Ο Προφήτης Ηλίας εκπέμπει S.O.S


Γράφει ο Χρήστος Β. Τσιώλης

                      δημότης Χαϊδαρίου

Την Κυριακή 03/07/2016 το μεσημέρι έκανα μια βόλτα στον Προφήτη Ηλία, όπως κάνω σχεδόν πάντα σε περιοχές και γειτονιές του Χαϊδαρίου, είτε για περπάτημα με φίλους είτε με το ποδήλατό μου για την καθιερωμένη βόλτα και γυμναστική στην φύση, που ομολογουμένως αυτήν την περίοδο είναι χάρμα οφθαλμών.
Άλλωστε από τα παιδικά μου χρόνια το έκανα, τότε που μας έμενε μια Κυριακή να ξεκουραστούμε από τα μαθήματα και να χαρούμε την φύση. Όμως πραγματικά αυτή η Κυριακή ήταν διαφορετική και αυτό γιατί είδα εικόνες που, όταν τις βλέπεις, ραγίζει η καρδιά σου, και ένας κόμπος ανεβαίνει στον λαιμό.
Ένα μεγάλο «γιατί» ξεπροβάλει με ένα τεράστιο ερωτηματικό. Γιατί τόση ομορφιά να έχει γίνει ένας τεράστιος σκουπιδότοπος και πραγματικά σε τέτοιες περιόδους, που ο κίνδυνος για πυρκαγιά είναι στο ζενίθ, να μην ασχολείται κανένας από την Διοίκηση του Δήμου για την καθαριότητα του τοπίου που, όπως φαίνεται από τις φωτογραφίες, έχει εγκαταλειφθεί στο έλεός του και στο έλεος του κάθε επιτήδειου, που όποτε το θελήσει μπορεί να προκαλέσει την απόλυτη καταστροφή. 
Όμως στην συγκεκριμένη περιοχή, που είναι πραγματικά «στο κόκκινο» για πυρκαγιά, την καταστροφή θα την προκαλέσει η φύση από μόνη της, διότι όπου γυρίσεις το κεφάλι σου βλέπεις μπουκάλια γυάλινα. Για όσους δεν γνωρίζουν, ένα γυάλινο μπουκάλι με την θερμοκρασία και τον ήλιο να το χτυπάει δημιουργεί αντανακλάσεις και σε συνεργασία με τα ξερά χόρτα είναι κίνδυνος θάνατος για όλη την περιοχή και τα γύρω σπίτια.

Πέρυσι, που πραγματοποιούσα περιπολία στον τόπο αυτό, ενώ ήμουν στην πυρασφάλεια και ενώ είχα ενημερώσει ότι πρέπει να καθαριστούν τα γυάλινα μπουκάλια από την περιοχή μαζί με τα απορρίμματα, δεν είχα εισακουστεί με αποτέλεσμα να έχουμε ανάφλεξη από γυάλινο μπουκάλι σε καλαθάκι απορριμάτων σε σημειο που, αν η φωτιά έπαιρνε διαστάσεις, θα είχαμε ανυπολόγιστη καταστροφή για την περιοχή και τούς κατοίκους.

Κρούσμα είχαμε και φέτος, αλλά μετά από έγκαιρη ειδοποίηση της πυροσβεστικής, αποφύγαμε τα χειρότερα.

Σαν μέλος τής πολιτικής προστασίας και επειδή αγαπάω το Χαϊδάρι μας και την ομορφιά του και δεν θέλω να δω να καταστρέφεται η πόλη μου, κρούω στην Δημοτική Αρχή τον κώδωνα του κινδύνου που ζυγώνει. Πρέπει να καθαριστεί η περιοχή, όπως και οι πλαγιές που είναι προσβάσιμες, από απορρίμματα και κυρίως από γυάλινα αντικείμενα. Η κατάσταση πρέπει να ελεγχθεί πριν είναι πολύ αργά για όλους μας.

Και μην ξεχνάμε ποτέ ότι η φύση, αν την αδικήσουμε, μας εκδικείται…