Ιδού μια «άλλη παιδική χαρά»: ποικιλία, φαντασία, ομορφιά στο παιχνίδι των παιδιών

Πώς μπορεί να είναι μια παιδική χαρά; Τι παιχνίδια έχει; 
Τι εικόνα θέλει “να βγάλει”; 
Αν κρίνουμε από τις παιδικές χαρές της πόλης μας, που φτιάχτηκαν σε καλούς οικονομικά καιρούς (για να μην αποδώσουμε τη μιζέρια τους στην κρίση ), μια παιδική χαρά είναι:
  • τυποποιημένη και χωρίς φαντασία 
  • συναντά κανείς τα ίδια παιχνίδια σε όλες 
  • είναι κατά κανόνα πλαστική
  • τα όργανα απευθύνονται σχεδόν αποκλειστικά σε νηπιάκια 
  • συνήθως το δάπεδο είναι επικίνδυνο 
Αυτά ισχύουν για όσες είναι ακόμα ζωντανές, γιατί υπάρχουν και οι απολύτως παρατημένες (οδός Δαβάκη) οι καταργημένες (τρίγωνο Λ. Αθηνών, ΨΝΑ).
Προβληματίζεται ο γονιός με την εμμονή στα ίδια και ίδια, με την απουσία δημιουργικής πνοής και ποικιλίας. Καλλιεργούν αυτές οι παιδικές χαρές τη φαντασία των μικρών επισκεπτών τους; Έλκουν την περιέργειά τους; Τα παιδιά γρήγορα βαριούνται τη μονοτονία. Λες και όλες οι παιδικές χαρές της πόλης μας φτιάχνονται με παιχνίδια και όργανα από τον ίδιο προμηθευτή…
Δεν είναι απαράβατος κανόνας η τυποποίηση, η φτωχή εικόνα
και το πλαστικό υλικό σε μια παιδική χαρά

Δείχνουμε μερικές εικόνες από μια παιδική χαρά στα Γιάννενα, για να φανεί ότι, αν θέλει μια δημοτική αρχή, μπορεί να δημιουργήσει όμορφη παιδική χαρά, με πρωτότυπα παιχνίδια από φυσικά υλικά, που να ανταποκρίνεται στις κινητικές ανάγκες των παιδιών, να απευθύνεται σε διαφορετικές ηλικίες, αλλά και να παρέχει ασφάλεια. Ας σημειωθεί ότι και οι άλλες παιδικές χαρές στην πόλη αυτή έχουν, η κάθε μια, τον ιδιαίτερο χαρακτήρα τους. 
Ιδού μια παιδική χαρά στη Λίμνη, όμορφα εναρμονισμένη στο περιβάλλον: