Σχετικά με «παλιές αμαρτίες» στον Διομήδειο Βοτανικό Κήπο -και άλλα τινά



Του pandavrexi
Σε σχέση με την μικροκομματική και
μικρόψυχη πολιτική της Δημοτικής Αρχής
του Δ. Χαϊδαρίου υπό τον Μιχάλη Σελέκο,
και διαφόρων άλλων από κοντά, που μοναδικό
στόχο και σκοπό έχουν το «ψάρεμα» ψηφαλακίων, από ένα ανυποψίαστο και μη
ενημερωμένο κόσμο, πρέπει να ειπωθούν
ξεκάθαρα τα εξής:
  1. Όσον αφορά το «κυλικείο» στον Διομήδειο Κήπο και την «άδεια λειτουργίας» του: Ο κ. Δήμαρχος
    μη έχοντας να επιδείξει κάτι αξιόλογο
    και σημαντικό κατά την διετία της
    θητείας του, «ψαρεύει» συνεχώς σε
    θολά νερά. Με μια αντιφατική – υποκριτική
    και -δυστυχώς- μια τακτική που είναι
    τελείως ασύμβατη σε βασικές κομουνιστικές
    αρχές, που πάντα θα έπρεπε να τον χαρακτηρίζουν,
    υποστηρίζει κυριολεκτικά εξωφρενικά
    πράγματα, που προφανώς κάποιος ιστορικός
    του μέλλοντος για την αυτοδιοίκηση θα ψάξει και θα βρει τις αιτίες
    της συμπεριφοράς του αυτής.
  2. Έτσι: α) Σε τοποθέτησή του στο Δημοτικό
    Συμβούλιο που παρατίθεται αυτούσια
    στην εφημερίδα «ΠΡΩΤΗ» του
    Περιστερίου (!!!), στις 16-07-2015 λέει τα εξής: «…Δεν είναι αρμόδιος ο Δήμος για
    την χορήγηση αδείας του Κυλικείου.
    Παρόλα αυτά όμως εμείς θεωρώντας ότι
    αυτός που έπρεπε να δώσει την άδεια
    ήταν ο Δήμος και τέλος πάντων με διάφορα «τερτίπια», τα οποία έχουμε καταγγείλει, «δόθηκε άδεια»… (!!!). β) Συνεδρίαση
    του Δημ. Συμβουλίου στις 21/7/2016: «Είναι
    παράνομο το κυλικείο δεν έχει πάρει
    άδεια από εμάς «(;) γ) Έγγραφο με αριθμό
    πρωτοκόλλου 125137/543/25/5/15 της Γενικής
    Διεύθυνσης και Προστασίας Δασών κλπ.  προς το Εθνικό και Καποδιστριακό
    Πανεπιστήμιο Αθηνών – Βοτανικός
    Κήπος: «… Η οργάνωση των χώρων
    διημέρευσης και υπαίθριας αναψυχής σε
    δάση και δασικές εκτάσεις από Ν.Π.Ι.Δ.
    δεν εμπίπτει στην αρμοδιότητα των
    Ο.Τ.Α.»
  3. Αντιδήμαρχος Χουδελούδης στην ίδια
    παραπάνω εφημερίδα: «…Γιατί το Διομήδειο σας θυμίζω είναι παλιά
    αμαρτία, εκεί μέσα με κάποιο (!!!) καθηγητή
    Πανεπιστημίου που έπαιζε θέατρο». Ερμηνεία των λεγομένων του Αντιδημάρχου
    (πρέπει να ερμηνεύονται και τα αυτονόητα
    κατά τον συγχωρεμένο μεγάλο κοινωνιολόγο
    – φιλόσοφο Μποντριγιάρ, αν και για τον
    κορυφαίο Πρόεδρο των Φίλων της Φύσης, κ. Φωτεινάκη, είναι ξεπερασμένος). Αλήθεια με τι σπουδές υποστηρίζει
    αυτά τα περιβαλλοντικά ο κ Φωτεινάκης, που εμφανίζεται
    ως ένας από τους «μύστες» της φύσης, όπως οι γνωστοί οικολογούντες, που
    αφού απέκτησαν το δικό τους σπίτι θέλουν
    το διπλανό οικόπεδο πλατεία η πάρκο (ρήση του Δημάρχου Δημ. Σκαμπά ).
  4. Ο καθηγητής, λοιπόν, Πανεπιστημίου που
    έπαιξε θέατρο είναι ο τέως Πρύτανης
    του Πανεπιστημίου Αθηνών και νυν
    Υφυπουργός Παιδείας, Θεοδόσης Πελεγρίνης, τότε Πρόεδρος της Διοικούσας Επιτροπής
    του Ιδρύματος από το Καταστατικό του.
    Μένει λοιπόν για ερμηνεία ποια είναι
    η «παλιά αμαρτία». Στο ΦΕΚ Β 170
    προβλέπεται, μεταξύ άλλων, «η κατασκευή
    υπαίθριων μικρών θεάτρων». Μήπως
    λοιπόν υπήρχε απαγόρευση του Αντιδημάρχου
    στον Καθηγητή να παίξει θέατρο και αυτό
    δεν το γνώριζε ο «λαός» του Αντιδημάρχου; Έχει ακούσει τίποτα ο κ Αντιδήμαρχος
    για κάποιο αδίκημα που λέγεται «συκοφαντική δυσφήμηση» και συνεχίζει
    και σήμερα στην ίδια ρότα, λέγοντας στην
    συνεδρίαση του Δ.Σ. της 21/07/2016 για «ψηστιέρες μέσα στο δάσος»; Είναι
    και άλλα πολλά που θα γίνουν γνωστά στο
    μέλλον, όμως ένα είναι σίγουρο: «Μπορείς
    να κοροϊδεύεις λίγο κόσμο για λίγο
    καιρό, αλλά όχι όλο τον κόσμο για πάντα». Τότε θα δούμε πώς θα αντιδράσει ο
    ενημερωμένος πολύς κόσμος, στον
    βομβαρδισμό του με στημένη και
    κατασκευασμένη παραπληροφόρηση, όχι
    μόνο στο συγκεκριμένο θέμα αλλά και σε
    άλλα ζητήματα του Δήμου.

Κλείνοντας, η αρχαία φιλοσοφία «δίνει» τεράστια όπλα, αν θέλεις να τα
χρησιμοποιήσεις τίμια – ηθικά και
επαναστατικά, αλλά, δυστυχώς, η εντρύφηση
σε αυτά είναι δύσκολη και θέλει ανοιχτά
μυαλά και ευήκοα ώτα, που, απ΄ ότι φαίνεται, δεν υπάρχουν στις εξουσιαστικές εμμονές του κάθε
Δημάρχου – Πάπα.
Ο Δήμαρχος, λοιπόν, αν γνώριζε ότι ο «Σωκράτης αντιπροσωπεύει όχι το δικαίωμα
του ατόμου ενάντια στο δικαίωμα της
πόλης, αλλά τη δίκαιη πόλη ενάντια στην
άδικη», πράγμα που δέχονται τόσο οι
Δικαστές του όσον και ο ίδιος, γιατί
διαφορετικά διακυβεύεται η πολιτική
συνείδηση και σκέψη –δηλαδή η πόλη.
Τότε θα προάσπιζε με σθένος – αυταπάρνηση
και ανυποχώρητα ένα δίκαιο Δήμο απέναντι
σε έναν άδικο και όχι όπως κάνει μέχρι
τώρα απέναντι στο Ίδρυμα του Διομήδειου
Βοτανικού Κήπου, και αυτό θα του το
καταγράψει με μελανά χρώματα η ιστορία
της πόλης μας για την περίοδό του.