Η κεντρική προεκλογική ομιλία του Κώστα Ασπρογέρακα

Η ομιλία του επικεφαλής της παράταξης Αγωνιστική Ενωτική Δημοτική Κίνηση Χαϊδαρίου, στις 22 Μαΐου, Πλατεία Δάσους.

Είμαστε και πάλι παρόντες.

Δεν φοβηθήκαμε την «μοναξιά» που βασίλευε έξω από «κομματικά δωμάτια» το 2014, αλλά ούτε και σήμερα. «Στηρίγματά» μας τα ίδια εκείνα τα χαρακτηριστικά στα οποία «πατήσαμε» δίχως παλινδρομήσεις, που δεν μας απομόνωσαν, αλλά αντίθετα μας έφεραν συμμάχους για την επερχόμενη μάχη των εκλογών, αλλά και των όσων θ΄ ακολουθήσουν ύστερα απ΄ αυτές.

Πιστέψαμε και πιστεύουμε ότι :
1) Σαν ομάδα αλλά και χωριστά ο καθένας από εμάς, μπορούμε να αποτελέσουμε πηγή κοινωνικής επιρροής, με συγκεκριμένες προϋποθέσεις που είναι : α) μια καθαρά δική μας πολιτική θέση, που θα διατηρήσει την σύγκρουση με την οποιαδήποτε πλειοψηφία, εκεί δηλαδή που οι περισσότεροι προσπαθούν να την αποφύγουν β) με την σταθερή συμπεριφορά μας, που σημαίνει το αμετάκλητο του χαρακτήρα των επιλογών μας, και την άρνηση οποιουδήποτε συμβιβασμού πάνω σε ουσιαστικά θέματα γ) γιατί για να μπορέσει να επηρεάσει μια μειοψηφική άποψη, αναγκαία συνθήκη είναι «η σταθερή συμπεριφορά». Γιατί, τότε και μόνον τότε, θα πειστεί το κοινωνικό σώμα (και μάλιστα τα πιο αδύναμα στρώματα), όταν γίνει φανερό ότι «είμαστε αποφασισμένοι», παρά τις οποιεσδήποτε πιέσεις, που είναι βέβαιο ότι θα δεχτούμε.

Αυτοί που πρώτοι παραδέχονται ότι δεν συμβιβάστηκα, δεν βολεύτηκα, δεν υπέκυψα στις σειρήνες «ωφελημάτων» που μου προσφέρθηκαν, είναι οι άλλοι διεκδικητές του «δημαρχιακού αξιώματος», που τα «ψιθυρίζουν» στις κουβέντες τους.
Τα γεγονότα και οι συμπεριφορές:
1) Από τη μια ο ακρωτηριαστικός νόμος του «Καλλικράτη» και ο διάδοχός του «Κλεισθένης», και από την άλλη η ολοκληρωτική «κομματικοποίηση» των σχετικών διαδικασιών και η επικράτηση της αντίληψης της συγκεντρωτικής διεύθυνσης όλων όσον ακολούθησαν για την εφαρμογή της δεν κάνουν τίποτε άλλο, παρά να ευνουχίζουν το θεσμό της αυτοδιοίκησης.
Δείχνουμε ένα διαφορετικό πεδίο μάχης.
Πεδίο που θ αποφυλακίσει τον θεσμό, ώστε να ξαναπάρει στα χέρια του τις εξουσίες που ανήκουν σ΄ αυτόν και μόνο, με την κατάργηση όλων των εγκλωβισμών του (νομοθετικών και διοικητικών). Ο στόχος μας αυτός είναι κύριος, καίριος και πρωταρχικός.
Τον λαό δεν τον πείθεις με ανελέητα παζάρια. Και μάλιστα όταν αυτά γίνονται πάνω σε βάση δήθεν «ιδεολογικών» και «πολιτικών αρχών». Ο λαός δεν είναι «δύσπιστος» και «δύσκολος».
Αυτό όμως θα συμβεί όταν: 1) πειστεί ότι αυτά που του λες, δεν είναι «χαϊδέματα στ΄ αυτιά του» 2) όταν παλεύεις για το ουσιαστικό και όχι γι΄ αυτό που γυαλίζει και θαμπώνει 3) όταν απ΄ τα πιο σπουδαία, μέχρι τα μικρότερα ζητήματα (ανεργία, προσλήψεις, συντήρηση υποδομών της πόλης κλπ.) συζητιούνται και επιδιώκεται δημόσια η λύση τους και όχι με «κρυφτούλι» και κυνηγητά» σε κομματικούς διαδρόμους 4) όταν οι πολίτες και οι δημ. Σύμβουλοι συνδιαλέγονται φανερά με τον δήμαρχο, και δεν τους επιφυλάσσεται ο ρόλος του υποτακτικού που τον υπηρετούν 5) όταν η «απαίτησή» μας να σας εκπροσωπήσουμε χαρακτηρίζεται από ανιδιοτέλεια, δεν εξαρτάται από μικρά και μεγάλα συμφέροντα, και ο χρόνος που θα καταναλώνουμε θ΄ αποτελεί κυριολεκτικά θυσία, για το συμφέρον της πόλης 6) επιδιώκουμε την δημιουργία καινούργιων μορφών πολιτικής και πολιτικών, που προϋποθέτουν ίσο μοίρασμα των όποιων εξουσιών., και αυτό επειδή το τεράστιο πρόβλημα, σήμερα, που έχει οδηγήσει στην γενικότερη κρίση εμπιστοσύνης και κύρια της ηθικής στην πολιτική, είναι η συγκέντρωση εξουσίας σ΄ όλα τα επίπεδα, στα χέρια διαφόρων ολιγομελών κομματικών ομάδων, που θέλουν να διαφεντεύουν τις τύχες όλων μας 7) α) καθημερινά διαπιστώνουμε: ότι η τοπική μας μικροκοινωνία, σε περίοδο σκληρής οικονομικής, ηθικής και κρίσης αξιών, ψάχνει με αγωνία για την φυσική πολιτική και πνευματική της ηγεσία και στην θέση της βρίσκει ανδρείκελα, ορκισμένα στην δική τους «ηθική» που δεν είναι όμως τίποτε περισσότερο και τίποτε λιγότερο από υπαλληλοποιημένες φωνές των κομματικών αφεντικών τους.

Η απαξίωση των Πολιτικών και της Πολιτικής, είναι παραπάνω από φανερές.
Ο κόσμος, παγωμένος, φοβισμένος και «στριμωγμένος» στην ιδιωτική γωνιά του ο καθένας και κάθε μια, λουφάζουν χαυνωμένοι μπροστά στην οθόνη μιας σφαγιαστικής τηλεόρασης, που υποτίθεται ότι «προσφέρει» ενημέρωση.
Επειδή το μάθαμε και τώρα το ξέρουμε πολύ καλά, ότι η υποταγή, η προσαρμογή και η αποδοχή ενός τέτοιου σκηνικού, σημαίνουν τον ηθικό και πολιτικό θάνατό μας.
Γιατί είναι αλήθεια, ότι μπορεί κανείς με την άκριτη «προσαρμογή», να σώσει το τομάρι του, αλλά με μια τέτοια στάση δολοφονούνται οι αξίες των συνόλων. Ζωντανοί είναι αυτοί που αντιστέκονται, και όχι οι άβουλοι και ενεργούμενα, και οι αρουραίοι της όποιας εύκολης και μ΄ ανταλλάγματα προσαρμογής.
Το πρόγραμμά μας, που βρίσκεται στα χέρια σας, είναι λιτό και υλοποιήσιμο. Δεν υπόσχεται τα πάντα σε όλους. Κύριος στόχος του είναι η κατάργηση, του ξενόφερτου Μνημονιακού «Παρατηρητηρίου Οικονομικής αυτοτέλειας». Που αλυσοδένει την αυτοδιοίκηση στο να προγραμματίσει και να φτιάξει δικό της προϋπολογισμό, και αποτελεί εμπόδιο και ανάχωμα στην επιστροφή του 60% των νομοθετημένων πόρων για λογαριασμό της, πράγμα που σημαίνει ότι αυτοί παραμένουν γράμμα κενό, πνίγοντας κάθε προσπάθεια και επιδίωξη ικανοποίησης ακόμη και των στοιχειωδέστερων και απόλυτα αναγκαίων υπηρεσιών στους δημότες (καθαριότητα σε ανθρώπινο και ανεκτό επίπεδο – συντήρηση και επισκευή του συνόλου των υποδομών της πόλης, όπως οδικού δικτύου, πεζοδρομίων, αθλητικών και πολιτιστικών χώρων, η ύπαρξη και λειτουργία των οποίων, εξαρτάται κάθε φορά απ΄ την «φιλευσπλαχνία» και απ΄ τα «παρακάλια» που θα πρέπει να κάνεις στα διάφορα υπουργεία, με αβέβαιο αποτέλεσμα. Ακόμη οι «κρυμμένοι» άστεγοι που ζουν στην πόλη μας, υπάρχει απόλυτη αδυναμία «ενσωμάτωσή» τους, αφού η «ζωή» τους στην κυριολεξία βρίσκεται και εξαρτάται απ΄ το «αν τρέχουν ή όχι κάποια προγράμματα γι΄ αυτούς, στο Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικής Πολιτικής».

Επιτρέψτε μου κάποιες αναφορές, που αναφέρονται στο πρόσωπό μου, δίχως καμιά διάθεση έπαρσης και αλαζονείας.
Δεν ήμουν τόσο αφελής, και δεν νομίζω να υπάρχει συνδημότης μας, που δεν πίστευε ότι το 2014, θα είχα εκλεγεί Δήμαρχος, αν ήμουν πρόθυμος να υπακούσω στις σειρήνες – συνθήματα και προσαρμοζόμουν σε «κραυγές» που φαινομενικά «έδειχναν» μια δήθεν μεγάλη άρνηση, αλλά στην ουσία ήταν το ψεύτικο περιτύλιγμα, που αποκαλύφθηκε πολύ γρήγορα, δείχνοντας τους στόχους και της επιδιώξεις, των πρωταγωνιστών τους.
Δεν τον ακολούθησα συνειδητά αυτόν το δρόμο.

Συμπλήρωσα 40 χρόνια στην υπηρεσία του Δήμου μας και της Αυτοδιοίκησης γενικότερα. Δίχως καμιά έκπτωση στις ιδεολογικές μου αρχές, δίχως κομματικές και ιδεοληπτικές «αγκυλώσεις», που θα μπορούσαν να βλάψουν την αυτόνομη πορεία, την δική μου, και του θεσμού που υπηρέτησα.
Από όποια θέση βρέθηκα στο Δημοτικό Συμβούλιο, την υπηρέτησα με ανιδιοτέλεια και ειλικρινή προσφορά,πράγμα που με ικανοποιεί ιδιαίτερα, αφού την αναγνωρίζουν και οι πιο ορκισμένοι αντίπαλοί μου.
Έτσι, λοιπόν, για μια φορά ακόμη, ευπρόσωπα πήρα και πήραμε σαν συνδυασμός την ΣΤΕΡΕΗ ΑΠΟΦΑΣΗ, να δώσουμε μια ακόμη μάχη σε τούτες τις εκλογές.
Για μια ακόμη φορά δίνουμε τη μάχη με το ΚΕΦΑΛΙ ΨΗΛΑ, και με το βλέμμα μας να σας κοιτάζει στα μάτια δίχως ενοχές και ντροπές.

Πριν από πέντε χρόνια, στον ίδιο αυτόν χώρο, κλείνοντας την ομιλία μου είχα πει την φράση του μεγάλου θεατρανθρώπου Σάμιουελ Μπέκετ: «προσπάθησε ξανά, απέτυχε ξανά, απέτυχε καλύτερα…»
Σήμερα, και μια και αποτύχαμε καλύτερα…. Το 2014, μπορώ, με σιγουριά να πω: ότι «θα πετύχουμε καλύτερα», και αυτό βρίσκεται στα δικά σας χέρια, στο μυαλό στην καρδιά και στην ψήφο σας.

Γιατί «το να κάνεις δράσεις για ν΄ αλλάξεις την κοινωνία και κύρια στο «πρωτοκύταρο της Δημοκρατίας» που είναι η αυτοδιοίκηση, είναι μια επιλογή, μια συνειδητή επιλογή και αιτιολογημένη πεποίθηση.
Δεν είναι ούτε θυσία ούτε επάγγελμα. Είναι το τρόπος να δρας ανθρώπινα σ΄ έναν απάνθρωπο και απομονωμένο κόσμο».

Κώστας Ασπρογέρακας υποψήφιος Δήμαρχος Χαϊδαρίου 22/05/2019