Λύσεις από αντιγραφειοκρατική συνεργασία αντί σύγκρουση αντίπαλων υπηρεσιών

Με αφορμή τις πρόσφατα δημοσιευμένες απόψεις για την οργάνωση των Ευρωπαϊκών πόλεων, του τρόπου επίλυσης των προβλημάτων που προκύπτουν, αλλά και της αναστολής εκτέλεσης μεγάλων έργων στην περιοχή μας (γέφυρες πεζών, αντιπλημμυρικά) για λόγους που έχετε αναλύσει, παραθέτω τον τρόπο διαχείρισης παρόμοιων φαινομένων, όπως διενεργείται σήμερα σε αυτές που λέμε “προηγμένες πόλεις”.
γράφει ο Στέλιος Σούλιος
Η ανωτέρω φωτογραφία θα μπορούσε να είναι η Μάνδρα Αττικής, αλλά είναι η πόλη Πίκερινκ στην Βόρεια Ουαλία. Όπως θα διαπιστώσουν οι φίλοι αναγνώστες τα νερά των πλημμυρών των Χριστουγέννων του 2013 κατέκλυσαν την πόλη. Στην συνέχεια και για να μην επαναληφθεί η καταστροφή, διάφοροι φορείς (τοπικό Πανεπιστήμιο, Δήμος, Δασική Υπηρεσία κ.λ.π) συνεργάσθηκαν αρμονικά σε ένα πρόγραμμα που είχε τον τίτλο “Slow the flow” (επιβράδυνση της πλημμύρας).
Το πρόγραμμα βασίσθηκε στην κατασκευή αριθμού φραγμάτων με κορμούς δένδρων, φυτεύσεων και μικρών τεχνικών λιμνών που επιβραδύνουν την ορμή του νερού και αυξάνουν τον χρόνο παραμονής του στις λεκάνες απορροής των υδάτων. Όλα αυτά βέβαια έγιναν αφού πρώτα χαρτογραφήθηκαν με λεπτομέρεια τα ρέματα γύρω από την πόλη και λειτούργησε μια διεπιστημονική προσέγγιση του προβλήματος που στην χώρα μας είναι άγνωστη.
Σαφώς ελήφθη υπόψιν το όσο το δυνατόν χαμηλότερο κόστος και η ευελιξία κατασκευής. Το τελικό αποτέλεσμα έδωσε έργα σχεδόν εξολοκλήρου ενσωματωμένα στο φυσικό περιβάλλον όπως φαίνεται στην ακόλουθη φωτογραφία.
Στη συνέχεια τα έργα αξιολογήθηκαν τα επόμενα χρόνια με πολύ ικανοποιητικά αποτελέσματα. Αυτό σημαίνει ότι μετρήθηκε η επιβράδυνση των ροών και της ορμής των υδάτων. Αλλά το θέμα δεν έμεινε εκεί. Τα αποτελέσματα αναρτήθηκαν στις ιστοσελίδες των υπηρεσιών που ενεπλάκησαν, ώστε να αποτελέσουν υπόδειγμα για παρόμοια προβλήματα σε άλλες περιοχές.
Οι παρεμβάσεις αυτές έσωσαν τα σπίτια και τις λοιπές υποδομές της πόλης τα χρόνια που ακολούθησαν.
Οι συγκρίσεις με τις δικές μας προσεγγίσεις που αφήνουν έργα ημιτελή (ή και ατελείωτα) για μεγάλα χρονικά διαστήματα, μπλεγμένα σε ατελείωτες γραφειοκρατικές διαδικασίες “αντιπάλων” υπηρεσιών, καταλήγουν νομίζω σε προφανή συμπεράσματα.