Από τον Στέλιο Σούλιο*

Μετά από τις αποκαλύψεις των ημερών εκείνων αλλά και τις τελευταίες αποδεικνύεται ότι οι συμπολίτες μας βρέθηκαν ανυπεράσπιστοι από έναν πλήρως διαβρωμένο μηχανισμό δασοπυρόσβεσης ο οποίος δεν δίστασε να αποκρύπτει την αλήθεια από την πολιτική ηγεσία, μέχρι την τελευταία στιγμή. Όπως ακριβώς συνέβη μεταξύ άλλων ετών και το 1998, το 2000, το 2007 και το 2009.

Καθήκον της πολιτείας απέναντι στους συμπολίτες μας που έχασαν τη ζωή τους άδικα, στα δασικά οικοσυστήματα που θυσιάζονται αναίτια και που για όλους μας αποτελούν της ασπίδα έναντι της κλιματικής αλλαγής καθώς και στις τεράστιες καταστροφές σε ιδιωτικές και δημόσιες υποδομές που συνέβησαν τα τελευταία χρόνια ως αποτέλεσμα των δασικών πυρκαγιών, είναι να διαλύσει αυτόν τον μηχανισμό και να δομήση έναν νέο. Μηχανισμό βασισμένο στην επιστημονική γνώση για το αντικείμενο και με συνεργασία όλων όσων εμπλέκονται στην διαχείριση και προστασία του φυσικού περιβάλλοντος. Είναι αδιανόητο να αποδεχθούμε ότι δημόσιοι λειτουργοί χρησιμοποιούν τα μέσα που με τεράστια κόστη διαθέτει η Ελληνική Πολιτεία για να υπονομεύουν ανταγωνιστές τους στην διοικητική πυραμίδα των υπηρεσιών τους.

Όσο είναι καιρός γιατί αν δεν κάνουμε κάτι θα τα ξαναβρούμε μπροστά μας όλα αυτά.

*Οικονομολόγος – Δασοπόνος MSc