Χαϊδάρι Σήμερα "Ζητείται πωλήτρια πεπειραμένη, με πτυχίο ΑΕΙ-ΤΕΙ"
Στην Ελλάδα του 2013, όλα πάνε από το κακό στο χειρότερο! Ακόμη και ο έρωτας, που και αυτός περνάει την οικονομική του κρίση! Γιατί πώς να το κάνουμε, τα πέντε τελευταία ευρώ που έχουν ξεμείνει στο πορτοφόλι σου, από ένα ολόκληρο εικοσάευρω, που με κόπο προσπάθησες να “κρατήσεις ζωντανό” μέσα σε μία εβδομάδα, δεν σου φτάνουν όχι για να βγεις με το αγόρι ή το κορίτσι σου, αλλά ούτε για να βγεις με τον/την κολλητό/η σου! Εκτός και αν πάτε σε καφετέρια της περιοχής όπου ο καφές έχει τρία ευρώ και έτσι θα αποταμιεύσεις και το δίευρω, για καμία τυχόν στραβή. Ειρωνικό έτσι; Για ποτό ούτε λόγος φυσικά! Εννιά το ποτό, εφτά για τον ταξιτζή με διπλή ταρίφα και αν είσαι και κοντά στο σπίτι σου!
Γράφει η Εύα Μαστρογιάννη
Στην Ελλάδα του 2013, λοιπόν, το ποσοστό της ανεργίας φτάνει το 62 % και εμείς προσπαθούμε να τελειώσουμε τη σχολή για να συνεχίσουμε να στέλνουμε βιογραφικά χωρίς καμία απάντηση. Και να παίρνουμε με ενοχές, αλλά και χωρίς άλλη επιλογή, το χαρτζιλίκι από τη μαμά και τον μπαμπά! Αφού ρε εργοδότη δεν πρόκειται να με πάρεις, γιατί κολλάς στη βιτρίνα σου, την ελπιδοφόρα φωτοτυπία με το “Ζητείται πωλητής – πωλήτρια”;;; Εγώ έχω καταλήξει: Όλοι είναι μέσα στο σύστημα! Το “βιτρινοκολλάνε” για να νομίζουμε ότι καταπολεμάνε η ανεργία! Μπούρδες και πάλι μπούρδες!
Κι η μάνα μου ρωτάει και ξαναρωτάει: ”Πότε θα τελειώσεις τη σχολή;” . Γιατί ρε μάνα; Για να διπλώνω και να ξαναδιπλώνω τα μπλουζάκια στα ράφια του καταστήματος της κάθε υστερικής “υπεύθυνης”, που δεν έχει σπουδάσει τίποτα και από τα δεκαεννιά μέχρι τα τριάντα πουλάει ρούχα και με κράζει γιατί δεν ξέρω να βάζω σωστά τις καρφίτσες στο παντελόνι που θέλει να αγοράσει ο γιος της πελάτισσας, που και αυτή με κράζει, επειδή του είναι μακρύ; Συγνώμη που στη σχολή δεν έχουμε Εργαστήριο Μοδιστρικής! Δεν έχω τίποτα με κανέναν, ούτε με την πελάτισσα ούτε με την υπεύθυνη, (ο Θεός να την κάνει), ούτε καν με το γιο της! Άλλα, φίλε μου, μην προσπαθείς να μ΄ αναδείξεις “Πωλήτρια του μήνα”! ΓΙΑΤΙ ΔΕ ΘΕΛΩ ΝΑ ΓΙΝΩ!
Εγώ στο μηχανογραφικό μου, άλλα δήλωσα και με άλλα όνειρα ξεκίνησα και τώρα “πρέπει” να ανέχομαι τον κάθε ηλίθιο πολιτικό που κόβει από τη σύνταξη του πατέρα μου τη στρατιωτική του θητεία! Δύο χρόνια υπηρέτησε ρε καναπεδάκια τη χώρα του και στο τάγμα ανεπιθύμητων κιόλας! Και έρχεσαι εσύ να του πάρεις αυτά που του ανήκουν! Δεν θα ανεχτώ να περνούν δύο μόνο οικογένειες στη χώρα καλά -και ξέρετε σε ποιες αναφέρομαι-, όπως και δε θα κάτσω να συζητήσω με τον κάθε νεοδημοκράτη ή πασοκτζή για τα δικαιώματα εργασίας, παιδείας, υγείας, που του στερούν! Γιατί αυτός φταίει, αυτός τους ανέβασε εκεί πάνω και τώρα συζητάει νευριασμένος στο τρόλεϊ: “Μου κόβουν τη σύνταξη, εγώ τα δούλεψα… πάνω απ΄ όλα όμως να έχουμε την υγεία μας, ΑΛΛΑ μόνο ο Παπανδρέου και ο Καραμανλής ήταν οι ηγέτες, αυτοί τώρα είναι παιδάκια!”. Και η υγεία σου, αν δεν είσαι “ματσό” αμφιλεγόμενη είναι παππού!

Στην Ελλάδα του 2013, αρνούμαι να πάω μπροστά με τη σχολή της Μενεγάκη, αρνούμαι να καταπατήσω κόσμο για να διαλέξουν εμένα, αρνούμαι να σε ψηφίσω για να με χώσεις και μένα κάπου, ΑΡΝΟΥΜΑΙ ΝΑ ΠΑΘΩ ΚΡΙΣΗ! Θα παλέψω και θα αγωνιστώ με τις αξίες και τα ιδανικά που μεγάλωσαν εμένα και τον αδερφό μου ο πατέρας μου και η μάνα μου! Γιατί αυτοί είναι οι αγωνιστές και όχι εσείς που προσπαθείτε να “σώσετε”, αφού έχετε ήδη κατασπαράξει, τη χώρα μου!!!