Marios Boulis

Επειδή γράφονται πολλά αναφορικά με την πορεία της Εθνικής στο #Eurobasket, αξίζει να σταθούμε σε δύο πολύ σημαντικά ζητήματα:

1. Ποτέ κανείς από την ομάδα δεν είπαμε ότι “πάμε να το σηκώσουμε”. Είναι τελείως διαφορετικό το τι νιώθει κάθε φίλαθλος, τι πιστεύει κάθε δημοσιογράφος, τι πρόβλεψη μπορεί να γίνει και τι στόχο έχει θέσει η ίδια η ομάδα.

Σε καμία δήλωση του δεν ανέφερε ούτε ο Δημήτρης Ιτουδης ούτε κάποιος παίκτης της Εθνικής ότι πάμε ολοταχώς για επιτυχία. Άπαντες γνώριζαν πού βρίσκονται, αλλά δεν υπάρχει πιο χαρακτηριστική συνέντευξη από αυτή του Δημήτρη Ιτουδη σε σερβικό μέσο, που έλεγε ότι υπάρχουν πολλές ομάδες που θα διεκδικήσουν τα μετάλλια. Και είδαμε εν τέλει ότι το απόλυτο φαβορί, η Σερβία, έμεινε εκτός από τους 16 και η Ελλάδα από τους 8.

2. Όχι, το φετινό ρόστερ δεν είναι το καλύτερο όλων των εποχών. Προφανώς το ότι η Ελλάδα διαθέτει τον δύο φορές mvp του NBA είναι κάτι που δεν χωρά αμφισβήτηση, ως προς την ποιότητα του ίδιου του παίκτη. Με κάθε σεβασμό, όμως, στους παίκτες της Εθνικής (γιατί θα πρέπει πάνω απ’ όλα να σεβόμαστε και όχι να χλευάζουμε την εκάστοτε προσπάθεια), το φετινό ρόστερ απέχει αρκετά από την πληρότητα του ρόστερ της 2005 ή της Σαϊτάμα. Θυμίζω μόνο ότι το 2005 ο 11ος και ο 12ος παίκτης ήταν ο Μπουρούσης και ο Βασιλόπουλος στη νεανική εκδοχή τους, ενώ φέτος ήταν ο Θανάσης και ο Κώστας Αντετοκούνμπο.

Αν υπάρχουν, λοιπόν δύο πράγματα που πρέπει να κρατήσουμε, είναι ότι υπάρχει μια “μαγιά”. Μια μαγιά που ίσως να θυμίζει λίγο την προσπάθεια του 2004, όταν ξεκίνησε να χτίζεται η ομάδα των επιτυχιών. Το ζήτημα, όμως, για το ελληνικό μπάσκετ είναι η εξέλιξη. Παραγωγή υπάρχει σε ένα κάποιο βαθμό, το ζήτημα είναι η εξέλιξη. Να σκεφτούμε γιατί δεν διαθέτουμε “ψηλούς” αυτή τη στιγμή στο ελληνικό μπάσκετ, για παράδειγμα.

Αυτά και με το καλό να απολαύσουμε το υπόλοιπο της διοργάνωσης