Σεβασμός στη ζωή

Δεν υπάρχει πιο σκληρή εμπειρία, από το να βρεις έναν άνθρωπο πεσμένο στο δρόμο, αναίσθητο και ματωμένο. Όσα θα διηγηθώ συνέβησαν πριν λίγο καιρό στη Δραπετσώνα, στην οδό Κοντοπούλου. Ενώ κινούμασταν με το αυτοκίνητο, τον είδαμε ακίνητο με μια λίμνη αίματος γύρω από κεφάλι του. Πιο πέρα η μηχανή του και γύρω σκόρπια σπασμένα πλαστικά της. Σταματήσαμε αμέσως, νομίζαμε ότι ήταν νεκρός.

Από την απέναντι πλευρά το ίδιο έκανε ένας άλλος νεαρός και αμέσως καλέσαμε το ΕΚΑΒ και την Τροχαία. Για να μην τα πολυλογούμε, η Τροχαία έκανε περίπου 20 λεπτά να έρθει και το ασθενοφόρο 25΄. Στο μεταξύ με ανακούφιση διαπιστώσαμε ότι ο 60άρης ήταν ζωντανός και σε λίγο βρήκε τις αισθήσεις του. Υπέφερε πολύ, αλλά κατάφερε να μας πει που είναι το κινητό του και ειδοποιήσαμε τη γυναίκα του.

Στο μεταξύ μας εξήγησε με δυσκολία ότι έπεσε μόνος του και διέλυσε την υποψία μας ότι κάποιος τον χτύπησε και τον εγκατέλειψε. Του δίναμε κουράγιο μέχρι να έρθει το ασθενοφόρο.

Φως στο ατύχημα έριξε ένας ντιλιβεράς, που μάς έδειξε τα χάλια της προηγούμενης στροφής. “Περνάω από εδώ πολλές φορές κάθε μέρα και πάντα κάνω το σταυρό μου”, μάς είπε. Είναι ένα από επικίνδυνο “S” κάτω από μια γέφυρα. “Το χειρότερο είναι αυτό” μας είπε και μάς έδειξε τομές στο δρόμο, ίσως από μεγάλα φορτηγά. “Αν πέσει εδώ η ρόδα σου χάνεις το τιμόνι και δεν βγαίνει η στροφή”, είπε ο νεαρός.

Λίγο αργότερα, όταν ήρθε η Τροχαία, αναφέραμε στον αστυνομικό όσα είδαμε στο δρόμο, αλλά δεν έδειξε ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Αρκέστηκαν να κάνουν ένα γρήγορο αλκοτέστ στον χτυπημένο και να τον ρωτήσουν αν υπάρχει άλλος εμπλεκόμενος στο ατύχημα.

Σεβασμός στη ζωή

Λοιπόν, η ζωή δεν είναι και τόσο πολύτιμη όσο θέλουμε να λέμε. Ένας άνθρωπος χτύπησε άσχημα στο κεφάλι γιατί ο δρόμος είναι σκάρτος. Αλλά και γιατί δεν φορούσε κράνος. Εύχομαι η περιπέτειά του να τελείωσε καλά, αλλά αναρωτιέμαι πού είναι ο σεβασμός μας στη ζωή.

Το τελευταίο που θέλω να σχολιάσω είναι η παρήγορη στάση των συνανθρώπων που ενδιαφέρθηκαν για τον τραυματία. Στην πλειοψηφία τους νέοι άνθρωποι, σταμάτησαν για να ρωτήσουν, να κατευθύνουν την κυκλοφορία ώστε να μην κινδυνέψει κανείς, να δώσουν νερό, να τον σκεπάσουν, να πάρουν και να ξαναπάρουν το ΕΚΑΒ. Για να μην μιλάμε μόνο για αδιαφορία και απανθρωπιά, σαν αυτή που έδειξε στην τραυματισμένη γυναίκα ο ταξιτζής…

Μ.Χ.