Διακρίνονται με καφέ χρώμα οι τεράστιοι όγκοι τοξικής σκουριάς στην παραλία του Ασπρόπυργου, δίπλα στην Εθνική Οδό.

Γκώσαμε μεγάλες κουβέντες για επιχειρηματικότητα και προκοπή, την οποία τάχα κάποιοι κακομαθημένοι και ανεύθυνοι νεοέλληνες πολεμάνε προτιμώντας να ζούνε με φραπέδες και σαγιονάρα στην παραλία… Μήπως όμως ο πραγματικός “παραλίας” είναι κάποιος άλλος, που αφήνει πίσω του φέσια και δηλητήρια;

Οι σκέψεις αυτές στροφογυρίζουν στο μυαλό μου από τη μέρα που ο νέος ιδιοκτήτης του Σκαραμαγκά, εφοπλιστής Γιώργος Προκοπίου, ειρωνεύτηκε τη διεκδίκηση τμήματος της Ακτής από τον Δήμο μας λέγοντας ότι έχουμε εξασφαλισμένο ένα γρήγορο μαύρισμα κάνοντας μπάνιο στον Σκαραμαγκά. Ότι δηλαδή είναι όλα χάλια εδώ και έτσι πρέπει να συνεχίσουν -κι άμα μας αρέσει… Ο δημοσιογράφος Άρης Πορτοσάλτε, στο ίδιο μήκος κύματος αλλά χωρίς να κάνει χιούμορ, χρησιμοποίησε στην εκπομπή του τη λέξη “κατσαπλιάδες” για να περιγράψει τη διεκδίκηση στην Ακτή Σκαραμαγκά. Από κοντά, ο πρόεδρος της ΕΤΑΔ, Στέφανος Βλαστός, στην ίδια εκπομπή εκστόμισε τη φράση “τζάμπα μάγκες”. Σε συγχορδία ο Άδωνις Γεωργιάδης αγανακτούσε για την κακή συμπεριφορά μας απέναντι στους επενδυτές που φέρνουνε πλούτο και δουλειές. Όλα αυτά τα κάνουμε όσοι υποστηρίζουμε ότι ο πολίτης έχει δικαίωμα πρόσβασης στην Ακτή, όπως σε όλη τη νότια Αθήνα, με ταυτόχρονη αναβάθμιση όλης της περιοχής. Με άψογη ενορχήστρωση προσπαθούν να πείσουν ότι στην πραγματικότητα μάς διακατέχει μια μοχθηρία για τον “άγιο επιχειρηματία”, ο οποίος πέφτει θύμα ενός επίβουλου εχθρού που λέγεται, ανάλογα με την περίπτωση, διεκδικητής εφαρμογής των νόμων, οικολόγος, συνδικαλιστής κοκ.

Αυτά σκεφτόμουν λοιπόν, όταν διάβασα σε έγκριτη και ουδόλως λαϊκιστική οικονομική σελίδα ότι απέναντι από τον Σκαραμαγκά κρύβεται ένα φέσι ύψους 560 εκατ. ευρώ!!! Πιο συγκεκριμένα, οι αδελφοί Αγγελόπουλοι, ιδιοκτήτες της Χαλυβουργικής, χρωστούν 448 εκατ. στις τράπεζες, εκ των οποίων τα 300 εκατ. στην ΕΤΕ και τα 132 εκατ. στην Πειραιώς, ενώ υπάρχουν και οφειλές προς το Δημόσιο, αλλά και στη ΔΕΗ (31,8 εκατ. ευρώ). Χώρια που μπάζωσαν με την άνεσή τους μια τεράστια θαλάσσια έκταση στον Κόλπο της Ελευσίνας. Βρες μπας και δεν είμαι τελικά τόσο γκρινιάρης και κακότροπος, όσο θέλουν να με παρουσιάζουν;

Όμως το πολύφερνο επιχειρείν ελληνικού τύπου δεν μάς άφησε μόνο το παραπάνω βαρβάτο φέσι και το μπάζωμα. Λίγο πιο δώθε, πάνω στην Εθνική Οδό, για δεκαετίες λειτουργούσε η Χαλυβουργία της Ελλάδος, της οικογένειας Μάνεση. Κι αυτή λοιπόν έκλεισε και πουλήθηκε σε αμερικανικό επενδυτικό σχήμα, που σχεδιάζει να φτιάξει logistics. Ακριβώς μπροστά στο εργοστάσιο και πάνω στην ακτή, η επιχείρηση έριχνε για χρόνια τοξική σκουριά, με τεράστιες ποσότητες διοξινών και βαρέων μετάλλων. Είναι ακόμη εκεί! Ποια είναι τα κορόιδα που φάγανε την απίστευτη ρύπανση και θα πληρώσουν κι από πάνω για να απομακρυνθεί; Εύκολη η απάντηση. Η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα της Δύσης όπου ο ρυπαινόμενος πληρώνει (βλέπε και αυτό: 10.000.000 τόνοι ραδιενεργών αποβλήτων στο Σχιστό).

Φυσικά τα τραγικά και απαράδεκτα που έχουν συμβεί στην ευρύτερη Δυτική Αθήνα και Δυτική Αττική δεν είναι μόνο αυτά, αλλά, από την άλλα ούτε όλοι οι επιχειρηματίες έχουν την ίδια “βαλκανική” νοοτροπία.

Λοιπόν, κ. Προκοπίου, κ. Πορτοσάλτε, κ. Βλαστέ, κ. Άδωνι, ποιοι είναι οι “παραλίες” της ακτής μας; Εμείς ή μερικοί μεγαλοεπιχειρηματίες και μάλιστα από “τζάκια”; Για να μην τα πολυλογούμε, δεν περιμένουμε από κανέναν να μας δώσει την άδεια να παλεύουμε ενάντια στις αυθαιρεσίες τους, οικονομικές και περιβαλλοντικές, για να κάνουμε τον τόπο μας καλύτερο.

Μενέλαος Χρόνης

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ: “Τράβηξαν την πρίζα” από την Χαλυβουργική – Στα άκρα οι Αγγελόπουλοι