Η κρίση βοηθάει μερικούς από εμάς να θυμηθούμε την παραλία όπου πρωτοπετάξαμε την πιπίλα… την Κινέτα δηλαδή! Ή κάτι εποχές που η μαμά μάς κυνηγούσε στην αμμουδιά με το ταπεράκι και τα κεφτεδάκια στο χέρι, στους Αγίους Θεοδώρους.

Το χρήμα όλο και λιγοστεύει στις τσέπες μας και πολλοί θαυμάζουμε τις εξωτικές παραλίες του Ιονίου και του Αιγαίου από τις… ανταποκρίσεις φίλων στο facebbok. Όμως δεν το βάζουμε κάτω. Πάλι με χρόνους με καιρούς… Μέχρι τότε, λύσεις υπάρχουν στις πέριξ παραλίες και μάλιστα μπορείς να τις φτάσεις πολύ οικονομικά χωρίς καν να μετακινήσεις το αυτοκίνητο. Τα πούλμαν των τουριστικών γραφείων να είναι καλά.

Το Μεγάλο Πεύκο και το Νεράκι πέφτουν πιο κοντά, αλλά καλό θα ήταν να μην υποκύψουμε στον πειρασμό να εκθέσουμε το κορμί μας στα αμφίβολης ποιότητας νερά τους, μέχρι τουλάχιστον να πιστοποιηθεί ότι η λειτουργία του βιολογικού καθαρισμού του Θριασίου (επιτέλους!) έφερε αποτελέσματα.

Οπότε, Κινέτα και Άγιοι Θεόδωροι… βουρ από την παλιά εθνική οδό (χαλάλι το στροφιλίκι, γλιτώνουμε τα διόδια). Για κάθε ενδιαφερόμενο, πριν φτάσει Κινέτα, κάτω από τα βράχια της Κακιάς Σκάλας, λειτουργεί απομονωμένη παραλία όπου συχνάζουν πού και πού κάποιοι στρέιτ γυμνιστές, αλλά και gay ζευγάρια

Κινέτα

Αμέσως μετά, η ατέλειωτη παραλία Κινέτας – Αγίων Θεοδώρων, με το όμορφο λευκό βότσαλο: Η χαρά του παιδιού, του Αλβανού, αλλά και του ακάματου Πακιστανού καπελο-χαϊμαλο-πώλη. Κάποιες μέρες θα βρεις νερά-διαμάντι και θα τσιμπιέσαι για να σιγουρευτείς ότι δεν ονειρεύεσαι.

Οι μετρήσεις των νερών στην Κινέτα δεν δείχνουν πρόβλημα μόλυνσης (βλέπε Κατάλληλες – απαγορευμένες παραλίες της Αττικής. Πού κολυμπάμε στη δυτική Αττική), αλλά ποιος παίρνει όρκο ότι το ίδιο συμβαίνει και τα Σαββατοκύριακα με τις αμέτρητες χιλιάδες λουομένων και την παντελή έλλειψη WC; Εδώ δεν υπάρχουν σκουπιδοτενεκέδες, θα πεις, πολυτέλειες ζητάμε; 

Ας φανταστούμε μια ιδανική κατάσταση: να γινόταν το θαύμα και να εξαφανίζονταν από την παραλία τα σκουπίδια, οι χιλιοσπασμένες τσιμεντένιες γλίστρες, οι πεταμένες πλαστικές βάρκες, οι τσιμεντόλιθοι, οι σκουριασμένες περιφράξεις, τα ξενοδοχεία – αρχαιολογικά μνημεία χτισμένα «πάνω στο κύμα». Θα μπορούσαμε να μιλάμε για την δική μας Κόπα Καμπάνα ή Ιπανέμα, ωστόσο ο πολιτισμός απέχει ακόμη πολύ.

Καθημερινές είναι πολύ πιο ήσυχα και μπορείς να απολαύσεις και τα ΚΑΠΗ που καταφτάνουν με τα λεωφορεία των Δήμων, όσων τέλος πάντων διατηρούν ακόμη τις σχετικές υπηρεσίες προς τους παππούδες. Μιλάμε για τις πιο hot παρέες του καλοκαιριού! 

Άγιοι Θεόδωροι

Χαϊδάρι Σήμερα Κινέτα - Άγιοι Θεόδωροι
Πτυσσόμενη καρέκλα στη σκιά του μοσχοβολιστού πεύκου. δεν χρειάζεται να πας Σκόπελο για να το βρεις!
 Ο παραλιακός πευκώνας των Αγίων Θεοδώρων είναι εξαιρετικός. Έπιασαν τόπο οι δενδροφυτεύσεις των μαθητών τη δεκαετία του 1960, αλλά επιπλέον ο οπτικός σου ορίζοντας δεν περιλαμβάνει αυθαίρετα και άλλες νεοελληνικές καρικατούρες! Αν δεν σε ενοχλεί το χοντρό βότσαλο (εδώ η Κινέτα  με το λεπτό βοτσαλάκι της υπερέχει σαφώς) έχεις βρει το κατάλληλο μέρος: Φροντισμένη και καθαρή παραλία, γήπεδα τένις, εστιατόριο, μικρά beach bars, σχετικά εύκολο πάρκινγκ. Αντί για ομπρέλα, κάθεσαι στη σκιά του πεύκου.

Στην περίπτωση που προτιμήσεις την γραφική Τσόπα με τον πανέμορφο βραχώδη βυθό, έχεις πολλές πιθανότητες να βγάλεις χταπόδι. Ή να κάνεις ηλιοθεραπεία δίπλα στον Σημίτη (πού τον θυμήθηκα αυτόν, Παναγία μου;).

Ενδιάμεσα Κινέτας και Αγίων Θεοδώρων υπάρχει μια σειρά όμορφων μικρών ακτών, με πρόσβαση από όχι και τόσο φανερούς δρόμους, άρα είναι πιο ήρεμες.

Μέχρι τρία άτομα παρέα συμφέρει ο προαστιακός, μόνο που στην Κινέτα θα κάνετε πολύ περπάτημα μέχρι τη θάλασσα. Στην περίπτωση που απεχθάνεστε τον ποδαρόδρομο, καλύτερα να κατεβείτε Κιάτο, όπου ο σταθμός είναι κοντά στη θάλασσα. 

INFO: Γενικά, προτιμάμε τις καθημερινές, γιατί ΠΣΚ γίνεται της κακομοίρας. Μιλάμε για πολύ λαό.

Μενέλαος Χρόνης