Η Σοφία με τη μητέρα της και τον Φώτη Δημήτρουλα. Η αλληλεγγύη βρίσκει λύσεις.

Η προσπάθεια να βρεθεί λύση για να μην κοπεί το ρεύμα οικογένειας στο Χαϊδάρι φαίνεται ότι όχι μόνο ολοκληρώνεται αίσια, αλλά πάει και παραπέρα!

Ήδη από το συνολικό ποσό του χρέους (1.360 ευρώ) πληρώθηκε μια δόση 350 ευρώ με πρωτοβουλία της συμπολίτισσας Μαρίας Αναγνώστου, που παρέδωσε τα χρήματα από ανώνυμο φίλο στην οικογένεια της Σοφίας (σσ. είναι το κοριτσάκι που εγχειρίστηκε το καλοκαίρι με κινητοποίηση της πόλης μας). Επίσης ανώνυμος θέλει να μείνει και ο άνθρωπος που διατίθεται να αποπληρώσει το υπόλοιπο χρέος. Το συγκινητικό είναι ότι πρόσφατα η ΔΕΗ έκοψε το ρεύμα και στο δικό του σπίτι, ενώ ο ίδιος βρισκόταν με έμφραγμα στο νοσοκομείο και η κόρη του έμεινε για χωρίς ηλεκτρικό!

Δεν θέλω να συμβεί αυτό σε άλλα παιδιά”, λέει στην εφημερίδα μας ο κ. Νίκος, κάτοικος Αγίας Βαρβάρας, και συνεχίζει. “Είχα τα χρήματα για τη δόση της ρύθμισης πάνω μου όταν έπαθα το έμφραγμα. Αυτό έγινε Παρασκευή 16 Οκτωβρίου. Την Δευτέρα πήγαν να κόψουν το ρεύμα και κάποιος είπε στους υπαλλήλους ότι είμαι στη μονάδα εμφραγμάτων. Όμως το έκοψαν. Όταν γύρισα στο σπίτι δεν υπήρχε ηλεκτρικό και με τα χρήματα που είχα έτρεξα να το πληρώσω. Μόλις διάβασα από την εφημερίδα σας την είδηση για το ρεύμα στο σπίτι της Σοφίας, αμέσως μετά συνάντησα στο διαδίκτυο άλλο άρθρο, όπου κάποιος επίσημος εξηγούσε ότι το 2030 η ΔΕΗ θα είναι δύναμη στην Ευρώπη… Λοιπόν, κόβοντας το ρεύμα στην κάθε Σοφία θα γίνετε τόσο σπουδαίοι; Κάντε το, αλλά Σοφία χωρίς ρεύμα δεν θα αφήσουμε εμείς.”

Κάθε σχόλιο περιττεύει…

Αλλά είπαμε ότι η προσπάθεια να βοηθεί η συμπολίτισσα μητέρα με αναπηρία, που έχει δύο παιδιά με αναπηρία, δεν σταματά εδώ. Ο Φώτης Δημήτρουλας δημοσίευσε στη σελίδα του ότι “ομάδα συνανθρώπων μας από τον Κορυδαλλό ανέλαβε να πληρώνει το ενοίκιο του σπιτιού που διαμένει η μικρή Σοφία και η οικογένειά της για ένα χρόνο. Το μόνο που έχουμε είναι ο ένας τον άλλον”.

Για όσους μας ρωτάτε τι κάνουν οι δημόσιες αρχές, δίνουμε μια απάντηση αρκετά ενδεικτική: Η μητέρα δικαιούται μια μικρή αναπηρική σύνταξη, όμως εδώ και περισσότερα από δύο χρόνια περιμένει… και φως δεν βλέπει. Ούτε η ίδια θέλει να ζει με βοήθεια σαν αυτή που περιγράψαμε ούτε όσοι κινητοποιούνται θεωρούν λογικό να ζουν παιδιά με εράνους. Δυστυχώς όμως αυτή είναι η πραγματικότητα για ένα μέρος της κοινωνίας μας…

Και κάτι ακόμα για τη “φροντίδα” του κράτους. Όταν τον περασμένο Νοέμβρη ξεκίνησαν τα διαδικτυακά μαθήματα, η μητέρα αναγκάστηκε να αγοράσει με τα πενιχρά οικονομικά της δύο υπολογιστες για να κάνουν τα παιδιά, ηλικίας δημοτικού, μάθημα, καθώς δεν ήθελε τα δικά της παιδιά να αισθάνονται αποξενωμένα. Ήταν η περίοδος που τα τάμπλετ είχαν εξαφανιστεί από την αγορά, μόλις άρχισε η τηλεκπαίδευση, και οι τιμές είχαν πάρει την ανηφόρα…

“Πώς να το ξεπληρώσω αυτό στον κόσμο;”, μας είπε η μητέρα της οικογένειας. “Θα μάθουν τα παιδιά σου να στέκονται δίπλα στον άνθρωπο που χρειάζεται βοήθεια. Αυτό είναι αρκετό για την κοινωνία”, της απαντήσαμε.

Μ.Χ.