“Το ταξίδι μου στη Δυτική Αθήνα”

γράφει ο Σπύρος Τζόκας, πρώην αντιπεριφερειάρχης Δυτικού Τομέα Αθήνας

Φίλες και φίλοι της Δυτικής Αθήνας, 

Αξιότιμοι Δήμαρχοι και αιρετοί

Συνάδελφοι Περιφερειακοί Σύμβουλοι,

Εργαζόμενες και εργαζόμενοι,

Συνεργάτες του γραφείου μου,

Στο τέλος της πενταετίας θα ήθελα να σας ευχαριστήσω από τα βάθη της καρδιάς μου για το δύσκολο, αλλά δημιουργικό και ευχάριστο αυτό ταξίδι. Πέντε ολόκληρα χρόνια, τόσο μεγάλο και τόσο μικρό ταξίδι. Στην δική μας Ιθάκη, της συνεργασίας, της προσήλωσης, της εντιμότητας και της αποτελεσματικότητας.

Ξεκινήσαμε το ταξίδι τον Σεπτέμβριο του 2014. Τότε που φτωχογειτονιές της Δυτικής Αθήνας έγραψαν την δική τους σελίδα στην Ιστορία. Τότε που Ιστορία είχε απευθύνει πρόκληση και πρόσκληση στην ταπεινότητά μας. Μας αξίωσε με τη ψήφο της να διοικήσουμε την Περιφέρεια Αττικής.

Δεν ήταν εύκολο. Δύσκολες εποχές. Ο λαός μας αγκομαχούσε και αναστέναζε κάτω από το βάρος των μνημονίων. Η εμπιστοσύνη είχε χαθεί. Οι αξίες σε κρίση. Συνεχίσαμε το ταξίδι. Αγκαλιάσαμε προσεκτικά τον κόσμο γιατί ήταν γεμάτος πληγές και πονούσε. Πονούσε παντού. Συναντήσαμε τον κόσμο αυτό και μιλήσαμε, υποσχεθήκαμε ότι θα είμαστε δίπλα του… δεν θα προδώσουμε την εμπιστοσύνη του, δεν θα τον εγκαταλείψουμε, γιατί, εξάλλου, αυτός είναι ο κόσμος μας… εκεί ανήκουμε. Δεν γνωρίζω πόσο ανταποκριθήκαμε. Αυτό το κρίνουν οι συνάνθρωποι μας. Αυτό που γνωρίζω είναι ότι προσπαθήσαμε. Βάλαμε ένα λιθαράκι.

Περάσαμε δύσκολα. Τον δεύτερο κιόλας μήνα από την ανάληψη της διοίκησης, πριν ακόμα τακτοποιήσουμε  τα πράγματα μας στο γραφείο, βρεθήκαμε αντιμέτωποι με ένα ισχυρότατο φαινόμενο νεροποντής, που δημιούργησε εκτεταμένες ζημιές σε όλη την περιοχή και σοβαρό κίνδυνο για την ανθρώπινη ζωή. Το ίδιο σκηνικό επαναλήφθηκε ένα χρόνο μετά, την ίδια ακριβώς περίοδο, όταν προσπαθούσαμε να συγκεντρώσουμε μελέτες για τα αντιπλημμυρικά έργα.

Κινητοποιηθήκαμε άμεσα. Η απόφασή μας ήταν από την αρχή σταθερή και δεδομένη: Η αντιπλημμυρική θωράκιση της Δυτικής Αθήνας αποτελεί προτεραιότητα, θα καταβληθεί η μέγιστη προσπάθεια και θα κατευθυνθούν σημαντικοί πόροι σε αυτήν. Και ξεκινήσαμε οργανωμένα με την αντιπλημμυρική μελέτη της περιοχής. Με βάση αυτή προχωρήσαμε σε σημαντικά έργα για την προστασία της Δυτικής Αθήνας, που ευελπιστούμε ότι θα συνεχιστούν και θα ολοκληρωθούν από τη νέα διοίκηση, ώστε   η Δυτική Αθήνα να κοιμάται ήσυχη όταν βρέχει.

Αυτό που γνωρίζουμε, επίσης, και το γνωρίζουν και οι αιρετοί και ο λαός της Δυτικής Αθήνας είναι δεν τους είπαμε ψέματα ούτε τους δώσαμε υποσχέσεις που δεν μπορούμε να κρατήσουμε. Δουλέψαμε με αποφασιστικότητα, αφοσίωση και μεθοδικότητα, κόντρα στις αγκυλώσεις και τις καθυστερήσεις, έτσι ώστε να θεραπεύσουμε τα προβλήματα σε βάθος και όχι να κάνουμε μπαλώματα.

Προσπαθήσαμε από την αρχή να ισχυροποιηθεί η οικοδόμηση σχέσης εμπιστοσύνης και συνεργασίας με όλες της Δημοτικές Αρχές της περιοχής, τους φορείς της πόλης, τους συλλόγους, τις κοινωνικές δομές, τα αθλητικά και πολιτιστικά σωματεία και κυρίως τα ιδρύματα που φιλοξενούν ΑΜΕΑ, κάτι που έχει κατακτηθεί σήμερα σε πολύ μεγάλο βαθμό.

Με βάση την συνεργασία αυτή προχωρήσαμε στην κατασκευή κτιρίων πολλαπλών χρήσεων για την ανάπτυξη δόμων κοινωνικής φροντίδας και αλληλεγγύης. Στις δράσεις εκείνες που στοχεύουν στην αισθητική και λειτουργική αναβάθμιση των πόλεων, δημιουργώντας ιδιαίτερα θετικό αντίκτυπο στην ποιότητα ζωής, αλλά και στην τόνωση της εμπορικότητας και εν γένει οικονομικής δραστηριότητας.

Στην ανάδειξη της ιστορικής φυσιογνωμίας της Δυτικής Αθήνας με παρεμβάσεις στα ιστορικά κτήρια και με πολιτιστικές εκδηλώσεις, όπως η αναπαλαίωση του ιστορικού κτιρίου του Μπλοκ 15 στο στρατόπεδο Χαϊδαρίου. Και σε άλλα πολλά που αναφέραμε στη δημόσια λογοδοσία μας.

Φίλες και φίλοι σας χαιρετώ με τη συνείδηση μου καθαρή. Πάλεψα και έκανα ότι μπορώ για τις πολύπαθες αυτές λαϊκές συνοικίες. Γνωρίζω καλά τώρα. Τώρα που πέρασαν τα χρόνια. Το γνωρίζω πολύ καλά… στην πιο όμορφη θάλασσα δεν έχω κολυμπήσει ακόμα και προφανώς δεν φτάνει μια ζωή. Το γνωρίζω αυτό. Γνωρίζω όμως και κάτι άλλο εξίσου σημαντικό: στον βρώμικο βούρκο δεν έχω πέσει ακόμα και δεν πρόκειται σ’ αυτή τη ζωή.

Καλή συνέχεια… Εξάλλου το ταξίδι συνεχίζεται. Με την παρακαταθήκη και την εμπειρία μου στην Αυτοδιοίκηση θα συναντηθούμε και πάλι, από άλλο μετερίζι. Θα συνεχίσουμε τον αγώνα για την τιμή και την αξιοπρέπεια του δοκιμαζομένου ανθρώπου. Θα συνεχίσω με το μεγαλύτερο αξίωμα: του ενεργού πολίτη.

Εύχομαι στη νέα περιφερειακή διοίκηση και ιδιαίτερα σε αυτή της περιφερειακής ενότητας του Δυτικού τομέα Αθήνας κάθε επιτυχία στο έργο της για το καλό του λαού της περιοχής.