέσπερο στην οικουμένη…»

Η έκθεση θα διαρκέσει μέχρι και την Κυριακή 4 Δεκέμβριου, με ελεύθερη είσοδο για το κοινό. Αθήνα, Μητροπόλεως 74.

Παρόμοια Άρθρα

Back to top button