Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει την υποχρέωση να φτάσει τον “ίσκιο” του

Χαϊδάρι Σήμερα

γράφει ο Θοδωρής

Η δημοκρατική οικολογική Ευρώπη με λιγότερες ανισότητες είναι το αίτημα των καιρών που πρέπει να υπηρετήσει η σύγχρονη Αριστερά.

Το ρεύμα να γίνει σχολή

Ο σημερινός ΣΥΡΙΖΑ έχει υποχρέωση να “μεγαλώσει” και να φτάσει τον “ίσκιο” του. Γιατί οι Ευρωπαίοι πολίτες ρίχνουν μια ματιά και εδώ και προσπαθούν να εξοικειωθούν με την πολιτική  “Γκουέρνικα” που δημιουργήσαμε. Γιατί, είτε μας αρέσει είτε όχι, δημιουργήσαμε ένα “ρεύμα”. Αν θα καταφέρουμε να δημιουργήσουμε και “σχολή” θα εξαρτηθεί και από εμάς.
Οι δημοκράτες πολίτες στην Ελλάδα έχουν ακουμπήσει στον ΣΥΡΙΖΑ. Θέλει να βοηθήσει και το έχει ήδη κάνει, θέλει να κάνει κάτι παραπάνω, δεν “ξέρει”. Δεν είναι απαραίτητα κακό αυτό. Γιατί χρειαζόμαστε όχι αναπαραγωγή στερεοτύπων αλλά τον πηγαίο ενθουσιασμό και τα ερωτηματικά, τις ανασφάλειες αλλά και τις βεβαιότητες των κοινωνικών στρωμάτων που έχουν αντέξει στην επίθεση της Δεξιάς.

Απορρίψαμε τα δόγματα

Η αλληλεγγύη που αναπτύχθηκε στα χρόνια της κρίσης δημιούργησε μια άλλη γλώσσα επικοινωνίας. Μεταξύ διαφορετικών κοινωνικών στρωμάτων, ιστορικών ρευμάτων και πολιτικών ομάδων. Και είμαστε εδώ όλοι και όλες που απορρίψαμε τα δόγματα της μελλοντικής επανάστασης και αποφασίσαμε, πριν χαράξουμε τον δρόμο για τα δικαιώματα του αύριο, να σεβαστούμε το βασικό δικαίωμα και προνόμιο που δεν είναι άλλο από την βελτίωση της ” καθημερινότητας” και την υπεράσπισης της Φύσης.
Η περίπτωση του Αμαζονίου ήρθε σαν “βόμβα ” να μας αφυπνίσει. Καταλάβαμε ακόμα ότι δεν χρειάζεται μια πυρηνική βόμβα, αλλά αρκούν και τα δισεκατομμύρια του πλαστικών που δεν ανακυκλώνονται  να μπουν στην διατροφική αλυσίδα για να έχουμε γενιά μη αναστρέψιμη γενετικά, σύγχρονων Κουασιμόδων.
Η σύγχρονη Αριστερά δεν έχει τον ενθουσιασμό των ιστορικών προγόνων της. Αλλά έχει αυτή τη σιγουριά του τι δεν θέλει, που αναπτύσσουν οι μεσήλικες και την θυμοσοφία των γερόντων.

Η σύγχρονη Αριστερά

Η σύγχρονη Αριστερά μετρά τα βήματά της, δεν θέλει άλλα λάθη, δεν θέλει ήρωες, δεν πιστεύει στις πρωτοπορίες, δεν θέλει άλλες παράπλευρες απώλειες. Είναι μπρεχτική. Έχει συνείδηση ότι κάθε αυταρχισμός και απώλεια δικαιωμάτων που αφορά πρόσκαιρα κάποιους άλλους, διαφορετικούς, αφορά το σύνολο της κοινωνίας. Έχει μάθει να αγωνίζεται και να συνδιαλέγεται, να υποχωρεί για να ανασυνταχθεί και να κερδίσει αύριο.
Ο ΣΥΡΙΖΑ  είναι μέρος αυτής της Αριστεράς της Ευρώπης, που συνομιλεί την παγκόσμια γλώσσα των κινημάτων. Τα οποία, παρότι έχουν να λύσουν διαφορετικά ζητήματα, έχουν στον πυρήνα τους το αξιακό υπόβαθρο της Γαλλικής Επανάστασης.

Το αν τελικά ο ΣΥΡΙΖΑ θα μεγαλώσει το μπόι του για να φτάσει τον ίσκιο του ή θα κοντύνει τη σκιά του, θα κριθεί από μας αλλά και από την κοινωνία.